procedura Bianchi
Procedura Bianchi to chirurgiczna technika wydłużania jelita cienkiego stosowana u pacjentów z zespołem krótkiego jelita. Została opracowana przez włoskiego chirurga Adriana Bianchi w 1980 roku i polega na podłużnym przecięciu fragmentu jelita cienkiego wzdłuż brzegu przeciwległego do krezki, a następnie złożeniu i zespoleniu dwóch równoległych, mniejszych kanałów jelitowych.
Celem procedury Bianchi jest zwiększenie powierzchni wchłaniania i spowolnienie pasażu treści pokarmowej przez jelito, co poprawia wchłanianie składników odżywczych. Zabieg wykonuje się głównie u pacjentów pediatrycznych z wrodzonymi wadami jelita cienkiego lub po rozległych resekcjach, gdy długość pozostałego jelita nie zapewnia wystarczającego wchłaniania.
Zabieg ten stanowi alternatywę dla transplantacji jelita i długotrwałego żywienia pozajelitowego. Skuteczność procedury Bianchi zależy od stanu pacjenta, długości pozostałego jelita oraz doświadczenia zespołu chirurgicznego. W niektórych ośrodkach jest wypierana przez nowsze techniki, takie jak STEP (Serial Transverse Enteroplasty).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół krótkiego jelita – Leczenie
Zespół krótkiego jelita (SBS) to poważne zaburzenie wchłaniania wynikające z resekcji ponad 2/3 jelita cienkiego lub jego dysfunkcji, wymagające kompleksowego leczenia wielodyscyplinarnego. Terapia obejmuje fazy ostre, adaptacyjne i utrzymania, z kluczowym zastosowaniem żywienia pozajelitowego (TPN) oraz dojelitowego (EN), dostosowanego do długości i funkcji pozostałego jelita. W początkowej fazie TPN dostarcza pełne zapotrzebowanie na białka, węglowodany, tłuszcze, witaminy i minerały, często przez cewnik centralny, a w fazie adaptacji stopniowo zwiększa się udział żywienia dojelitowego i doustnego. Zalecenia dietetyczne obejmują małe, częste posiłki, dietę bogatą w białko, unikanie napojów hipertonicznych oraz suplementację witamin (B12, A, D, E, K) i minerałów (wapń, magnez, potas, cynk, żelazo, selen). Kluczowe jest także utrzymanie odpowiedniej diurezy (>1500 ml/dobę) i nawodnienia, stosując doustne roztwory nawadniające (ORS) oraz monitorowanie bilansu płynów i elektrolitów.
adaptacja jelitowa, autonomia jelitowa, całkowite żywienie pozajelitowe, cholestaza, choroba wątroby związana z żywieniem pozajelitowym, doustny roztwór nawadniający, enteroplastyka poprzeczna seryjna, gastrostomia, inhibitor pompy protonowej, inżynieria tkankowa, jejunostomia, kamica nerkowa, marskość wątroby, niewydolność jelit, procedura Bianchi, przerost bakteryjny jelita cienkiego, resekcja jelita cienkiego, równowaga płynowo-elektrolitowa, somatropina, teduglutyd, terapia komórkami macierzystymi, transplantacja jelita, zakrzepica żylna, zastawka krętniczo-kątnicza, zespół krótkiego jelita, zwłóknienie wątroby, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół krótkiego jelita – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół krótkiego jelita (SBS) definiowany jest u dorosłych jako pozostawienie mniej niż 180-200 cm jelita cienkiego, co skutkuje niewydolnością jelitową i zaburzeniami wchłaniania płynów oraz składników odżywczych. Etiologia obejmuje głównie resekcje chirurgiczne z powodu choroby Leśniowskiego-Crohna, nowotworów, urazów czy niewydolności naczyniowej. Klinicznie dominują biegunka, odwodnienie, niedożywienie oraz zaburzenia elektrolitowe. Przebieg choroby dzieli się na fazę ostrą (3-4 tygodnie) z wysokimi stratami płynów i zaburzeniami metabolicznymi oraz fazę adaptacyjną (1-2 lata), podczas której dochodzi do strukturalnych i czynnościowych zmian w jelicie zwiększających wchłanianie. Kompleksowe leczenie wymaga multidyscyplinarnego zespołu specjalistów, w tym gastroenterologa, chirurga, dietetyka i pielęgniarki koordynującej.
adaptacja jelitowa, analog GLP-2, bilans azotowy, bloker H2, błona śluzowa jelita, cholestaza, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba wątroby związana z niewydolnością jelit, diureza, gęstość mineralna kości, inhibitor pompy protonowej, kamica nerkowa, koagulopatia, lek przeciwbiegunkowy, marskość wątroby, niedożywienie, niewydolność jelit, odwodnienie, osteopenia, osteoporoza, pasaż jelitowy, perystaltyka jelit, posocznica, procedura Bianchi, przeszczep jelita cienkiego, przewlekła niewydolność jelit, przewód pokarmowy, równowaga płynowo-elektrolitowa, stan zapalny, STEP, teduglutyd, zaburzenie elektrolitowe, zakrzepica żylna, zespół krótkiego jelita, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe