choroba zapalno-reumatyczna

Choroby zapalno-reumatyczne to heterogenna grupa schorzeń charakteryzujących się przewlekłym stanem zapalnym układu mięśniowo-szkieletowego, naczyń oraz tkanek łącznych. Do tej grupy zalicza się między innymi reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK), łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS), toczeń rumieniowaty układowy (SLE), czy zespół Sjögrena.

Patogeneza chorób zapalno-reumatycznych obejmuje złożone mechanizmy autoimmunologiczne, gdzie układ odpornościowy atakuje własne tkanki. W procesie tym uczestniczą różne komórki immunologiczne (limfocyty T, B, makrofagi) oraz mediatory zapalne (cytokiny prozapalne: TNF-α, IL-1, IL-6, IL-17). Charakterystyczne dla tych schorzeń jest przewlekłe zapalenie błony maziowej stawów (synovitis), prowadzące do postępującego uszkodzenia chrząstki i kości.

Diagnostyka chorób zapalno-reumatycznych opiera się na ocenie klinicznej, badaniach laboratoryjnych (m.in. OB, CRP, czynnik reumatoidalny, przeciwciała ACPA, ANA) oraz obrazowych (RTG, USG, MRI). Wczesne rozpoznanie ma kluczowe znaczenie dla skuteczności leczenia i zapobiegania nieodwracalnym uszkodzeniom stawów i narządów wewnętrznych.

Współczesne leczenie chorób zapalno-reumatycznych opiera się na strategii treat-to-target, wykorzystującej leki modyfikujące przebieg choroby (DMARDs), zarówno syntetyczne (np. metotreksat, leflunomid), jak i biologiczne (inhibitory TNF-α, IL-6, IL-17, JAK). Terapia ma na celu osiągnięcie remisji lub niskiej aktywności choroby, zapobieganie niepełnosprawności oraz poprawę jakości życia pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl