opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego płodu

Opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego płodu (IUGR – Intrauterine Growth Restriction) to stan kliniczny, w którym płód nie osiąga swojego genetycznie uwarunkowanego potencjału wzrostowego. Definiuje się je jako szacunkową masę płodu poniżej 10. centyla dla danego wieku ciążowego, często z towarzyszącymi nieprawidłowościami w przepływach naczyniowych w badaniu dopplerowskim.

Etiologia IUGR jest złożona i obejmuje czynniki matczyne (nadciśnienie, choroby nerek, niedożywienie, palenie tytoniu), łożyskowe (niewydolność łożyska, zaburzenia implantacji) oraz płodowe (aberracje chromosomowe, wady wrodzone, zakażenia wewnątrzmaciczne). Wyróżnia się dwa główne typy IUGR: symetryczny, dotyczący wszystkich parametrów biometrycznych płodu, oraz asymetryczny, w którym głównie dotknięty jest obwód brzucha z relatywnie oszczędzonymi pozostałymi parametrami.

Diagnostyka IUGR opiera się na seryjnych badaniach ultrasonograficznych z oceną biometrii płodu, ilości płynu owodniowego oraz przepływów dopplerowskich w tętnicy pępowinowej, tętnicy środkowej mózgu i przewodzie żylnym. Kluczowe jest różnicowanie pomiędzy płodem małym, ale prawidłowo rozwijającym się (SGA – Small for Gestational Age), a płodem z rzeczywistym IUGR, gdzie występują zaburzenia funkcji łożyska.

Postępowanie w przypadku IUGR wymaga intensywnego nadzoru położniczego z regularną oceną dobrostanu płodu. Decyzja o zakończeniu ciąży zależy od stopnia zaawansowania IUGR, wieku ciążowego oraz obecności objawów niedotlenienia płodu. Noworodki z IUGR są narażone na zwiększone ryzyko powikłań okołoporodowych, w tym niedotlenienie, zaburzenia termoregulacji, hipoglikemię oraz długoterminowe konsekwencje rozwojowe i metaboliczne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl