błoniaste zwężenie jelit
Błoniaste zwężenie jelit (ang. membranous intestinal stricture) to patologia przewodu pokarmowego charakteryzująca się obecnością błoniastych struktur zwężających światło jelita. Zwężenia te mogą być wrodzone lub nabyte, często stanowiąc powikłanie procesów zapalnych, niedokrwiennych lub pourazowych w obrębie jelita.
W obrazie klinicznym dominują objawy niedrożności lub podniedrożności przewodu pokarmowego, takie jak bóle brzucha, wzdęcia, wymioty, zaparcia oraz zaburzenia pasażu treści jelitowej. Nasilenie objawów zależy od stopnia zwężenia oraz jego lokalizacji. Szczególnie niebezpieczne są zwężenia w obrębie jelita cienkiego, które mogą prowadzić do zespołu krótkiego jelita i zaburzeń wchłaniania.
Diagnostyka obejmuje badania obrazowe, przede wszystkim tomografię komputerową z kontrastem, enterografię rezonansu magnetycznego oraz badania endoskopowe. W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie pasażu przewodu pokarmowego z kontrastem. Leczenie błoniastych zwężeń jelit jest zazwyczaj chirurgiczne, obejmujące resekcję zmienionego odcinka jelita lub stricturoplastykę. W wybranych przypadkach możliwe jest endoskopowe rozszerzanie zwężeń.
W przypadku zwężeń o etiologii zapalnej (np. w przebiegu choroby Leśniowskiego-Crohna) istotne znaczenie ma odpowiednia farmakoterapia choroby podstawowej, mająca na celu zapobieganie nawrotom i progresji zwężeń. Rokowanie zależy od przyczyny zwężenia, jego lokalizacji, rozległości oraz obecności powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Voltaren 50 mg
Diklofenak sodowy, substancja czynna tabletek dojelitowych Voltaren 50 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania zgodnie z klasyfikacją MedDRA. Do najczęstszych działań należą bóle i zawroty głowy (≥1/10), nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wzdęcia oraz zmniejszony apetyt (≥1/10). Rzadziej obserwuje się poważne reakcje hematologiczne, takie jak trombocytopenia, leukopenia, anemia hemolityczna i aplastyczna oraz agranulocytoza (<1/10 000). Wśród działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego, niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) występują zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, kołatanie serca i ból w klatce piersiowej, a z nieznaną częstością zgłaszany jest zespół Kounisa. Długotrwałe stosowanie diklofenaku, zwłaszcza w dawkach 150 mg/dobę, zwiększa ryzyko zakrzepicy tętniczej, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu.
agranulocytoza, astma, białkomocz, błoniaste zwężenie jelit, choroba Crohna, choroba Schönleina-Henocha, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, diklofenak sodowy, hipotensja, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwiomocz, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, piorunujące zapalenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, tabletka dojelitowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zaburzenie czynności wątroby, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon substancji czynnych
Diklofenak – Działania niepożądane
Diklofenak, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, drogi podania, czasu terapii oraz indywidualnych predyspozycji pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i obejmują nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, wzdęcia, niestrawność oraz zmniejszony apetyt. Poważniejsze powikłania, choć rzadsze, to choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, krwawienia z przewodu pokarmowego, perforacje oraz zapalenia błony śluzowej. Wysokie dawki (do 150 mg/dobę) i długotrwałe stosowanie zwiększają ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. Dodatkowo, diklofenak może wywoływać działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, rzadko drgawki), układu oddechowego (astma, zapalenie płuc), nerek (ostra niewydolność, krwiomocz) oraz skóry (wysypka, pokrzywka, rzadko zespół Stevensa-Johnsona). Szczególnie narażone są osoby w podeszłym wieku, z chorobami współistniejącymi oraz stosujące inne leki zwiększające ryzyko powikłań.
agranulocytoza, astma, białkomocz, błoniaste zwężenie jelit, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wrzodowa żołądka, działanie niepożądane diklofenaku, embolia cutis medicamentosa, jałowe zapalenie opon mózgowych, kołatanie serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz, krwotoczne zapalenie okrężnicy, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, piorunujące zapalenie wątroby, powikłanie żołądkowo-jelitowe, reakcja anafilaktyczna, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, trombocytopenia, udar mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zakrzepica tętnic, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie rogówki, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół nerczycowy, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dicloreum 25 mg/ml
Dicloreum, zawierający diklofenak sodowy w dawce 75 mg w 3 ml roztworu do wstrzykiwań, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla NLPZ, z działaniami niepożądanymi o różnej częstości i nasileniu. Najpoważniejsze ryzyko wiąże się z reakcjami nadwrażliwości, w tym anafilaksją, powikłaniami sercowo-naczyniowymi (zwłaszcza przy dawkach ≥150 mg/dobę i długotrwałym stosowaniu, zwiększającymi ryzyko zakrzepicy tętnic, zawału mięśnia sercowego i udaru), powikłaniami żołądkowo-jelitowymi (krwawienia, perforacje, choroba wrzodowa), ciężkimi reakcjami skórnymi (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella) oraz uszkodzeniem wątroby i ostrą niewydolnością nerek. Działania niepożądane miejscowe po iniekcji obejmują często podrażnienie, ból i stwardnienie, rzadziej obrzęk i zanik tkanki, a bardzo rzadko ropnie i martwicę tkanek, w tym embolię cutis medicamentosa (zespół Nicolaua).
agranulocytoza, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, błoniaste zwężenie jelit, choroba Crohna, choroba Schönleina-Henocha, diklofenak sodowy, embolia cutis medicamentosa, jałowe zapalenie opon mózgowych, leukopenia, martwica brodawek nerkowych, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, piorunujące zapalenie wątroby, powikłania sercowo-naczyniowe, powikłania żołądkowo-jelitowe, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, udar naczyniowy mózgu, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica tętnic, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Nicolaua, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dicloberl retard 100 mg
Dicloberl retard zawiera diklofenak sodowy w dawce 100 mg i jest związany z ryzykiem licznych działań niepożądanych, których częstość zależy od dawki i czasu terapii. Szczególnie przy dawkach ≥150 mg/dobę i długotrwałym stosowaniu obserwuje się zwiększone ryzyko zakrzepicy tętniczej, w tym zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. Często występują działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka, wzdęcia, ból brzucha i niestrawność, a także poważne powikłania, np. krwawienia z przewodu pokarmowego, wrzody i perforacje, które mogą prowadzić do zgonu, zwłaszcza u osób starszych. Ryzyko to jest zależne od dawki i czasu leczenia. Ponadto, często obserwuje się zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (ból głowy, zawroty głowy, senność), a także zwiększenie aktywności aminotransferaz wskazujące na potencjalne uszkodzenie wątroby.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, białkomocz, błoniaste zwężenie jelit, choroba Crohna, diklofenak sodowy, jałowe zapalenie opon mózgowych, krwiomocz, krwiste wymioty, leukopenia, małopłytkowość, martwica brodawek, martwica wątroby, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, stolec smolisty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, wrzód żołądka, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Kounisa, zespół Lyella, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry