toksyczność zarodkowa
Toksyczność zarodkowa odnosi się do szkodliwego wpływu substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na rozwijający się zarodek. Dotyczy okresu od zapłodnienia do zakończenia organogenezy (około 8. tygodnia rozwoju u człowieka), który jest szczególnie wrażliwy na działanie czynników teratogennych.
Ekspozycja na czynniki toksyczne w tym okresie może prowadzić do poważnych wad rozwojowych, zaburzeń wzrostu lub śmierci zarodka. Mechanizmy toksyczności zarodkowej obejmują m.in. stres oksydacyjny, zaburzenia apoptozy, uszkodzenia DNA, zakłócenie sygnalizacji komórkowej oraz zaburzenia metaboliczne i epigenetyczne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności zarodkowej jest kluczowym elementem badań przedklinicznych leków oraz klasyfikacji bezpieczeństwa substancji chemicznych. Leki o udowodnionej toksyczności zarodkowej są przeciwwskazane u kobiet w ciąży lub wymagają szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka.
Substancje o znanym działaniu embriotoksycznym obejmują m.in. niektóre leki przeciwpadaczkowe, retinoidy, cytostatyki, wysokie dawki alkoholu, niektóre metale ciężkie oraz promieniowanie jonizujące. Monitoring i zapobieganie narażeniu na czynniki embriotoksyczne stanowi istotny element opieki przedkoncepcyjnej i prenatalnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vibin mini 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Vibin mini, zawierający 3 mg drospirenonu oraz 0,02 mg etynyloestradiolu, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne mające na celu ocenę profilu bezpieczeństwa. Wyniki wykazały, że farmakologiczne działanie obu substancji mieści się w znanym i przewidywalnym zakresie, bez pojawienia się nieoczekiwanych efektów. Szczególną uwagę zwrócono na toksyczność reprodukcyjną, gdzie zaobserwowano działanie toksyczne wobec zarodków i płodów u zwierząt, jednak efekty te uznano za specyficzne gatunkowo, co ogranicza ich bezpośrednią ekstrapolację na organizm ludzki.
badania na małpach, badania przedkliniczne, drospirenon, działanie farmakologiczne, etynyloestradiol, profil bezpieczeństwa leku, różnicowanie płciowe płodu, specyficzność gatunkowa, substancja czynna, toksyczność zarodkowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, Vibin mini, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Seretide Dysk 500 (500 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Seretide Dysk, zawierającego salmeterol ksynafonian (50 µg/dawka) oraz flutykazon propionian (100 µg, 250 µg lub 500 µg/dawka), opierają się na modelach zwierzęcych. Wykazano, że glikokortykosteroidy mogą indukować wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia i zniekształcenia szkieletu, natomiast salmeterol wykazywał toksyczność zarodkową jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Jednoczesne podawanie obu substancji u szczurów skutkowało specyficznymi efektami rozwojowymi, m.in. przemieszczeniem tętnicy pępkowej i niecałkowitym kostnieniem kości potylicznej, co sugeruje potencjalne interakcje w okresie prenatalnym. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagennego działania żadnego ze składników leku.
dawka terapeutyczna, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid, inhalacja, kość potyliczna, model zwierzęcy, nietolerancja laktozy, potencjał mutagenny, proszek do inhalacji, rozszczep podniebienia, salmeterolu ksynafonian, substancja czynna, substancja pomocnicza, test genotoksyczności, tętnica pępkowa, toksyczność genetyczna, toksyczność zarodkowa, zniekształcenie szkieletu - Leksykon substancji czynnych
Bromazepam – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Bromazepam, substancja czynna preparatów takich jak Bromox, Lexotan, Sedam 3 i Sedam 6, został poddany szerokim badaniom toksykologicznym przedklinicznym, które nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego. Badania na szczurach potwierdziły brak kancerogenności oraz mutagenności bromazepamu zarówno in vitro, jak i in vivo. Ponadto, codzienne doustne podawanie bromazepamu nie wpływało negatywnie na płodność i zdolności rozrodcze zwierząt. W badaniach teratogennych, mimo obserwacji zwiększonej śmiertelności płodów, martwych urodzeń oraz zmniejszonej przeżywalności potomstwa, nie stwierdzono indukcji wad rozwojowych przy dawkach do 125 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz do 50 mg/kg mc./dobę u królików, choć u królików odnotowano zmniejszenie masy ciała płodów i zwiększoną resorpcję zarodków.
AlAT, ataksja, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, bromazepam, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fosfataza alkaliczna, hepatocyt, in vitro, in vivo, indukcja enzymów wątrobowych, kancerogenność, martwe urodzenie, mutacja genetyczna, napad drgawkowy, płodność, resorpcja zarodka, sedacja, śmiertelność płodów, toksyczność zarodkowa, zrazik wątrobowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Seizpat 150 mg
Stosowanie lakozamidu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej edukacji pacjentek na temat potencjalnych zagrożeń i korzyści terapii. Wskazane jest planowanie rodziny z uwzględnieniem ryzyka dla płodu oraz stosowanie skutecznych metod antykoncepcji podczas leczenia. U potomstwa kobiet z padaczką leczonych lekami przeciwpadaczkowymi częstość wad rozwojowych wynosi około 6-9% (2-3 razy wyższa niż w populacji ogólnej, gdzie jest to 3%), szczególnie przy terapii wielolekowej. Pomimo tego, nie należy przerywać skutecznej terapii w ciąży ze względu na ryzyko zaostrzenia napadów, które może być groźniejsze dla matki i płodu niż kontynuacja leczenia. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały brak teratogenności u szczurów i królików, choć przy toksycznych dawkach obserwowano toksyczny wpływ na zarodki.
badanie przedkliniczne, dawka toksyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, farmakoterapia, karmienie piersią, lakozamid, laktacja, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, padaczka, płodność, produkt przeciwpadaczkowy, przenikanie do mleka matki, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Albutein 50 g/l
Albumina ludzka, będąca głównym składnikiem Albutein 50 g/l (zawierającym 50 g/l białka całkowitego, z czego ≥95% stanowi albumina), wykazuje działanie analogiczne do albuminy fizjologicznej, co jest kluczowe dla oceny jej bezpieczeństwa. Badania toksyczności ostrej po podaniu jednokrotnym nie pozwalają na precyzyjne określenie dawek toksycznych ani śmiertelnych, jednak w modelach zwierzęcych nie zaobserwowano objawów ostrego działania toksycznego. Ograniczeniem jest brak możliwości oceny toksyczności po podaniu wielokrotnym ze względu na immunogenność białek heterologicznych u zwierząt, co uniemożliwia wiarygodne badania przedkliniczne w tym zakresie.
albumina ludzka, Albutein, badanie przedkliniczne, białko całkowite, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, immunogenność białka, model zwierzęcy, mutagenność, odpowiedź immunologiczna, osocze ludzkie, ostre działanie toksyczne, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, przeciwciało, ryzyko toksykologiczne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin C 400 mg + 240 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku Aspirin C, zawierającego 400 mg kwasu acetylosalicylowego oraz 240 mg kwasu askorbowego, wskazują na potencjalne ryzyko nefrotoksyczności związane z salicylanami, potwierdzone w modelach zwierzęcych. Nie stwierdzono natomiast właściwości mutagennych ani rakotwórczych kwasu acetylosalicylowego. Istotne są również obserwacje dotyczące działania teratogennego salicylanów, obejmujące zaburzenia implantacji jaja płodowego, toksyczność na zarodek i płód oraz deficyty w uczeniu się potomstwa po prenatalnej ekspozycji. Te dane podkreślają konieczność ostrożności w stosowaniu leku u kobiet w ciąży oraz pacjentów z ryzykiem uszkodzenia nerek.
Aspirin C, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, implantacja jaja płodowego, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, niska toksyczność, rakotwórczość, salicylany, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność zarodkowa, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie nerek, witamina C - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bosentan Sandoz GmbH 125 mg
Lek Bosentan Sandoz GmbH w dawce 125 mg (bozentan jednowodny 129,082 mg) jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność reprodukcyjną i działanie teratogenne w badaniach na zwierzętach. Przed rozpoczęciem terapii u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest wykonanie testu ciążowego oraz wdrożenie skutecznej antykoncepcji, z uwzględnieniem, że bozentan może obniżać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych (tabletki, implanty, plastry, preparaty iniekcyjne). Zaleca się stosowanie dodatkowych lub alternatywnych metod antykoncepcji oraz comiesięczne testy ciążowe w trakcie leczenia. Karmienie piersią jest przeciwwskazane z powodu braku danych o przenikaniu bozentanu do mleka i potencjalnego ryzyka dla dziecka.
antykoncepcja hormonalna, bozentan jednowodny, czynność jąder, działanie teratogenne, hormonalny środek antykoncepcyjny, implant antykoncepcyjny, interakcje farmakokinetyczne, jądro, jakość nasienia, nadciśnienie płucne, spermatogeneza, środek antykoncepcyjny, stężenie plemników, system transdermalny, tabletka antykoncepcyjna, terapia, test ciążowy, toksyczność, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Zentiva 0,5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa entekawiru obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych na różnych gatunkach zwierząt, w tym badania neurotoksyczności, wpływu na rozrodczość, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. W badaniach na psach zaobserwowano przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN przy narażeniu 10-19-krotnie wyższym niż u ludzi, natomiast u małp, nawet przy narażeniu >100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. Entakawir nie obniżał płodności u szczurów, jednak przy narażeniu ≥26-krotnym odnotowano degenerację nasieniowodów u gryzoni i psów, co nie wystąpiło u małp. W badaniach embriotoksyczności u szczurów i królików dawki przekraczające 21-krotne narażenie u ludzi nie wykazały toksyczności na przebieg ciąży, choć przy wyższych dawkach obserwowano toksyczność u ciężarnych, resorpcje płodów, zmniejszenie masy ciała płodów oraz wady rozwojowe, w tym anomalie kostne i anatomiczne. U młodych szczurów podawanie entekawiru wiązało się z umiarkowanym osłabieniem reakcji na bodziec akustyczny przy AUC ≥92-krotnym w stosunku do ekspozycji u ludzi, co prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
badanie toksykologiczne, degeneracja nasieniowodu, embriotoksyczność, entekawirem, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, mutacja genetyczna, nowotwór płuc, osłabienie reakcji akustycznej, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja płodu, test Amesa, toksyczność okołoporodowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna, zmiany jąder - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Intas 200 mg
Stosowanie lakozamidu (Lacosamide Eignapharma) w okresie ciąży wiąże się z nieustalonym ryzykiem teratogennym, pomimo braku jednoznacznych dowodów na działanie teratogenne w badaniach na zwierzętach (szczury, króliki). Częstość wad rozwojowych u dzieci kobiet leczonych lekami przeciwpadaczkowymi jest 2-3-krotnie wyższa niż w populacji ogólnej (~3%), szczególnie przy terapii wielolekowej. Lakozamid należy stosować w ciąży wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Przerwanie terapii jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia padaczki. Kobiety w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o konieczności ponownej oceny leczenia w przypadku zajścia w ciążę. Produkt dostępny jest w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, zawierających odpowiednio 0,105 mg, 0,210 mg, 0,315 mg i 0,420 mg lecytyny sojowej, co jest istotne u pacjentek z alergią na soję.
AUC, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, karmienie piersią, Lacosamide Eignapharma, lakozamid, lecytyna sojowa, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, padaczka, płodność, przenikanie do mleka kobiecego, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zaostrzenie padaczki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mobilat (0,2 g + 1 g + 2 g)/100 g
Produkt leczniczy Mobilat zawiera trzy składniki aktywne: kwas salicylowy, mukopolisacharydowy polisiarczan oraz ekstrakt z kory nadnerczy. Kwas salicylowy szybko przenika przez skórę, jednak przy stosowaniu miejscowym zgodnie z zaleceniami nie osiąga się stężeń w surowicy przekraczających 30 mg/dl, co eliminuje ryzyko toksyczności. Brak jest jednoznacznych danych dotyczących mutagenności i kancerogenności kwasu salicylowego, natomiast badania teratogenności wskazują na potencjalne ryzyko przy regularnym stosowaniu u zwierząt, obejmujące zaburzenia zagnieżdżania zarodków oraz toksyczność wobec zarodków i płodów. Mukopolisacharydowy polisiarczan wykazuje toksyczność zarodkową przy dawce 32 mg/kg, objawiającą się zmniejszoną masą ciała, zwiększoną resorpcją zarodków i obniżoną przeżywalnością płodów, jednak bez działania teratogennego; nie stwierdzono mutagenności, a badania rakotwórczości nie zostały przeprowadzone.
aberracja chromosomalna, badanie rakotwórczości, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, ekstrakt z kory nadnerczy, hormon kory nadnerczy, kortykosteroid, kwas salicylowy, mukopolisacharydowy polisiarczan, podrażnienie miejsca podania, potencjał kancerogenny, powiększenie węzłów chłonnych, przenikanie przez skórę, stężenie ogólnoustrojowe, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy krwi, test Amesa, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa, zatrucie kwasem salicylowym - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ralik 500 mg
Ranolazyna, dostępna w dawkach 375 mg, 500 mg i 750 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (produkt leczniczy Ralik), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania ranolazyny w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ na zarodek, co wskazuje na konieczność unikania stosowania leku w tym okresie, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. W przypadku karmienia piersią brak jest jednoznacznych danych dotyczących przenikania ranolazyny do mleka kobiecego, jednak badania na szczurach potwierdziły takie przenikanie, co sugeruje potencjalne ryzyko dla niemowląt i wskazuje na przeciwwskazanie do stosowania leku w tym okresie.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Azacitidine EVER Pharma 25 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące azacytydyny wykazują istotne właściwości mutagenne i genotoksyczne, potwierdzone w badaniach in vitro na modelach bakteryjnych i komórkach ssaków. W badaniach długoterminowych na myszach i szczurach zaobserwowano działanie kancerogenne, obejmujące nowotwory układu chłonno-siateczkowego, płuc, sutków, skóry oraz guzów jądra. Embriotoksyczność leku została potwierdzona przez wysoką częstość resorpcji płodów (do 44%) po pojedynczym podaniu dootrzewnowym w okresie organogenezy, a także liczne wady rozwojowe OUN (np. egzencefalia), kończyn (mikromelia, syndaktylia, oligodaktylia) oraz innych struktur anatomicznych u szczurów i myszy. Neurotoksyczne działanie azacytydyny na rozwijający się ośrodkowy układ nerwowy podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży lub planujących ciążę.
aberracja chromosomowa, azacytydyna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie neurotoksyczne, efekt genotoksyczny, egzencefalia, embriotoksyczność, guz gruczołu sutkowego, guz jądra, guz płucny, małoocze, mikrognacja, mikromelia, nieprawidłowość rozwojowa mózgu, nowotwór układu krwiotwórczego, oligodaktylia, ośrodkowy układ nerwowy, przepuklina mózgowa, resorpcja płodu, spermatogeneza, syndaktylia, toksyczność zarodkowa, układ chłonno-siateczkowy, wada wrodzona, wewnątrzmaciczne obumarcie zarodka, węzeł chłonny, wytrzewienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Somatuline Autogel 90 mg/dawkę
Badania przedkliniczne lanreotydu, substancji czynnej Somatuline Autogel, wykazały brak istotnych efektów toksycznych przy ekspozycjach odpowiadających lub przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W testach rakotwórczości na szczurach i myszach nie zaobserwowano zmian nowotworowych, choć odnotowano zwiększoną częstość guzów podskórnych w miejscach iniekcji, co przypisano częstszemu podawaniu leku u zwierząt (codziennie) w porównaniu do schematu u ludzi (raz w miesiącu). Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego lanreotydu, co potwierdza jego bezpieczeństwo farmakologiczne. Ponadto, lanreotyd nie wykazywał działania teratogennego u szczurów i królików, jednak zaobserwowano toksyczność zarodkowo-płodową, manifestującą się zwiększoną utratą zarodków przed implantacją u szczurów oraz po implantacji u królików.
badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie reprodukcyjne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie teratogenne, ekspozycja lekowa, guz podskórny, lanreotyd, przeżywalność płodów, przeżywalność zarodków, rozwój zarodkowo-płodowy, Somatuline Autogel, test genotoksyczności, toksyczność zarodkowa, utrata zarodków poimplantacyjna, wstrzyknięcie podskórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alotendin 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Alotendin zawiera bisoprololu fumaranu oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), których badania przedkliniczne wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa przy dawkach terapeutycznych. W badaniach reprodukcyjnych na gryzoniach amlodypina w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalne dawki kliniczne (10 mg/dobę) powodowała opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszenie przeżywalności potomstwa. Długoterminowe badania karcynogenności amlodypiny (0,5-2,5 mg/kg/dobę) nie wykazały działania rakotwórczego, a testy mutagenności potwierdziły brak potencjału genotoksycznego. Standardowe badania płodności u szczurów przy dawkach do 10 mg/kg/dobę (8-krotność dawki ludzkiej w przeliczeniu na mg/m²) nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze, choć inne badania wskazały na zmniejszenie stężenia FSH, testosteronu oraz parametrów nasienia przy stosowaniu benzenosulfonianu amlodypiny.
amlodypina, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie reprodukcyjne, benzenosulfonian amlodypiny, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maleinian amlodypiny, opóźnienie porodu, potencjał genotoksyczny, przeżywalność potomstwa, resorpcja embrionu, spermatogeneza, testosteron, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – GluaMet 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego GluaMet, łączącego wildagliptynę i metforminę, przeprowadzono na zwierzętach do 13 tygodni. Nie wykazano nowych działań toksycznych w porównaniu do podawania substancji osobno. U psów zaobserwowano opóźnienia wewnątrzsercowego przewodzenia impulsów przy dawce NOEL 15 mg/kg m.c., co odpowiada 7-krotności ekspozycji u ludzi (Cmax). W płucach szczurów i myszy stwierdzono gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych, z dawką NOAEL odpowiednio 25 mg/kg (5x AUC u ludzi) i 750 mg/kg (142x AUC u ludzi). Objawy ze strony przewodu pokarmowego u psów obejmowały biegunkę i krwawienia, bez ustalonej dawki NOEL/NOAEL. Wildagliptyna nie wykazała działania mutagennego in vitro i in vivo, a badania reprodukcyjne u szczurów i królików nie potwierdziły zaburzeń płodności ani rozwoju zarodka przy dawkach do 75 mg/kg (10x ekspozycji u ludzi). W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów toksyczność pojawiała się przy dawkach ≥150 mg/kg m.c.
badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie rozrodu, dawka NOAEL, dawka NOEL, działanie mutagenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, kardiotoksyczność, makrofagi pęcherzykowe, metformina, metformina chlorowodorek, naczyniakomięsak krwionośny, objawy żołądkowo-jelitowe, potencjał genotoksyczny, przewodzenie wewnątrzsercowe, rozwój pourodzeniowy, toksyczność płucna, toksyczność skórna, toksyczność zarodkowa, toksyczność żołądkowo-jelitowa, wildagliptyna, wpływ na płodność, zmiana martwicza, zmiana skórna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Aregalu 14 mg
Teriflunomid (Aregalu 14 mg) jest lekiem o udokumentowanym działaniu teratogennym, bezwzględnie przeciwwskazanym w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/l. W przypadku podejrzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie, wykonać test ciążowy i skontaktować się z lekarzem. Procedura przyspieszonej eliminacji teriflunomidu, polegająca na podawaniu cholestyraminy (8 g 3x/d lub 4 g 3x/d przez 11 dni) lub węgla aktywnego (50 g co 12 h przez 11 dni), pozwala na szybkie obniżenie stężenia leku i zmniejszenie ryzyka teratogenności. Po zakończeniu eliminacji konieczne jest potwierdzenie stężenia poniżej 0,02 mg/l w dwóch badaniach z odstępem co najmniej 14 dni oraz odczekanie minimum 1,5 miesiąca przed planowaną ciążą.
badanie przedkliniczne, cholestyramina, doustny środek antykoncepcyjny, karmienie piersią, opóźnienie miesiączki, pierwsza miesiączka, procedura przyspieszonej eliminacji, przenikanie leku do mleka, skuteczna antykoncepcja, stężenie leku w osoczu, stężenie leku we krwi, teriflunomid, test ciążowy, toksyczność zarodkowa, wada wrodzona płodu, wchłanianie estrogenów, węgiel aktywny, wpływ na płodność, zapłodnienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zibor 25000 j.m. anty Xa/ml
Bemiparyna sodowa, substancja czynna leku Zibor o aktywności 25 000 j.m. anty-Xa/mL, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania farmakologiczne potwierdziły brak niekorzystnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz nerwowy. W toksykologii ostrej i przewlekłej obserwowano jedynie odwracalne, dawko-zależne zmiany krwotoczne w miejscu podania podskórnego, co jest zgodne z mechanizmem działania heparyny drobnocząsteczkowej. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności, co jest istotne dla bezpieczeństwa długoterminowej terapii, a konwencjonalne badania nie wskazały na potencjał kancerogenny, mimo braku dedykowanych badań kancerogenności.
badanie farmakologiczne, badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, bemiparyna, bemiparyna sodowa, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt kancerogenny, genotoksyczność, heparyna drobnocząsteczkowa, podanie podskórne, potencjał mutagenny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, Zibor, zmiana krwotoczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Teriflunomide Medical Valley 14 mg
Teriflunomid, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego, wymaga szczególnej uwagi u pacjentów w wieku rozrodczym. U mężczyzn ryzyko przeniesienia leku przez układ rozrodczy i toksycznego wpływu na zarodek jest minimalne, dlatego nie są wymagane specjalne środki ostrożności przy planowaniu poczęcia. Natomiast u kobiet teriflunomid jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowane w badaniach na zwierzętach ryzyko ciężkich wad wrodzonych. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. W przypadku podejrzenia ciąży konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia, wykonanie testu ciążowego oraz wdrożenie procedury przyspieszonej eliminacji teriflunomidu, co znacząco zmniejsza ryzyko teratogenności.
antykoncepcja, badanie na zwierzętach, cholestyramina, doustny środek antykoncepcyjny, ginekolog, procedura przyspieszonej eliminacji, przenikanie do mleka, ryzyko płodowe, stężenie leku w osoczu, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, toksyczność zarodkowa, układ rozrodczy, wada wrodzona, wchłanianie estrogenów, węgiel aktywowany, wiek rozrodczy, zapłodnienie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tramadol + Paracetamol Medreg 37,5 mg + 325 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku złożonego Tramadol + Paracetamol Medreg (37,5 mg + 325 mg) wykazały brak działania teratogennego oraz potencjału genotoksycznego i karcinogennego dla poszczególnych składników. Tramadol nie wykazuje genotoksyczności ani ryzyka rakotwórczego u ludzi, a paracetamol w dawkach terapeutycznych nie wykazuje działania genotoksycznego ani onkogennego. Preparat złożony nie był poddany specyficznym badaniom mutagenności i karcinogenności, jednak dostępne dane dla składników sugerują brak takich zagrożeń. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono wpływu na płodność przy dawkach do 50 mg/kg (samce) i 75 mg/kg (samice) tramadolu oraz braku toksycznego wpływu paracetamolu na rozród.
dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcinogenność, kostnienie, nadliczbowe żebra, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, preparat złożony, przenikanie przez łożysko, rozwój embrionalny, ryzyko rakotwórcze, śmiertelność noworodkowa, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, tramadol z paracetamolem, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Teriflunomide Pharmascience 14 mg
Teriflunomid, substancja czynna leku Teriflunomide Pharmascience 14 mg, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz podczas karmienia piersią ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i przenikanie do mleka. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu, gdy stężenie teriflunomidu w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/l. W przypadku podejrzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie, wykonać test ciążowy i skonsultować się z lekarzem. Szybkie zmniejszenie stężenia leku można osiągnąć poprzez procedurę przyspieszonej eliminacji, która obejmuje podawanie cholestyraminy (8 g trzy razy na dobę lub 4 g trzy razy na dobę przez 11 dni) lub węgla aktywowanego (50 g co 12 godzin przez 11 dni), po czym konieczne jest potwierdzenie stężenia teriflunomidu poniżej 0,02 mg/l w dwóch badaniach wykonanych w odstępie co najmniej 14 dni. Należy również pamiętać, że obie metody mogą obniżać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych, dlatego w trakcie eliminacji zaleca się stosowanie alternatywnych metod antykoncepcji.
antykoncepcja, cholestyramina, ciąża, doustne środki antykoncepcyjne, estrogeny i progestageny, karmienie piersią, metody antykoncepcyjne, opóźnienie miesiączki, oznaczanie stężenia leku, pierwsza miesiączka, procedura przyspieszonej eliminacji, stężenie leku, stężenie leku w osoczu, teriflunomid, toksyczność zarodkowa, toksyczny wpływ na płód, wada wrodzona, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Advantan 1 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metyloprednizolonu aceponianu, substancji czynnej produktu leczniczego Advantan, wykazały typowy dla glikokortykosteroidów profil toksyczności i tolerancji. Wielokrotne podawanie podskórne i miejscowe nie ujawniło działań niepożądanych wykraczających poza znane efekty glikokortykosteroidów, nawet przy aplikacji na rozległe powierzchnie skóry i pod okluzją. Badania toksyczności zarodkowej potwierdziły potencjał letalny i teratogenny, co wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży zgodnie z zaleceniami charakterystyki produktu. Analizy genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych in vitro i in vivo, nie wykazały działania genotoksycznego metyloprednizolonu aceponianu, co potwierdza jego bezpieczeństwo pod tym względem.
Advantan, aplikacja skórna, działanie niepożądane, efekt teratogenny, ekspozycja immunosupresyjna, glikokortykoidy, kortykosteroid, metyloprednizolonu aceponian, mutacja chromosomowa, mutacja genowa, okluzja, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, reakcja uczuleniowa, toksyczność zarodkowa, tolerancja systemowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Intas 100 mg
Podczas konsultacji z kobietami w ciąży lub karmiącymi piersią stosującymi lakozamid w terapii padaczki, należy szczegółowo omówić ryzyko związane z leczeniem przeciwpadaczkowym. Wady rozwojowe u dzieci matek leczonych przeciwpadaczkowo występują z częstością 6-9%, czyli 2-3 razy częściej niż w populacji ogólnej (około 3%). Szczególnie zwiększone ryzyko obserwuje się przy terapii wielolekowej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania lakozamidu w ciąży, a badania przedkliniczne na zwierzętach wykazały brak działania teratogennego, choć zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Lakozamid należy stosować w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzje terapeutyczne powinny być indywidualnie dostosowane.
dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, karmienie piersią, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, padaczka, pole pod krzywą, przenikanie do mleka kobiecego, stosunek korzyści do ryzyka, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entekavir Adamed 1 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa entekawiru wykazały, że toksyczność leku jest zależna od gatunku i dawki. U psów zaobserwowano przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN przy narażeniu 10-19-krotnie wyższym niż u ludzi (dawki 0,5 mg i 1 mg), natomiast u małp, przy narażeniu ponad 100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. W badaniach rozrodczości entekawir nie obniżał płodności szczurów nawet przy wysokim narażeniu, jednak degeneracja nasieniowodów wystąpiła u gryzoni i psów przy narażeniu ≥26-krotnym. W badaniach toksyczności rozrodczej u ciężarnych szczurów i królików dawki przekraczające 21-krotne narażenie ludzkie powodowały embriotoksyczność, resorpcje, wady kostne i zmniejszenie masy ciała płodów. W badaniu około- i pourodzeniowym nie stwierdzono działań niepożądanych u potomstwa, a umiarkowane osłabienie reakcji na bodziec akustyczny u młodych szczurów wystąpiło przy AUC ≥92-krotnie wyższym niż u ludzi, co prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
aberracje chromosomowe, degeneracja nasieniowodów, embriotoksyczność, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, lek przeciwwirusowy, mutacje genetyczne, naprawa DNA, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność zarodkowa, zaburzenia słuchu, zapalenie okołonaczyniowe, zmiany jąder - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Fresenius Kabi 10 mg/ml
Lakozamid, dostępny m.in. w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 10 mg/ml, wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Lekarz powinien przeprowadzić szczegółowy wywiad dotyczący planów prokreacyjnych oraz omówić metody antykoncepcji, podkreślając konieczność pilnej konsultacji w przypadku zajścia w ciążę. Dane epidemiologiczne wskazują, że ryzyko wad rozwojowych u dzieci kobiet z padaczką jest 2-3-krotnie wyższe niż w populacji ogólnej (około 3%), szczególnie przy terapii wielolekowej. Mimo ograniczonych danych dotyczących bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży, badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, choć zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Z tego względu lek należy stosować w ciąży tylko, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a w przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia konieczna jest ponowna ocena schematu terapeutycznego.
antykoncepcja, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, karmienie piersią, kontrola neurologiczna, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, padaczka, pole pod krzywą stężenia, roztwór do infuzji, schemat terapeutyczny, suplementacja kwasu foliowego, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Xanconalon 40 mg + 20 mg
Preparat Xanconalon, zawierający oksykodon 40 mg i nalokson 20 mg, powinien być stosowany u kobiet w ciąży wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej kombinacji w ciąży są ograniczone, jednak oksykodon samodzielnie nie wykazuje zwiększonego ryzyka wad wrodzonych. Nalokson przenika przez łożysko, choć jego ekspozycja ogólnoustrojowa u ciężarnych jest niska, co może ograniczać ryzyko. Należy jednak pamiętać, że długotrwałe stosowanie oksykodonu w ciąży może wywołać u noworodka zespół abstynencyjny objawiający się m.in. drżeniem, bezdechem i zaburzeniami karmienia, a podanie leku bezpośrednio przed porodem może prowadzić do depresji oddechowej noworodka, co wymaga ścisłego monitorowania dziecka po porodzie.
bezdech, dawka terapeutyczna, depresja oddechowa, działanie farmakologiczne, działanie teratogenne, leczenie przeciwbólowe, metoda antykoncepcji, objawy abstynencyjne, oksykodon w ciąży, oksykodon z naloksonem, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, stężenie w osoczu, toksyczność zarodkowa, tremor, trymestr ciąży, wiek rozrodczy, zaburzenia oddychania, zespół abstynencyjny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Teva 200 mg
Leczenie lakozamidem u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczegółowej konsultacji dotyczącej planowania rodziny oraz stosowania antykoncepcji, ze względu na potencjalne ryzyko związane z terapią przeciwpadaczkową w ciąży. Dane epidemiologiczne wskazują, że wady rozwojowe u dzieci kobiet z padaczką występują z częstością 6-9% (2-3-krotnie wyższą niż w populacji ogólnej, gdzie wynosi około 3%). W przypadku politerapii ryzyko to jest jeszcze wyższe, jednak nie jest jasne, na ile odpowiada za to leczenie, a na ile sama choroba. Lakozamid nie wykazuje działania teratogennego w badaniach na zwierzętach, choć przy toksycznych dawkach obserwowano toksyczność zarodkową. Ze względu na ograniczone dane kliniczne, stosowanie lakozamidu w ciąży jest dopuszczalne jedynie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Przerwanie leczenia jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia napadów, które mogą być szkodliwe dla matki i płodu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin Complex Zatoki 500 mg + 30 mg
Produkt leczniczy Aspirin Complex Zatoki zawiera kwas acetylosalicylowy (500 mg) oraz chlorowodorek pseudoefedryny (30 mg). Kwas acetylosalicylowy wykazuje dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, jednak u zwierząt obserwowano nefrotoksyczność oraz owrzodzenia przewodu pokarmowego. Nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej kwas acetylosalicylowy wykazywał działanie teratogenne, w tym zaburzenia implantacji, toksyczność na zarodek i płód oraz upośledzenie zdolności uczenia się potomstwa po ekspozycji wewnątrzmacicznej.
chlorowodorek pseudoefedryny, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, implantacja jaja płodowego, kwas acetylosalicylowy, obrzęk błony śluzowej nosa, opóźnienie kostnienia, owrzodzenie przewodu pokarmowego, przekrwienie błony śluzowej nosa, pseudoefedryna, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, salicylany, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie nerek, zaburzenia uczenia się, zmniejszenie masy płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concor Cor 1,25 1,25 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Concor Cor, obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny potencjalnego działania rakotwórczego. Wyniki badań toksyczności po podaniu pojedynczym i wielokrotnym nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, a testy genotoksyczności i mutagenności potwierdziły brak uszkodzeń DNA czy mutacji genetycznych. Ponadto, badania karcynogenności nie wskazały na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa bisoprololu w kontekście długotrwałego stosowania.
badanie toksykologiczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, Concor Cor, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, mutacja genetyczna, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, ryzyko mutagenne, toksyczność matczyna, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa, właściwość genotoksyczna, zagrożenie karcynogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Varenelle 3 mg + 0,02 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Varenelle, zawierającego 3 mg drospirenonu i 0,02 mg etynyloestradiolu, potwierdziły, że działanie obu substancji mieści się w znanym profilu farmakologicznym bez nieoczekiwanych efektów toksycznych. Analizy toksyczności reprodukcyjnej wykazały specyficzne gatunkowo działanie na zarodki i płody, co oznacza, że obserwowane efekty u zwierząt niekoniecznie przekładają się na ludzi. W badaniach na szczurach stwierdzono wpływ na różnicowanie płciowe płodów, jednak tylko przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wskazuje na niskie ryzyko przy standardowym stosowaniu leku.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, drospirenon, etynyloestradiol, profil bezpieczeństwa, profil farmakologiczny, przedawkowanie leku, różnicowanie płciowe płodu, specyficzność gatunkowa, substancja hormonalna, toksyczność embrionalno-płodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, Varenelle, złożony doustny środek antykoncepcyjny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atrodil 20 mcg/dawkę inh.
Bromek ipratropiowy, substancja czynna leku Atrodil, został poddany szerokim badaniom bezpieczeństwa przedklinicznego na różnych gatunkach zwierząt, obejmującym toksyczność ostrą, wielokrotną, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozrodczość. Toksyczność ostra po podaniu wziewnym wykazała minimalną dawkę śmiertelną u samców świnek morskich na poziomie 199 mg/kg m.c., natomiast u szczurów nie odnotowano śmiertelności nawet przy maksymalnych dawkach (0,05 mg/kg m.c. przez 4 godziny lub 160 rozpyleń po 0,02 mg/rozpylenie). Po podaniu doustnym LD50 wynosiło 1585 mg/kg m.c. u myszy, 1925 mg/kg u szczurów i 1920 mg/kg u królików, a po dożylnym 13,6 mg/kg u myszy, 15,8 mg/kg u szczurów i około 18,2 mg/kg u psów. Objawy toksyczności ostrej odpowiadały profilowi przeciwcholinergicznemu i obejmowały m.in. rozszerzenie źrenic, suchość błon śluzowych, duszność, drżenia i tachykardię.
aerozol inhalacyjny, bromek ipratropiowy, dawka śmiertelna, działanie genotoksyczne, działanie guzotwórcze, działanie przeciwcholinergiczne, działanie rakotwórcze, LD50, NOAEL, podanie wziewne, poziom dawkowania, reakcja anafilaktyczna, substancja przeciwcholinergiczna, szpik kostny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, tolerancja miejscowa, układ oskrzelowo-płucny, wada rozwojowa, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tolperison NeuroPharma 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tolperyzonu chlorowodorku, substancji czynnej leku Tolperison NeuroPharma, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących dawki terapeutyczne. Badania farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na funkcje życiowe organizmu, a toksyczność po podaniu wielokrotnym pojawiała się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne poziomy osiągane u ludzi podczas terapii. Ponadto, testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały zdolności tolperyzonu do uszkadzania materiału genetycznego ani zwiększania ryzyka nowotworów.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, efekt toksyczny, ekspozycja na substancję, maksymalne stężenie leku, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, toksyczność zarodkowa, tolperyzon chlorowodorek, uszkodzenie materiału genetycznego, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Letrozole Eugia 2,5 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne letrozolu, obejmujące testy ostrej i przewlekłej toksyczności na szczurach, psach oraz badania mutagenności in vitro i in vivo, nie wykazały ogólnoustrojowej ani narządowej toksyczności przeciwwskazującej do stosowania u ludzi. Dawkowanie do 2000 mg/kg u gryzoni i 100 mg/kg u psów wykazywało niski lub umiarkowany stopień toksyczności, a poziom NOAEL ustalono na 0,3 mg/kg masy ciała. Letrozol wpływał na parametry reprodukcyjne samic szczurów, powodując zmniejszenie wskaźników łączenia się w pary, spadek zachodzenia w ciążę oraz zwiększone straty przedimplantacyjne. Badania rakotwórczości trwające 104 tygodnie wykazały brak nowotworów u samców szczurów i myszy, natomiast u samic myszy zaobserwowano dawkozależny wzrost łagodnych guzów komórek warstwy ziarnistej jajnika, co wiązano z farmakologicznym hamowaniem syntezy estrogenów i wtórnym wzrostem lutropiny.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Salmex (250 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Salmex, zawierającego salmeterol ksynafonian i flutykazon propionian, wykazały potencjalne ryzyko teratogenne związane z podawaniem glikokortykosteroidów, w tym flutykazonu. U zwierząt laboratoryjnych obserwowano wady rozwojowe płodów, takie jak rozszczep podniebienia oraz zniekształcenia szkieletu, a także specyficzne zmiany po jednoczesnym podaniu obu składników, m.in. przemieszczenie tętnicy pępkowej i niecałkowite kostnienie kości potylicznej. Toksyczność salmeterolu ujawniała się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających standardowe dawki terapeutyczne, co podkreśla znaczenie dawki w ocenie ryzyka.
Interpretacja wyników badań wymaga uwzględnienia różnic międzygatunkowych oraz faktu, że w badaniach stosowano dawki przewyższające te stosowane klinicznie. Efekty teratogenne obserwowane w modelach zwierzęcych niekoniecznie przekładają się na populację ludzką przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. W związku z tym, mimo wykazania potencjalnych zagrożeń w warunkach eksperymentalnych, obecna wiedza medyczna sugeruje, że stosowanie Salmex zgodnie z zaleceniami nie powinno wiązać się z istotnym ryzykiem teratogennym u pacjentów.
badanie farmakologiczne, badanie teratologiczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, flutykazon propionowy, glikokortykosteroid, malformacja czaszki, model zwierzęcy, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, salmeterol ksynafonowy, toksyczność dawkozależna, toksyczność zarodkowa, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxynador 40 mg + 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące produktu leczniczego Oxynador, zawierającego oksykodon i nalokson, wskazują na brak istotnych działań teratogennych, rakotwórczych oraz genotoksycznych przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Oksykodon nie wykazywał negatywnego wpływu na płodność i rozwój zarodkowy szczurów i królików przy dawkach do 8 mg/kg m.c. i 125 mg/kg m.c. odpowiednio, choć przy najwyższej dawce u królików zaobserwowano zwiększoną częstość występowania 27-go kręgu podkrzyżowego. W badaniach rozwojowych u szczurów dawka NOAEL wyniosła 2 mg/kg m.c., a wyższe dawki (6 mg/kg/dobę) wiązały się z mniejszą masą ciała potomstwa, co było powiązane z ograniczonym spożyciem pokarmu przez ciężarne samice. Nalokson, podawany doustnie w dużych dawkach do 800 mg/kg/dobę, nie wykazywał działania teratogennego ani toksycznego na zarodek, choć przy tej dawce obserwowano zwiększoną śmiertelność noworodków szczurzych, związana z toksycznością u matek. Nie stwierdzono zaburzeń rozwojowych u przeżywających noworodków.
badanie genotoksyczne, badanie rakotwórcze, badanie reprodukcyjne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, drgawki, działanie mutagenne, działanie teratogenne, kręg podkrzyżowy, nalokson, NOAEL, oksykodon, potencjał klastogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowy, szczur Sprague-Dawley, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie chromosomu, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Teriflunomid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania przedkliniczne nie wykazały wpływu teriflunomidu na płodność u zwierząt, a dane kliniczne sugerują brak istotnego wpływu na płodność u ludzi obu płci. Ryzyko przeniesienia teriflunomidu przez męski układ rozrodczy i jego toksycznego działania na zarodek jest minimalne, co jest istotne przy planowaniu rodziny u mężczyzn leczonych tym lekiem. Teriflunomid jest jednak bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i ryzyko ciężkich wad wrodzonych. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu, gdy stężenie teriflunomidu w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/l, co może trwać od kilku miesięcy do nawet 2 lat bez zastosowania procedury przyspieszonej eliminacji.
badanie na zwierzętach, cholestyramina, doustny środek antykoncepcyjny, metoda antykoncepcji, opóźnienie miesiączki, pierwsza miesiączka, procedura przyspieszonej eliminacji, przeciwwskazanie, przenikanie do mleka, ryzyko płodowe, stężenie w osoczu, substancja czynna, teriflunomid, test ciążowy, toksyczność zarodkowa, układ rozrodczy męski, wada wrodzona, węgiel aktywowany, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Everolimus Synthon 2,5 mg
Dane niekliniczne dotyczące ewerolimusu wskazują na brak istotnego zagrożenia dla człowieka przy ekspozycji terapeutycznej, choć działania toksyczne obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających maksymalną ekspozycję u ludzi. W badaniach przedklinicznych zidentyfikowano narządy docelowe, takie jak układ rozrodczy (zwyrodnieniowe zmiany w jądrach, zmniejszona liczba plemników, zanik macicy), płuca (zwiększona liczba makrofagów w pęcherzykach), trzustka (degranulacja i wakuolizacja komórek zewnątrzwydzielniczych, zwyrodnienie komórek Langerhansa), oczy (zmętnienia przednich szwów soczewki u szczurów) oraz nerki (nasilenie lipofuscynozy i wodonercza u szczurów i myszy). Ewerolimus zaostrzał także przebieg chorób współistniejących, takich jak przewlekłe zapalenie mięśnia sercowego, zakażenia wirusem Coxsackie, kokcydiami oraz zmiany skórne. Wpływ na płodność samców szczurów był odwracalny, przy dawkach ≥0,5 mg/kg m.c. obserwowano zmiany morfologiczne jąder, a przy 5 mg/kg zmniejszenie ruchliwości plemników i stężenia testosteronu. U samic dawki ≥0,1 mg/kg (około 4% AUC0-24h u pacjentów) powodowały zwiększoną liczbę poronień, a ewerolimus przenikał przez łożysko wykazując toksyczność embrionalną i teratogenną (np. rozszczep mostka) przy dawkach 0,3–0,9 mg/kg u szczurów oraz zwiększał resorpcje u królików.
badanie kancerogenności, degranulacja i wakuolizacja, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, ekspozycja ogólnoustrojowa, ewerolimus, genotoksyczność, jądro, kancerogenność, kokcydia, komórki Langerhansa, komórki zewnątrzwydzielnicze, lipofuscyna, makrofagi pęcherzykowe, morfologia jąder, najądrze, płodność męska, poronienie, resorpcja płodu, rozszczep mostka, ruchliwość plemników, śmiertelność płodowa, testosteron w osoczu, toksyczność embrionalna, toksyczność narządowa, toksyczność zarodkowa, układ rozrodczy, wada wrodzona, wirus Coxsackie, wodonercze, zakażenie żołądkowo-jelitowe, zanik macicy, zapalenie mięśnia sercowego, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Micalcet 90 mg
Podczas przepisywania cynakalcetu (Micalcet) kobietom w wieku rozrodczym, planującym ciążę, będącym w ciąży lub karmiącym piersią, należy uwzględnić brak danych klinicznych dotyczących wpływu leku na płodność, przebieg ciąży oraz laktację. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani toksyczności zarodkowej, choć przy toksycznych dla matki dawkach odnotowano zmniejszenie masy ciała płodu u szczurów. Stosowanie cynakalcetu w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja o leczeniu powinna być indywidualnie dostosowana po ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aurodisc (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Aurodisc, zawierającego salmeterol (ksynafonian) oraz flutykazon propionian, wykazały, że główne ryzyko wiąże się z nasilonym działaniem farmakologicznym tych substancji. W modelach zwierzęcych glikokortykosteroidy indukowały specyficzne wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia i deformacje szkieletu, jednak nie stwierdzono bezpośredniego przełożenia tych efektów na ludzi przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych (50 µg + 100 µg/dawkę lub 50 µg + 250 µg/dawkę). Salmeterol wykazywał toksyczność zarodkową jedynie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, a jednoczesne podawanie obu substancji u szczurów wiązało się z występowaniem anomalii naczyniowych (przemieszczenie tętnicy pępkowej) oraz zaburzeń kostnienia kości potylicznej, co podkreśla konieczność ostrożnej oceny terapii skojarzonej.
dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, ksynafonian salmeterolu, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, propionian flutykazonu, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, ryzyko karcynogenne, ryzyko mutagenne, salmeterol, terapia skojarzona, toksyczność genetyczna, toksyczność zarodkowa, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flixodil Combo (25 mcg + 250 mcg)/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Flixodil Combo, zawierającego salmeterol i flutykazon propionian, wykazały potencjalne ryzyko teratogenne glikokortykosteroidów, w tym rozszczep podniebienia oraz zniekształcenia szkieletu u zwierząt. Wpływ toksyczny na zarodek i płód obserwowano jedynie przy ekspozycji na dawki znacznie przekraczające te stosowane terapeutycznie u ludzi. W badaniach na szczurach, podawanie kombinacji salmeterolu ksynafonianu i flutykazonu propionianu wywołało zmiany rozwojowe, takie jak przemieszczenie tętnicy pępkowej i niecałkowite kostnienie kości potylicznej, co koreluje z działaniem wysokich dawek glikokortykosteroidów.
flutykazonu propionian, gaz nośny, glikokortykosteroid, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, norfluran, potencjał genotoksyczny, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, salmeterol, salmeterolu ksynafonian, toksyczność genetyczna, toksyczność płodowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pikopil 7,5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa sodu pikosiarczanu, substancji czynnej produktu Pikopil, wykazała brak potencjału genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo. W badaniach toksyczności zarodkowo-płodowej u szczurów i królików, dawka 1000 mg/kg/dobę powodowała zmniejszenie masy ciała płodów oraz zwiększoną liczbę resorpcji zarodków u królików, jednak nie stwierdzono efektów teratogennych przy dawkach do 10 000 mg/kg/dobę u szczurów i do 1000 mg/kg/dobę u królików. W okresie postnatalnym u szczurów dawki 10 i 100 mg/kg/dobę skutkowały zmniejszonym przyrostem masy ciała potomstwa, a dawka 100 mg/kg/dobę zwiększała liczbę martwych szczeniąt podczas porodu. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność samców i samic przy dawkach do 100 mg/kg/dobę.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, okres laktacji, Pikopil, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, resorpcja zarodka, rozwój postnatalny, sodu pikosiarczan, toksyczność po podaniu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Argadopin 300 mg
Przedkliniczne badania allopurynolu, substancji czynnej leku Argadopin, wykazały zróżnicowane wyniki dotyczące potencjalnego działania teratogennego. W modelu myszy, podanie dootrzewnowe dawek 50 lub 100 mg/kg masy ciała w 10. lub 13. dniu ciąży skutkowało wystąpieniem wad rozwojowych płodów, podczas gdy u szczurów dawka 120 mg/kg w 12. dniu ciąży nie wywołała takich efektów. W szeroko zakrojonych badaniach doustnych, stosując dawki do 100 mg/kg u myszy, 200 mg/kg u szczurów oraz 150 mg/kg u królików w okresie od 8. do 16. dnia ciąży, nie zaobserwowano działania teratogennego. Dodatkowo, badanie in vitro na hodowlach płodowych gruczołów ślinowych myszy sugeruje brak embriotoksyczności allopurynolu przy braku toksyczności dla organizmu matki.