dom opieki
Dom opieki to placówka świadcząca całodobową opiekę osobom, które ze względu na wiek, chorobę lub niepełnosprawność nie mogą samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu. Instytucje te zapewniają mieszkańcom zakwaterowanie, wyżywienie, opiekę pielęgniarską oraz pomoc w podstawowych czynnościach życiowych.
Z medycznego punktu widzenia domy opieki różnią się poziomem świadczonych usług medycznych – od podstawowej opieki pielęgniarskiej po specjalistyczną opiekę nad osobami z demencją, chorobami przewlekłymi czy po udarach. Personel medyczny w takich placówkach najczęściej obejmuje pielęgniarki, opiekunów medycznych, a w zależności od specjalizacji placówki również lekarzy, fizjoterapeutów, psychologów i terapeutów zajęciowych.
Istotnym aspektem domów opieki jest monitorowanie stanu zdrowia pacjentów, nadzór nad farmakoterapią, zapobieganie powikłaniom chorób przewlekłych oraz rehabilitacja. Placówki te pełnią ważną funkcję w systemie opieki długoterminowej, stanowiąc ogniwo pomiędzy opieką szpitalną a domową, szczególnie dla pacjentów geriatrycznych i przewlekle chorych wymagających stałego nadzoru medycznego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon chorób i schorzeń
Pseudobulbarne zaburzenie emocjonalne (PBA) to neurologiczne schorzenie charakteryzujące się nagłymi, stereotypowymi wybuchami emocji, które nie odpowiadają rzeczywistemu stanowi afektywnemu pacjenta. Występuje wtórnie do różnych chorób neurologicznych, a jego rozpowszechnienie w USA szacuje się na 1,5-7,1 miliona osób, co stanowi mniej niż 1% populacji, choć prawdopodobnie jest niedodiagnozowane. W badaniu PRISM, obejmującym 5290 pacjentów z różnymi schorzeniami neurologicznymi, 36,7% miało wynik CNS-LS ≥13, wskazujący na obecność PBA. Częstość występowania PBA różni się w zależności od choroby podstawowej: ALS 2-70%, choroba Parkinsona 3-43%, stwardnienie rozsiane 7-52% (mediana 10%), choroba Alzheimera 9-74%, udar mózgu 5-60%, uraz mózgu 5-80%. Wiek powyżej 65 lat wiąże się z częstością PBA na poziomie 27%, a kobiety z MS wykazują większą podatność. PBA jest często mylone z depresją, co utrudnia właściwą diagnozę i leczenie.
badanie obserwacyjne, choroba Alzheimera, choroba Parkinsona, demencja, depresja, dom opieki, funkcjonowanie społeczne, jakość życia, kryterium diagnostyczne, narzędzie przesiewowe, niedodiagnozowanie, objaw afektywny, pseudobulbarne zaburzenie emocjonalne, rehabilitacja, skala CNS-LS, skala PLACS, środek farmakologiczny, stwardnienie rozsiane, stwardnienie zanikowe boczne, udar mózgu, uraz mózgu, współchorobowość, współwystępowanie zaburzeń, zaburzenie neurologiczne -
Leksykon chorób i schorzeń
Majaczenie (delirium) jest częstym i poważnym zaburzeniem funkcji mózgu, szczególnie u pacjentów w wieku podeszłym hospitalizowanych, z częstością występowania sięgającą 33%. W krótkim okresie majaczenie zwiększa ryzyko upadków, wydłuża czas hospitalizacji i wentylacji mechanicznej, a także podnosi koszty leczenia. Objawy ustępują u około 60% pacjentów w ciągu 6 dni, jednak u 5% mogą utrzymywać się ponad miesiąc. Długoterminowo majaczenie wiąże się z upośledzeniem funkcjonalnym, wyższym ryzykiem umieszczenia w placówkach opieki długoterminowej, zwiększoną śmiertelnością (14,5–37%) oraz ryzykiem rozwoju lub pogorszenia demencji. Rokowanie zależy od podtypu majaczenia, czasu trwania, stanu funkcji poznawczych przed epizodem, dokładności diagnozy oraz obecności chorób strukturalnych mózgu.
choroba współistniejąca, czynnik ryzyka, demencja, dom opieki, funkcja mózgu, funkcjonowanie poznawcze, majaczenie, majaczenie mieszane, metaanaliza, niepełnosprawność, opieka długoterminowa, pacjent hospitalizowany, profilaktyka, śmiertelność, stan kliniczny, upadek, upośledzenie funkcjonalne, wczesna diagnoza, wentylacja mechaniczna, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie poznawcze
