farmakokinetyka furosemidu

Farmakokinetyka furosemidu obejmuje procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tego leku moczopędnego. Po podaniu doustnym wchłania się w 60-70% z przewodu pokarmowego, głównie w żołądku i górnym odcinku jelita cienkiego. Biodostępność leku wynosi około 50-60% i może być zmniejszona u pacjentów z obrzękiem lub niewydolnością serca.

Furosemid w znacznym stopniu (91-99%) wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminami. Jego objętość dystrybucji wynosi 0,1-0,2 l/kg. Ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami, hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji furosemidu z organizmu. Lek przenika przez barierę łożyskową i do mleka matki.

Metabolizm furosemidu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie ulega glukuronidacji, tworząc nieaktywne metabolity. Część leku jest metabolizowana także w nerkach. Okres półtrwania furosemidu wynosi 1-2 godziny u osób zdrowych, ale może ulec wydłużeniu do 24 godzin u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.

Wydalanie furosemidu odbywa się głównie przez nerki (około 60-70% dawki) zarówno poprzez filtrację kłębuszkową, jak i sekrecję kanalikową. Pozostała część leku jest wydalana z żółcią. U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie furosemidu jest znacząco upośledzone, co wymaga dostosowania dawkowania.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Furosemidum Polpharma 40 mg

Furosemid charakteryzuje się biodostępnością doustną na poziomie 60-70%, która u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek spada do 36-44%. Początek działania moczopędnego następuje w ciągu 30-60 minut po podaniu, a efekt utrzymuje się przez 6-8 godzin. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~95%, głównie albuminami) oraz ograniczoną dystrybucję tkankową (Vd = 0,15 l/kg). Furosemid przenika przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego, co wymaga ostrożności w ciąży i laktacji. Metabolizm wątrobowy jest ograniczony, a głównym metabolitem jest kwas 4-chloro-5-sulfamoiloantranilowy. Klirens leku wynosi 1,5-3 ml/min/kg, a okres półtrwania u zdrowych dorosłych to 1-1,5 godziny, z wydłużeniem w zaburzeniach wątroby.
albuminy, bariera łożyskowa, biodostępność leku, dysfunkcja nerek, działanie moczopędne, efekt przeciwnadciśnieniowy, farmakokinetyka furosemidu, filtracja kłębkowa, furosemid, hemodializa, klirens furosemidu, krańcowa niewydolność nerek, kwas 4-chloro-5-sulfamoiloantranilowy, lek moczopędny, metabolizm wątrobowy, mleko kobiece, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przedawkowanie leku, sekrecja cewkowa, terapia nadciśnienia tętniczego, uszkodzenie wątroby, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Furosemid Medreg 40 mg

Furosemid Medreg 40 mg w formie tabletek charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z czasem osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) wynoszącym 1-1,5 godziny oraz biodostępnością na poziomie 50-70%, która może być obniżona nawet o 30% u pacjentów z chorobami współistniejącymi, np. zespołem nerczycowym. Objętość dystrybucji wynosi 0,1-1,2 l/kg m.c. i może wzrastać w stanach chorobowych. Lek wiąże się z białkami osocza w ponad 98%, głównie z albuminami, co ma znaczenie w kontekście interakcji lekowych i skuteczności u pacjentów z hipoalbuminemią. Furosemid przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka kobiecego, co jest istotne przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących.
bariera łożyskowa, biodostępność, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka furosemidu, Furosemid Medreg, glukuronidacja, hemodializa, hipoalbuminemia, kanalik proksymalny nerki, metabolit glukuronowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stężenie w osoczu, wcześniak, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie cewkowe, zastoinowa niewydolność serca, zespół nerczycowy

farmakokinetyka furosemidu

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Furosemidum Polpharma 40 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Furosemid Medreg 40 mg