antagonista wapniowy

Antagonista wapniowy to substancja aktywna blokująca kanały wapniowe, hamująca napływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Skutkiem działania antagonistów wapniowych jest rozszerzenie naczyń krwionośnych, zmniejszenie oporu obwodowego i obniżenie ciśnienia tętniczego.

W praktyce klinicznej antagoniści wapniowi stanowią istotną grupę leków stosowanych w terapii nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, zaburzeń rytmu serca oraz migreny. Ze względu na budowę chemiczną wyróżnia się kilka podgrup: pochodne dihydropirydyny (np. amlodypina, nifedypina), pochodne fenyloalkiloaminy (np. werapamil) oraz pochodne benzotiazepiny (np. diltiazem).

Działania niepożądane antagonistów wapniowych obejmują głównie obrzęki obwodowe, bóle głowy, zaczerwienienie twarzy oraz zawroty głowy. W przypadku werapamilu i diltiazemu dodatkowo może wystąpić bradykardia i blok przedsionkowo-komorowy, dlatego leki te nie powinny być stosowane u pacjentów z niewydolnością serca lub zaburzeniami przewodnictwa.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Co-Prestarium Initio 3,5 mg + 2,5 mg

Co-Prestarium Initio to preparat złożony z peryndoprylu (inhibitor ACE) i amlodypiny (antagonista kanałów wapniowych dihydropirydynowy), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Peryndopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, obniżając stężenie angiotensyny II, zmniejszając wydzielanie aldosteronu i zwiększając aktywność reninową osocza, co prowadzi do rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego. Amlodypina działa poprzez blokadę napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń, powodując ich rozkurcz, zmniejszenie afterload i poprawę ukrwienia mięśnia sercowego, co jest korzystne także w dławicy piersiowej. W badaniach klinicznych preparat w dawce 3,5 mg peryndoprylu i 2,5 mg amlodypiny obniżył średnie ciśnienie skurczowe/rozkurczowe o 22,0/13,6 mmHg, przewyższając monoterapie i placebo (p<0,001).
aktywność reninowa osocza, aldosteron, aliskiren, amlodypina, angiotensyna II, antagonista wapnia, antagonista wapniowy, bloker kanału wapniowego, bradykinina, choroba układu sercowo-naczyniowego, dławica Prinzmetala, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, indapamid, inhibitor ACE, irbesartan, nadciśnienie samoistne, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, prostaglandyny, układ kalikreina-kinina, układ RAA, walsartan
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Co-Prestarium Initio 7 mg + 5 mg

Co-Prestarium Initio to preparat złożony zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Peryndopryl działa poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do zmniejszenia stężenia angiotensyny II, zwiększenia aktywności reninowej oraz obniżenia wydzielania aldosteronu, a także zwiększa aktywność układu kalikreina-kinina, co przyczynia się do efektu hipotensyjnego. Amlodypina natomiast blokuje napływ jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń i mięśnia sercowego, powodując ich rozkurcz, co zmniejsza obciążenie następcze i rozszerza naczynia wieńcowe, poprawiając ukrwienie mięśnia sercowego. W badaniu klinicznym preparat w dawce 3,5 mg peryndoprylu i 2,5 mg amlodypiny obniżył średnie ciśnienie tętnicze o 22,0/13,6 mmHg, przewyższając zarówno placebo, jak i monoterapie (p<0,001).
aktywność reninowa, aldosteron, amlodypina, angiotensyna, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, antagonista wapniowy, ciśnienie skurczowe i rozkurczowe, dihydropirydyna, dławica Prinzmetala, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor napływu jonów wapnia, kanał wapniowy, nadciśnienie samoistne, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność nerek, obciążenie następcze, objawy dławicowe, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, podwójna blokada RAAS, pomiar ciśnienia tętniczego, układ kalikreina-kinina
Leksykon leków
Przedawkowanie – Lapixen 2 mg

Lacydypina, antagonista kanałów wapniowych stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, w przypadku przedawkowania wywołuje charakterystyczne objawy sercowo-naczyniowe. Do najczęstszych należą przedłużone rozszerzenie naczyń obwodowych, prowadzące do niedociśnienia tętniczego (hipotensji), które może skutkować zawrotami głowy, omdleniami i zaburzeniami perfuzji narządowej. Towarzyszy temu tachykardia kompensacyjna (>100 uderzeń/min), natomiast w cięższych przypadkach obserwuje się bradykardię (<60 uderzeń/min) oraz wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, co może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca. Przedawkowanie lacydypiny jest rzadkie, jednak ze względu na brak specyficznego antidotum, konieczne jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia podtrzymującego.
Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje ciągłe monitorowanie EKG i ciśnienia tętniczego, zapewnienie dostępu dożylnego oraz płynoterapię w celu korekty niedociśnienia. W sytuacjach opornych na leczenie płynami stosuje się leki presyjne, a w razie zaburzeń rytmu – leczenie objawowe, np. leki przeciwarytmiczne. Pacjent wymaga hospitalizacji i obserwacji przez minimum 24 godziny ze względu na ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, z zaburzeniami czynności wątroby, współistniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków hipotensyjnych lub wpływających na metabolizm wątrobowy. Dawkowanie lacydypiny (Lapixen 2 mg, 4 mg, 6 mg) musi być ściśle przestrzegane, aby uniknąć ryzyka przedawkowania.
antagonista wapnia, antagonista wapniowy, bradykardia, farmakokinetyka leku, hipotensja, kanał wapniowy, lacydypina, Lapixen, lek hipotensyjny, lek presyjny, lek przeciwarytmiczny, metabolizm wątrobowy, mięśniówka gładka naczyń, monitorowanie EKG, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niestabilność hemodynamiczna, objętość wewnątrznaczyniowa, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia kompensacyjna, układ sercowo-naczyniowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie perfuzji narządowej, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – CromoHexal 2,8 mg/dawkę donosową

Sodu kromoglikan, substancja czynna preparatu CromoHEXAL w dawce 2,8 mg/dawkę donosową, należy do grupy przeciwalergicznych leków stabilizujących komórki tuczne (mastocyty), co zapobiega degranulacji i uwalnianiu mediatorów reakcji zapalnych po kontakcie z alergenem. Mechanizm działania obejmuje hamowanie uwalniania histaminy, kinin, czynników chemotaktycznych eozynofilów (ECF) i neutrofilów (NCF), a także mediatorów syntetyzowanych de novo, takich jak prostaglandyny i leukotrieny. Działanie to zostało potwierdzone w badaniach in vitro i na modelach zwierzęcych oraz klinicznie u pacjentów z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i skurczem oskrzeli indukowanym przez antygeny IgE-zależne.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista wapniowy, czynnik chemotaktyczny eozynofilów, czynnik chemotaktyczny neutrofilów, degranulacja mastocytów, ekspozycja na antygen, histamina, kanał wapniowy, kininy, komórka tuczna, kromoglikan sodu, kwas arachidonowy, leukotrieny, mastocyt, mediator reakcji zapalnej, nadreaktywność oskrzeli, prostaglandyny, receptor IgE, skurcz oskrzeli, stabilizacja komórek tucznych
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Triveram 10 mg + 5 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Triveram jest preparatem złożonym, zawierającym atorwastatynę (10-40 mg), peryndopryl (5-10 mg) oraz amlodypinę (5-10 mg), które działają synergistycznie na układ sercowo-naczyniowy. Atorwastatyna, jako selektywny inhibitor reduktazy HMG-CoA, hamuje biosyntezę cholesterolu w wątrobie, co prowadzi do obniżenia stężenia LDL-C i poprawy profilu lipidowego, także u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną. Peryndopryl, inhibitor ACE, zmniejsza stężenie angiotensyny II, obniża opór obwodowy i ciśnienie tętnicze, a także redukuje obciążenie serca w niewydolności. Amlodypina, antagonista kanałów wapniowych, rozszerza naczynia obwodowe i wieńcowe, zmniejszając afterload i zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, co jest korzystne w leczeniu nadciśnienia i dławicy.
amlodypina bezylan, angiotensyna II, antagonista wapniowy, atorwastatyna wapniowa, biosynteza cholesterolu, bloker kanału wapniowego, bradykinina, dihydropirydyna, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, filtracja kłębuszkowa, hipercholesterolemia rodzinna homozygotyczna, inhibitor ACE, katabolizm LDL, laktoza jednowodna, lipoproteiny LDL, lipoproteiny VLDL, mięśnie gładkie naczyniowe, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, peryndoprylat, reduktaza HMG-CoA, skurcz tętnic wieńcowych, tętnice wieńcowe, układ kalikreina-kinina

antagonista wapniowy

Powiązane wpisy

Właściwości farmakodynamiczne – Co-Prestarium Initio 3,5 mg + 2,5 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Co-Prestarium Initio 7 mg + 5 mg

Przedawkowanie – Lapixen 2 mg

Właściwości farmakodynamiczne – CromoHexal 2,8 mg/dawkę donosową

Właściwości farmakodynamiczne – Triveram 10 mg + 5 mg + 5 mg