minimalizacja ekspozycji

Minimalizacja ekspozycji to strategia terapeutyczna stosowana głównie w leczeniu zaburzeń lękowych, polegająca na stopniowym zmniejszaniu kontaktu pacjenta z bodźcami wywołującymi lęk. W przeciwieństwie do terapii ekspozycyjnej, która zakłada systematyczne konfrontowanie się z obiektem lęku, minimalizacja ekspozycji dąży do ograniczenia kontaktu z czynnikami wyzwalającymi reakcję lękową.

W praktyce klinicznej minimalizacja ekspozycji może być stosowana jako element terapii poznawczo-behawioralnej, szczególnie w początkowych etapach leczenia silnych fobii, zespołu stresu pourazowego czy zaburzenia obsesyjno-kompulsywnego. Strategia ta pozwala pacjentowi na stopniowe budowanie odporności psychicznej i naukę technik radzenia sobie z lękiem w kontrolowanych warunkach.

W kontekście medycyny prewencyjnej i epidemiologii minimalizacja ekspozycji odnosi się również do ograniczania kontaktu z czynnikami patogennymi, substancjami toksycznymi czy alergenami. Jest kluczowym elementem profilaktyki chorób zawodowych, infekcyjnych oraz alergicznych, obejmującym stosowanie środków ochrony indywidualnej, modyfikację środowiska pracy czy eliminację szkodliwych substancji z otoczenia pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl