toksyczność zarodkowa
Toksyczność zarodkowa odnosi się do szkodliwego wpływu substancji chemicznych, leków, czynników fizycznych lub biologicznych na rozwijający się zarodek. Dotyczy okresu od zapłodnienia do zakończenia organogenezy (około 8. tygodnia rozwoju u człowieka), który jest szczególnie wrażliwy na działanie czynników teratogennych.
Ekspozycja na czynniki toksyczne w tym okresie może prowadzić do poważnych wad rozwojowych, zaburzeń wzrostu lub śmierci zarodka. Mechanizmy toksyczności zarodkowej obejmują m.in. stres oksydacyjny, zaburzenia apoptozy, uszkodzenia DNA, zakłócenie sygnalizacji komórkowej oraz zaburzenia metaboliczne i epigenetyczne.
W praktyce klinicznej ocena toksyczności zarodkowej jest kluczowym elementem badań przedklinicznych leków oraz klasyfikacji bezpieczeństwa substancji chemicznych. Leki o udowodnionej toksyczności zarodkowej są przeciwwskazane u kobiet w ciąży lub wymagają szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka.
Substancje o znanym działaniu embriotoksycznym obejmują m.in. niektóre leki przeciwpadaczkowe, retinoidy, cytostatyki, wysokie dawki alkoholu, niektóre metale ciężkie oraz promieniowanie jonizujące. Monitoring i zapobieganie narażeniu na czynniki embriotoksyczne stanowi istotny element opieki przedkoncepcyjnej i prenatalnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Daxanlo 75 mg
Przedkliniczne badania dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej leku Daxanlo, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Toksyczność po podaniu wielokrotnym wiązała się głównie z nasilonym działaniem farmakodynamicznym jako inhibitora trombiny, co przekłada się na zwiększone ryzyko krwawień. W badaniach reprodukcyjnych zaobserwowano wpływ na płodność samic przy dawce 70 mg/kg mc., odpowiadającej 5-krotnej ekspozycji w osoczu w stosunku do dawek terapeutycznych, objawiający się zmniejszeniem liczby zagnieżdżeń i wzrostem utraty zapłodnionych jaj. Wysokie dawki toksyczne (5-10-krotna ekspozycja) u szczurów i królików powodowały zmniejszenie masy ciała płodów, obniżenie żywotności zarodków oraz wzrost wad rozwojowych, a także zwiększoną umieralność płodów przy 4-krotnej ekspozycji w okresie pre- i postnatalnym.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, dabigatran eteksylat, działanie farmakodynamiczne, działanie guzotwórcze, incydent krwawienia, inhibitor trombiny, potencjał kancerogenny, ryzyko krwawienia, ryzyko środowiskowe, toksyczność dla matek, toksyczność zarodkowa, układ krzepnięcia, umieralność płodów, utrata zapłodnionego jaja, wada rozwojowa płodu, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Seizpat 100 mg
Stosowanie lakozamidu (Seizpat) u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Lekarze powinni przeprowadzać konsultacje dotyczące planowania rodziny i antykoncepcji, a w przypadku planowanej lub potwierdzonej ciąży dokonać ponownej analizy zasadności terapii. Lakozamid nie jest zalecany w ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Wady rozwojowe u potomstwa kobiet z padaczką występują 2-3 razy częściej niż w populacji ogólnej (około 3%), a ryzyko to wzrasta przy terapii wielolekowej. Dane dotyczące bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, choć obserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Niekontrolowane napady padaczkowe stanowią większe zagrożenie niż potencjalne działania niepożądane leków, dlatego nie zaleca się samodzielnego przerywania terapii.
choroba podstawowa, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lakozamid, karmienie piersią, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, lekarz specjalista, mleko kobiece, napad padaczkowy, padaczka, płód, płodność, Seizpat, terapia przeciwpadaczkowa, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Epilantin 100 mg
Lakozamid, substancja czynna leku EPILANTIN (dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. U kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest omówienie planowania rodziny i stosowania antykoncepcji przed rozpoczęciem terapii oraz podczas wizyt kontrolnych. W przypadku planowania ciąży należy przeprowadzić szczegółową analizę korzyści i ryzyka kontynuacji leczenia. Dane epidemiologiczne wskazują, że u dzieci matek leczonych przeciwpadaczkowo częstość wad rozwojowych jest 2-3-krotnie wyższa niż w populacji ogólnej (~3%), szczególnie przy terapii wielolekowej. Brak jest jednak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży, a badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, choć zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Lakozamid powinien być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy korzyść dla matki przewyższa ryzyko dla płodu, a skuteczne leczenie nie może być przerwane ze względu na ryzyko niekontrolowanych napadów.
antykoncepcja, AUC, badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, epilantin, karmienie piersią, lakozamid, laktacja, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, padaczka, pole pod krzywą stężenia leku, tabletka powlekana, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lackepila 100 mg
Stosowanie lakozamidu u kobiet w ciąży wiąże się z podwyższonym ryzykiem wad rozwojowych u potomstwa, które jest 2-3-krotnie wyższe niż w populacji ogólnej (około 3%). Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży są ograniczone, jednak badania przedkliniczne na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, choć zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. W związku z tym, lakozamid powinien być stosowany w ciąży wyłącznie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Przerwanie skutecznej terapii przeciwpadaczkowej nie jest zalecane ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby, które może być szkodliwe zarówno dla matki, jak i płodu.
- Leksykon substancji czynnych
Chlortalidon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlortalidon, diuretyk tiazydopodobny stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego i obrzęków, nie wykazuje jednoznacznego działania teratogennego w badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt, nawet przy dawkach do 500-krotnie przekraczających dawkę kliniczną. W badaniach na szczurach odnotowano zwiększoną toksyczność dla zarodka i płodu przy dawkach 19-krotnie wyższych niż kliniczne, jednak efekt ten był związany z toksycznością u samic. Wyniki dotyczące resorpcji płodów u myszy były niejednoznaczne i nie potwierdzone w kolejnych badaniach. W zakresie mutagenności, testy in vitro i in vivo wykazały brak typowego działania mutagennego; aberracje chromosomalne obserwowano jedynie w hodowlach komórek CHO przy dawkach cytotoksycznych, co nie znalazło potwierdzenia w badaniach in vivo na myszach i szczurach.
aberracja chromosomalna, aberracja chromosomowa, badanie rakotwórczości, chlortalidon, diuretyk tiazydopodobny, działanie cytotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hepatocyt, jajnik chomika chińskiego, nadciśnienie tętnicze, naprawa DNA, obrzęk, potencjał onkogenny, resorpcja płodu, szpik kostny, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xiltess 10 mg
Przedkliniczne badania rywaroksabanu, substancji czynnej leku Xiltess 10 mg, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i farmakologicznych dla człowieka. Testy farmakologiczne i toksykologiczne nie ujawniły mutagenności, genotoksyczności ani działania karcynogennego. W badaniach wielokrotnego podawania obserwowano efekty wynikające z farmakodynamicznego hamowania czynnika Xa, w tym zwiększenie stężeń IgG i IgA u szczurów, co może wskazywać na wpływ immunologiczny. Rywaroksaban nie wykazywał potencjału fototoksycznego, a profil bezpieczeństwa u młodych zwierząt był porównywalny z dorosłymi. Wartości ekspozycji o znaczeniu klinicznym nie wywoływały toksycznych efektów po jednorazowym podaniu.
czynnik Xa, działanie karcynogenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, immunoglobuliny, kaskada krzepnięcia, kostnienie, krwawienia, nadwrażliwość na światło, nowotwory, parametry immunologiczne, płodność, potencjał mutagenny, powikłania krwotoczne, rywaroksaban, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, wady rozwojowe, Xiltess, zmiany łożyskowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neuair Airmaster (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa Neuair Airmaster, zawierającego salmeterol i flutykazon propionian, opierają się na badaniach na zwierzętach, które wykazały potencjalne ryzyko nasilenia działania farmakologicznego obu substancji czynnych. W modelach zwierzęcych glikokortykosteroidy indukowały wady rozwojowe, takie jak rozszczep podniebienia i zniekształcenia szkieletu, jednak efekty te występowały przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Salmeterol wykazywał toksyczność zarodkową i płodową jedynie przy wysokich dawkach, natomiast jednoczesne podawanie salmeterolu i glikokortykosteroidów u szczurów skutkowało zwiększoną częstością przemieszczenia tętnicy pępkowej oraz niecałkowitym kostnieniem kości potylicznej, co wiązało się z dawkami glikokortykosteroidów wywołującymi nieprawidłowości rozwojowe.
badanie przedkliniczne, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, profil bezpieczeństwa, proszek do inhalacji, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, salmeterol i flutykazon propionian, salmeterol ksynafonianowy, toksyczność genetyczna, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Atrovent N 20 mcg/dawkę inh.
Bromek ipratropiowy przeszedł szerokie badania toksykologiczne przedkliniczne obejmujące różne drogi podania (wziewną, doustną, dożylną) i gatunki zwierząt laboratoryjnych. W badaniach ostrej toksyczności po podaniu wziewnym LD50 u samców świnek morskich wynosiła 199 mg/kg, natomiast u szczurów nie odnotowano śmiertelności nawet przy dawkach do 0,05 mg/kg przez 4 godziny lub 160 rozpyleniach (każde 0,02 mg). Po podaniu doustnym LD50 wynosiły: myszy 1585 mg/kg, szczury 1925 mg/kg, króliki 1920 mg/kg, a po dożylnym: myszy 13,6 mg/kg, szczury 15,8 mg/kg, psy około 18,2 mg/kg. Objawy toksyczności ostrej obejmowały mydriazę, suchość błon śluzowych, duszność, drżenia, skurcze i tachykardię, typowe dla działania przeciwcholinergicznego. W badaniach wielokrotnego podawania wziewnego NOAEL wynosiły odpowiednio 0,38 mg/kg/dobę u szczurów, 0,18 mg/kg/dobę u psów oraz 0,8 mg/kg/dobę u małp Rhesus, bez istotnych zmian histopatologicznych w układzie oddechowym i innych narządach, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu.
aerozol inhalacyjny, bromek ipratropiowy, CFC, drżenie, duszność, działanie genotoksyczne, działanie przeciwcholinergiczne, HFA-134a, LD50, lek przeciwcholinergiczny, mydriaza, NOAEL, potencjał guzotwórczy, potencjał rakotwórczy, proszek do inhalacji, skurcz, suchość błony śluzowej, szpik kostny, tachykardia, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność zarodkowa, układ oskrzelowo-płucny, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycardil 120 120 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diltiazemu chlorowodorku, substancji czynnej Oxycardil 120, obejmowała szeroki zakres badań in vitro i in vivo, które nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego. Testy mutagenności oraz badania kancerogenności przeprowadzone na modelach zwierzęcych potwierdziły brak potencjału mutagennego i kancerogennego tej substancji. Jednakże, badania reprodukcyjne ujawniły istotne działania toksyczne, w tym toksyczność zarodkową, teratogenność oraz zaburzenia płodności u myszy, szczurów i królików, co wskazuje na ryzyko dla rozwoju płodu i funkcji rozrodczych.
diltiazem chlorowodorek, dystocja, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komplikacja położnicza, mięśniówka gładka macicy, podanie dootrzewnowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność zarodkowa, umieralność okołoporodowa, wada rozwojowa, wada układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ranozek 750 mg
Ranolazyna (preparat Ranozek) powinna być stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią z dużą ostrożnością, ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. Badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ ranolazyny na zarodek, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Brak jest danych klinicznych potwierdzających przenikanie ranolazyny do mleka kobiecego, jednak badania na szczurach wskazują na możliwość przenikania leku do mleka, co stanowi potencjalne zagrożenie dla dziecka karmionego piersią. W związku z tym, stosowanie ranolazyny w okresie laktacji jest przeciwwskazane, a w przypadku konieczności terapii zaleca się przerwanie karmienia piersią.
antykoncepcja, badania przedkliniczne, ciąża, farmakodynamika, karmienie piersią, korzyść terapeutyczna, laktacja, model zwierzęcy, okres prekoncepcyjny, okres rozrodczy, płodność, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, ranolazyna, Ranozek, toksyczność zarodkowa, toksykologia, wskazanie kliniczne, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Lakozamid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Lakozamid, stosowany w leczeniu padaczki, wymaga szczególnej uwagi u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Lekarze powinni przeprowadzić szczegółową konsultację dotyczącą planowania rodziny, stosowania antykoncepcji oraz ryzyka związanego z terapią. Wady rozwojowe u dzieci matek leczonych lekami przeciwpadaczkowymi występują 2-3 razy częściej niż w populacji ogólnej (około 3%), zwłaszcza przy terapii wielolekowej. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży; badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego, jednak obserwowano toksyczność zarodków przy dawkach toksycznych dla samic. Lakozamid przenika do mleka kobiecego, dlatego zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas terapii ze względu na potencjalne ryzyko dla noworodków i niemowląt.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Teriflunomide Zentiva 14 mg
Teriflunomid, substancja czynna leku Teriflunomide Zentiva (14 mg, tabletki powlekane), jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych płodu, potwierdzone badaniami na zwierzętach. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/l. W przypadku planowania ciąży zaleca się przerwanie leczenia i przeprowadzenie procedury przyspieszonej eliminacji leku (cholestyramina 8 g 3x/d lub 4 g 3x/d, bądź węgiel aktywowany 50 g co 12 h przez 11 dni), a następnie potwierdzenie stężenia teriflunomidu poniżej 0,02 mg/l w dwóch badaniach z odstępem co najmniej 14 dni. Opóźnienie miesiączki wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wykonania testu ciążowego, a w przypadku potwierdzenia ciąży – rozważenia procedury eliminacji leku w celu zmniejszenia ryzyka teratogennego.
antykoncepcja, cholestyramina, ciężka wada wrodzona, doustny środek antykoncepcyjny, estrogeny i progestageny, karmienie piersią, męski układ rozrodczy, płodność, płodność kobieca, płodność męska, przenikanie do mleka, przyspieszona eliminacja leku, stężenie teriflunomidu, stężenie w osoczu, teriflunomid, toksyczność zarodkowa, wada wrodzona, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Neuraxpharm 150 mg
Podczas kwalifikacji do terapii lekiem Lacosamide Neuraxpharm zawierającym lakozamid, lekarz powinien szczegółowo ocenić ryzyko i korzyści stosowania leku u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Konieczne jest przeprowadzenie wywiadu dotyczącego planów prokreacyjnych oraz omówienie potrzeby skutecznej antykoncepcji. Należy poinformować pacjentkę o zwiększonym ryzyku wad rozwojowych u dzieci kobiet z padaczką (2-3 razy wyższe niż w populacji ogólnej, gdzie częstość wynosi około 3%), zwłaszcza przy terapii wielolekowej. Przerwanie skutecznego leczenia jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia napadów, które mogą szkodzić matce i płodowi. Dane kliniczne dotyczące stosowania lakozamidu w ciąży są ograniczone; badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak obserwowano toksyczność przy dawkach toksycznych dla samic. Lakozamid należy stosować w ciąży tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko dla płodu.
antykoncepcja, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, karmienie piersią, lakozamid, leki przeciwpadaczkowe, maksymalna dawka, napad padaczkowy, płodność, pole pod krzywą stężenia, przenikanie do mleka matki, terapia wielolekowa, toksyczność dla człowieka, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – KETREL XR 200 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny, substancji czynnej leku Ketrel XR, nie wykazały działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany w narządach, takie jak pigmentacja tarczycy u szczurów, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus, a także zmniejszenie hemoglobiny i liczby krwinek białych i czerwonych u tych samych małp. U psów stwierdzono zmętnienie rogówki i zaćmę. W badaniach rozwojowych na królikach odnotowano zwiększoną częstość skrzywień kości nadgarstka i stępu przy dawkach toksycznych dla samic, z ekspozycją na poziomie zbliżonym lub nieco wyższym niż maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka kwetiapiny, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon T3, hormonalna kontrola rozrodu, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, narząd wzroku, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, skrzywienie kości nadgarstka, substancja czynna, toksyczność u samic, toksyczność zarodkowa, układ krwiotwórczy, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Eligard 45 mg 45 mg
Ocena przedkliniczna octanu leuproreliny, substancji czynnej preparatu Eligard 45 mg, wykazała przewidywalny wpływ na układ rozrodczy u samców i samic zwierząt doświadczalnych, z efektami odwracalnymi po zakończeniu terapii. Badania nie potwierdziły działania teratogennego, jednak stwierdzono toksyczność zarodkową u królików, co wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w ciąży lub planujących ciążę. Długoterminowe badania rakotwórczości na szczurach i myszach (ponad 24 miesiące) ujawniły dawkozależne krwotoki do przysadki u szczurów przy dawkach 0,6–4 mg/kg/dobę, natomiast u myszy nie zaobserwowano podobnych efektów, wskazując na specyficzność gatunkową i różnice metaboliczne.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Comboterol (25 mcg + 250 mcg)/dawkę inh.
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania Comboterolu opierają się na badaniach na zwierzętach, dotyczących oddzielnego działania salmeterolu i flutykazonu propionianu. Glikokortykosteroidy wykazywały teratogenne działanie, powodując wady rozwojowe takie jak rozszczep podniebienia i zniekształcenia szkieletu, jednak te efekty obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi. Salmeterol wykazywał toksyczność dla zarodka i płodu jedynie przy wysokich dawkach. W badaniach na szczurach, jednoczesne podawanie obu substancji skutkowało specyficznymi zaburzeniami rozwojowymi, m.in. przemieszczeniem tętnicy pępkowej i niecałkowitym kostnieniem kości potylicznej, co wiązało się z dawkami glikokortykosteroidów już wykazującymi działanie teratogenne.
dawka inhalacyjna, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, norfluran, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, salmeterol, salmeterol ksynafonian, toksyczność zarodkowa, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aknemycin 20 mg/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa erytromycyny, substancji czynnej preparatu Aknemycin w stężeniu 20 mg/g, wykazały niski profil toksyczności ostrej i przewlekłej przy podawaniu doustnym, co sugeruje minimalne ryzyko toksyczne zarówno przy jednorazowym, jak i długotrwałym stosowaniu. Testy mutagenności potwierdziły brak działania genotoksycznego, a badania rakotwórczości nie wykazały zdolności indukowania nowotworów, co jest istotne dla bezpieczeństwa terapii długoterminowej. Ponadto, ocena toksyczności reprodukcyjnej na różnych gatunkach zwierząt nie wykazała negatywnego wpływu na płodność, zarodki ani rozwijające się płody, co podkreśla bezpieczeństwo stosowania erytromycyny u pacjentów w wieku rozrodczym.
Aknemycin, dane przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, erytromycyna, leczenie trądziku, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, terapia długoterminowa, terapia miejscowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Synoptis 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa entekawiru wykazały, że wielokrotne podawanie leku w dawkach odpowiadających narażeniu 10- do 19-krotnie wyższemu niż u ludzi powodowało przemijające zapalenia okołonaczyniowe w ośrodkowym układzie nerwowym u psów, natomiast u małp, przy narażeniu ponad 100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. W badaniach rozrodczości entekawir nie obniżał płodności u szczurów, jednak przy narażeniu ≥ 26-krotnym obserwowano degenerację nasieniowodów u gryzoni i psów, co nie wystąpiło u małp. Toksyczność rozwojowa u szczurów i królików ujawniała się przy narażeniu przekraczającym 21-krotnie ekspozycję ludzką, manifestując się embriotoksycznością, wadami kostnymi i zmniejszeniem masy ciała. W badaniach około- i pourodzeniowych nie zaobserwowano działań niepożądanych u potomstwa, a entekawir przenikał do mleka szczurów. U młodych szczurów podawanie leku powodowało umiarkowane osłabienie reakcji na bodziec akustyczny przy AUC ≥ 92-krotnie wyższym niż u ludzi, co prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
badanie mikrojądrowe, badanie toksykologiczne, bodziec akustyczny, degeneracja nasieniowodów, embriotoksyczność, glejak mózgu, gruczolak, guz naczyniowy, mutacja genetyczna, naprawa DNA, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja, test mutagenności, test transformacji, toksyczność zarodkowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna - Leksykon substancji czynnych
Tropikamid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tropikamid, stosowany w okulistyce jako środek rozszerzający źrenicę (mydriatyczny) i powodujący cykloplegię, wykazuje dobrą tolerancję miejscową w stężeniu terapeutycznym 0,2 mg/ml, szczególnie w preparacie złożonym Mydrane, który zawiera również fenylefrynę (3,1 mg/ml) i lidokainę (10 mg/ml). Badania przedkliniczne na królikach po pojedynczym dokomorowym podaniu 200 µl produktu wykazały brak istotnych działań niepożądanych w okresie 7 dni, potwierdzając stabilność parametrów okulistycznych, takich jak grubość rogówki, gęstość komórek śródbłonka, elektroretinografia oraz badania histologiczne. Nietolerancja miejscowa pojawiała się jedynie przy stężeniach pięciokrotnie wyższych niż terapeutyczne, a przy dziesięciokrotnym stężeniu odnotowano poważne zmiany, w tym zwiększenie grubości rogówki i ostre uszkodzenia, co skutkowało uśmierceniem jednego zwierzęcia w trzecim dniu badania.
cykloplegia, działanie przeciwcholinergiczne, działanie teratogenne, elektroretinografia, fenylefryny chlorowodorek, genotoksyczność, grubość rogówki, komórki śródbłonka, krople do oczu, lampa szczelinowa, lidokainy chlorowodorek, mydriaza, podanie dokomorowe, porażenie mięśnia rzęskowego, potencjał genotoksyczny, rozszerzenie źrenicy, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, tolerancja oczna, tropikamid - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Carmustine Accordpharma 50 mg
Przedkliniczne badania karmustyny, substancji czynnej produktu Carmustine Accordpharma, wykazały istotne działanie embriotoksyczne i teratogenne u szczurów i królików przy dawkach równoważnych dawkom terapeutycznym stosowanym u ludzi. U szczurów zaobserwowano również negatywny wpływ na płodność samców, choć przy dawkach wyższych niż kliniczne. Ponadto karmustyna wykazała działanie rakotwórcze u szczurów i myszy przy dawkach porównywalnych do stosowanych w terapii, co wskazuje na ryzyko rozwoju nowotworów wtórnych u pacjentów leczonych długoterminowo. Wartości dawek klinicznych są kluczowe dla interpretacji tych wyników i oceny ryzyka u ludzi.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Conaret 10 mg
Przedkliniczne badania bisoprololu fumaranu, substancji czynnej preparatu Conaret, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie farmakologii i toksykologii. Testy oceniające toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym nie ujawniły istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Ponadto, bisoprolol nie wykazywał potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co eliminuje ryzyko mutagenności i kancerogenezy w warunkach klinicznych. Badania reprodukcyjne potwierdziły brak negatywnego wpływu na płodność oraz przebieg procesu rozrodczego, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kancerogenność, opóźnienie rozwoju fizycznego, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja płodu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność substancji, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie chromosomów - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tolzurin 4 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne tolterodyny, substancji czynnej leku Tolzurin, wykazały brak klinicznie istotnych działań niepożądanych poza znanym profilem farmakologicznym. W badaniach reprodukcyjnych na myszach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność ani funkcje rozrodcze, jednak przy stężeniach w osoczu 20-krotnie (Cmax) i 7-krotnie (AUC) wyższych niż terapeutyczne obserwowano śmierć zarodków i wady wrodzone. U królików, przy stężeniach 20-krotnie (Cmax) i 3-krotnie (AUC) przekraczających dawki terapeutyczne, nie wykazano wad rozwojowych. Dane te wskazują na niski potencjał teratogenny tolterodyny w warunkach klinicznych.
AUC, badania reprodukcyjne, badanie elektrofizjologiczne, badanie toksykologiczne, Cmax, farmakologia bezpieczeństwa, funkcja rozrodcza, gen HERG, genotoksyczność, kanał potasowy, odstęp QT, płodność, potencjał czynnościowy, profil bezpieczeństwa, przewodnictwo elektryczne serca, rakotwórczość, repolaryzacja, repolaryzacja mięśnia sercowego, rozrodczość, rozwój płodowy, śmierć zarodka, stężenie terapeutyczne, stężenie w osoczu, toksyczność, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowa, tolterodyna, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona, włókna Purkiniego, zaburzenie przewodnictwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Polpharma 1 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne entekawiru wykazały przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN u psów przy dawkach odpowiadających 10- i 19-krotnemu narażeniu klinicznemu, natomiast u małp, przy narażeniu >100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. W badaniach rozrodczości u szczurów nie zaobserwowano obniżenia płodności, jednak degeneracja nasieniowodów wystąpiła u gryzoni i psów przy narażeniu ≥26-krotnym. W badaniach embriotoksyczności u szczurów i królików dawki przekraczające 21-krotne narażenie kliniczne wywołały toksyczność u ciężarnych, resorpcje, zmiany kostne i wady rozwojowe. Entakawir przenika przez łożysko i do mleka szczurów. U młodych szczurów przy AUC ≥92-krotnym względem ludzi zaobserwowano przejściowe osłabienie reakcji na bodziec akustyczny, prawdopodobnie bez znaczenia klinicznego.
badanie mikrojądrowe, badanie rakotwórczości, bodziec akustyczny, degeneracja nasieniowodów, embriotoksyczność, genotoksyczność, glejak mózgu, gruczolak wątroby, łagodny guz naczyniowy, naprawa DNA, neurotoksyczność, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, resorpcja, specyficzność gatunkowa, test Amesa, test transformacji, toksyczność zarodkowa, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe, zmiana chromosomalna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ralik 750 mg
Produkt leczniczy Ralik (ranolazyna) w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania ranolazyny w ciąży są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na zarodek, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla rozwoju płodu. W związku z tym lek nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko i inne metody leczenia są niewystarczające. Brak jest danych potwierdzających przenikanie ranolazyny do mleka ludzkiego, jednakże u szczurów wykazano przenikanie do mleka, co sugeruje konieczność unikania stosowania leku podczas karmienia piersią lub rozważenia przerwania karmienia na czas terapii. W tabletkach 750 mg obecna jest tartrazyna (E 102) w ilości 0,045 mg na tabletkę, co może mieć znaczenie u pacjentek z nadwrażliwością na tę substancję.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Teriflunomide Glenmark 14 mg
Teriflunomid w dawce 14 mg, stosowany w postaci tabletek powlekanych, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na wysokie ryzyko teratogenności i ciężkich wad wrodzonych. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. W przypadku podejrzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie, wykonać test ciążowy i rozważyć procedurę przyspieszonej eliminacji teriflunomidu, która polega na podawaniu cholestyraminy (8 g trzy razy na dobę lub 4 g, jeśli wyższa dawka nie jest tolerowana) lub węgla aktywowanego (50 g co 12 godzin) przez 11 dni. Po zakończeniu procedury konieczne jest potwierdzenie dwukrotnym oznaczeniem stężenia leku w osoczu poniżej 0,02 mg/L w odstępie co najmniej 14 dni oraz odczekanie minimum półtora miesiąca przed planowaną ciążą.
antykoncepcja, cholestyramina, doustne środki antykoncepcyjne, ekspozycja płodu, pierwsza miesiączka, procedura przyspieszonej eliminacji, przenikanie leku do mleka, ryzyko teratogenne, stężenie leku w osoczu, stężenie teriflunomidu, tabletki powlekane teriflunomidu, teriflunomid, toksyczność zarodkowa, wady wrodzone, węgiel aktywowany, zaburzenia reprodukcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Entecavir Aurovitas 0,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa entekawiru wykazały, że lek w dawkach terapeutycznych charakteryzuje się akceptowalnym profilem bezpieczeństwa. W badaniach toksykologicznych na psach zaobserwowano przemijające zapalenia okołonaczyniowe w OUN przy narażeniu 10-19-krotnie wyższym niż u ludzi, natomiast u małp, nawet przy narażeniu ponad 100-krotnym, nie stwierdzono takich zmian. Badania rozrodczości na szczurach nie wykazały obniżenia płodności, choć degeneracja nasieniowodów pojawiła się u gryzoni i psów przy narażeniu ≥26-krotnym. Podawanie entekawiru ciężarnym szczurzym i królikom w dawkach do 21-krotnie przekraczających ekspozycję ludzką nie wywoływało embriotoksyczności, jednak wyższe dawki indukowały toksyczność u matki i płodu, w tym resorpcję, zmniejszenie masy ciała płodu oraz wady kostne. W badaniach około- i pourodzeniowych nie zaobserwowano działań niepożądanych u potomstwa, a umiarkowane osłabienie reakcji na bodziec akustyczny u młodych szczurów wystąpiło przy AUC ≥92-krotnie wyższym niż u ludzi, co prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego.
badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, bodziec akustyczny, degeneracja nasieniowodów, embriotoksyczność, entekawir, glejak mózgu, gruczolak wątroby, guz naczyniowy, nowotwór płuc, ośrodkowy układ nerwowy, proliferacja pneumocytów, rak wątroby, test mutagenności, toksyczność zarodkowa, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wydzielanie leku, zaburzenie kostnienia, zapalenie okołonaczyniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Asaris (250 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa leku Asaris, zawierającego salmeterol ksynafonian oraz flutykazon propionian, opierają się głównie na badaniach na zwierzętach, które wykazały potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne. W badaniach tych zaobserwowano wady rozwojowe takie jak rozszczep podniebienia, zniekształcenia szkieletu, przemieszczenie tętnicy pępkowej oraz niecałkowite kostnienie kości potylicznej. Szczególnie glikokortykosteroidy wykazywały zdolność indukowania tych nieprawidłowości, jednak efekty te były związane z ekspozycją na wysokie dawki, nieadekwatne do stosowanych u ludzi. Badania wskazują również na możliwe interakcje między składnikami aktywnymi leku, które mogą wpływać na rozwój płodu u zwierząt laboratoryjnych.
badanie przedkliniczne, dawka glikokortykosteroidu, dawka terapeutyczna, efekt teratogenny, efekt toksyczny, farmakodynamika, farmakokinetyka, flutykazon propionowy, glikokortykosteroid, model zwierzęcy, niecałkowite kostnienie kości potylicznej, przemieszczenie tętnicy pępkowej, rozszczep podniebienia, rozwój zarodkowo-płodowy, salmeterol ksynafonowy, toksyczność zarodkowa, zaburzenie rozwojowe, zniekształcenie szkieletu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ultrapiryna Fast 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu acetylosalicylowego, substancji czynnej leku Ultrapiryna Fast (500 mg tabletki musujące), wykazały przede wszystkim nefrotoksyczność jako główny efekt toksyczny, bez istotnych zmian w innych narządach. Analizy mutagenności i kancerogenności nie potwierdziły działania genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. W badaniach na modelach zwierzęcych odnotowano jednak działanie teratogenne, w tym zaburzenia implantacji, toksyczność zarodkową oraz deficyty rozwojowe układu nerwowego potomstwa, co wskazuje na ryzyko stosowania kwasu acetylosalicylowego w ciąży, zwłaszcza w I i III trymestrze.
działanie mutagenne i rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, efekt genotoksyczny, efekt kancerogenny, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, profil bezpieczeństwa, rozwój układu nerwowego, salicylan, toksyczność zarodkowa, Ultrapiryna Fast, uszkodzenie nerek, właściwość mutagenna, zaburzenie implantacji, zaburzenie rozwojowe, zaburzenie sprawności uczenia się - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cinacalcet Accord 60 mg
Stosowanie cynakalcetu (Cinacalcet Accord w dawkach 30 mg, 60 mg, 90 mg) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego leku w tych grupach. Badania przedkliniczne na ciężarnych szczurach i królikach nie wykazały istotnych działań teratogennych ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży, porodu czy rozwój pourodzeniowy, z wyjątkiem zmniejszenia masy ciała płodu przy dawkach toksycznych dla samic szczurów. Stosowanie cynakalcetu w ciąży powinno być rozważane jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a decyzja o leczeniu powinna być podejmowana indywidualnie po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjentki.
badanie przedkliniczne, cynakalcet, dane kliniczne, dawka toksyczna, korzyść terapeutyczna, masa ciała płodu, model zwierzęcy, przenikanie do mleka, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój pourodzeniowy, stężenie substancji aktywnej, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, toksyczność, toksyczność zarodkowa, wiek rozrodczy, zdolność rozrodcza - Leksykon substancji czynnych
Cytykolina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cytykolina, endogenny prekursor fosfolipidów błon komórkowych i neurotransmiterów, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. W badaniach toksyczności przewlekłej podawanej doustnie psom w dawce 1500 mg/kg mc./dobę przez 6 miesięcy oraz dootrzewnowo szczurzym w dawce 1000 mg/kg mc./dobę przez 12 tygodni nie zaobserwowano istotnych nieprawidłowości. Podanie dożylne u psów w dawkach 300-500 mg/kg mc./dobę przez 3 miesiące wywołało jedynie przejściowe objawy toksyczne (wymioty, biegunka, sporadyczny ślinotok) bez długoterminowej toksyczności czy kumulacji działań niepożądanych.
badania przedkliniczne, błona komórkowa, cytykolina, działanie niepożądane, fosfolipidy, kumulacja działań niepożądanych, model zwierzęcy, neurotransmitery, objawy toksyczne, organogeneza, osteogeneza, podanie dootrzewnowe, podanie doustne, podanie dożylne, preparat cytykoliny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, teratogenność, toksyczność długoterminowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Teriflunomide G.L. Pharma 14 mg
Teriflunomid, stosowany w dawce 14 mg w leczeniu stwardnienia rozsianego, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i laktacji ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i przenikanie do mleka matki. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas terapii oraz do momentu, gdy stężenie leku w osoczu spadnie poniżej 0,02 mg/L. W przypadku podejrzenia ciąży lub opóźnienia miesiączki, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia, wykonanie testu ciążowego oraz konsultacja lekarska. Procedura przyspieszonej eliminacji teriflunomidu, polegająca na podawaniu cholestyraminy (8 g trzykrotnie na dobę przez 11 dni) lub węgla aktywnego (50 g co 12 godzin przez 11 dni), jest rekomendowana w celu szybkiego obniżenia stężenia leku i zmniejszenia ryzyka teratogennego.
badania przedkliniczne, cholestyramina, doustne środki antykoncepcyjne, działanie teratogenne, estrogeny i progestageny, karmienie piersią, męski układ rozrodczy, metoda antykoncepcji, pierwsza miesiączka, płodność, procedura przyspieszonej eliminacji, przenikanie leku do mleka, stężenie leku w osoczu, stwardnienie rozsiane, teriflunomid, test ciążowy, toksyczność zarodkowa, tolerancja dawki, wady wrodzone, węgiel aktywny, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zilibra 50 mg
Preparat Zilibra (lakozamid) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania lakozamidu w ciąży są niewystarczające; badania na zwierzętach (szczury, króliki) nie wykazały działania teratogennego, jednak zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. W związku z tym, lakozamid nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Należy podkreślić, że wady rozwojowe u dzieci kobiet leczonych lekami przeciwpadaczkowymi występują 2-3 razy częściej niż w populacji ogólnej (około 3%), szczególnie przy terapii wielolekowej. Przerwanie skutecznego leczenia przeciwpadaczkowego jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby, które może być szkodliwe zarówno dla matki, jak i płodu.
- Leksykon substancji czynnych
Ranolazyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ranolazyna, dostępna w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg (preparaty Ralik, Ranozek), jest stosowana w leczeniu dławicy piersiowej. Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania ranolazyny u kobiet w ciąży oraz wykazany toksyczny wpływ na zarodek w badaniach na modelach zwierzęcych, preparaty te nie powinny być stosowane w okresie ciąży, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką stosunek korzyści do ryzyka oraz monitorować przebieg ciąży. W kontekście laktacji brak jest danych potwierdzających przenikanie ranolazyny do mleka kobiecego, jednak badania na szczurach wykazały takie przenikanie, co sugeruje potencjalne ryzyko dla dziecka karmionego piersią. Z tego powodu stosowanie ranolazyny u kobiet karmiących piersią jest przeciwwskazane, a w razie konieczności leczenia należy rozważyć przerwanie karmienia lub alternatywne metody żywienia dziecka.
badania farmakodynamiczne, badania przedkliniczne, badania rozrodczości, badania toksykologiczne, dławica piersiowa, embriotoksyczność, model zwierzęcy, przenikanie do mleka kobiecego, Ralik, ranolazyna, Ranozek, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność zarodkowa, zaburzenia płodności, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esmocard Lyo 2500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa esmololu chlorowodorku wykazały brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych, co sugeruje niskie ryzyko wywoływania wad rozwojowych u płodów. W badaniach na królikach zaobserwowano toksyczność zarodkową objawiającą się zwiększoną resorpcją płodu, jednak efekt ten wystąpił jedynie przy dawkach co najmniej 10-krotnie wyższych niż stosowane terapeutycznie u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w dawkowaniu klinicznym. Kompleksowa ocena genotoksyczności, obejmująca testy in vitro i in vivo, nie wykazała działania mutagennego, potwierdzając brak potencjału do uszkodzeń genetycznych. Niemniej jednak, brak jest danych dotyczących wpływu esmololu na płodność oraz okresy okołoporodowy i poporodowy, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa reprodukcyjnego leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo długoterminowe, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, esmolol chlorowodorek, okres okołoporodowy, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, resorpcja płodu, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cinacalcet Aristo 90 mg
Cynakalcet, substancja czynna leku Cinacalcet Aristo, wymaga ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, jednak badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego działania teratogennego ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży, porodu czy rozwój pourodzeniowy potomstwa. W badaniach na ciężarnych szczurach zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodu przy dawkach toksycznych dla samic, natomiast u królików nie stwierdzono toksyczności zarodkowej. Stosowanie cynakalcetu w ciąży powinno być rozważane jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, z indywidualną oceną stanu klinicznego pacjentki.
badanie przedkliniczne, ciąża, cynakalcet, dane kliniczne, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, masa ciała płodu, płodność, przenikanie do mleka, przenikanie do mleka kobiecego, przerwanie karmienia piersią, stężenie leku w mleku, stosunek korzyści do ryzyka, stosunek stężenia w mleku do osocza, szkodliwe działanie, toksyczność, toksyczność zarodkowa, zaburzenie reprodukcyjne, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Teva 100 mg
Lacosamide Teva (lakozamid) stosowany u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczegółowej konsultacji dotyczącej planowania rodziny oraz metod antykoncepcji, ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne. Leki przeciwpadaczkowe zwiększają ryzyko wad rozwojowych u potomstwa 2-3-krotnie w porównaniu do populacji ogólnej (około 3%), zwłaszcza w terapii wielolekowej. Nie ustalono jednoznacznie, czy wady te wynikają z leczenia czy samej padaczki. Przerwanie terapii jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia napadów, które zagraża zarówno matce, jak i płodowi. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, choć przy toksycznych dawkach obserwowano toksyczność zarodkową. Lakozamid powinien być stosowany w ciąży tylko, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, a decyzja o kontynuacji terapii wymaga indywidualnej oceny.
Brak jest danych potwierdzających przenikanie lakozamidu do mleka kobiecego, dlatego zaleca się przerwanie karmienia piersią podczas leczenia. Badania przedkliniczne na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu leku na płodność samic i samców, nawet przy ekspozycji około dwukrotnie wyższej niż u ludzi przy maksymalnej dawce terapeutycznej (mierzonej jako AUC). W praktyce klinicznej należy przeprowadzić szczegółową rozmowę z pacjentkami w wieku rozrodczym o ryzyku wad rozwojowych, konieczności stosowania antykoncepcji oraz o potencjalnych zagrożeniach związanych z ciążą i karmieniem piersią podczas terapii lakozamidem. Decyzje terapeutyczne powinny być podejmowane indywidualnie, z uwzględnieniem stosunku korzyści do ryzyka.
- Leksykon substancji czynnych
Tryptorelina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Tryptorelina, jako agonista GnRH, jest przeciwwskazana w okresie ciąży ze względu na potencjalne ryzyko poronienia oraz wad rozwojowych płodu, mimo że dostępne dane kliniczne nie potwierdzają jednoznacznie zwiększonego ryzyka wrodzonych anomalii. Przed rozpoczęciem terapii preparatami takimi jak Decapeptyl 0,1 mg, Decapeptyl Depot czy Diphereline, konieczne jest wykluczenie ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Mechanizm działania tryptoreliny, wpływający na oś podwzgórze-przysadka-gonady, wymaga stosowania niehormonalnych metod antykoncepcji przez cały okres leczenia aż do powrotu krwawień miesiączkowych. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne toksyczne działanie na zarodki i płody oraz opóźnienie porodu, co podkreśla konieczność ostrożności w stosowaniu tego leku u kobiet planujących ciążę lub będących w ciąży.
agonista GnRH, analog GnRH, Decapeptyl, Decapeptyl Depot, Diphereline, dysfagia, działanie niepożądane, gonadoliberyna, karmienie piersią, krwawienie miesiączkowe, leczenie niepłodności, mechanizm działania farmakologiczny, niehormonalna metoda antykoncepcji, oś podwzgórze-przysadka-gonady, poronienie, rozwój oocytów, rozwój pourodzeniowy, stymulacja jajników, toksyczność zarodkowa, tryptorelina, wada rozwojowa płodu, wrodzona wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxyduo 20 mg + 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa produktu leczniczego Oxyduo, zawierającego oksykodon i nalokson, nie wykazały istotnego wpływu na rozrodczość przy dawkach terapeutycznych. Oksykodon nie powodował niekorzystnych efektów na płodność i rozwój zarodkowy u szczurów do 8 mg/kg masy ciała oraz u królików do 125 mg/kg, choć przy najwyższej dawce odnotowano zwiększoną częstość występowania 27-go kręgu podkrzyżowego. W badaniach przed- i pourodzeniowych u szczurów dawka NOAEL wynosiła 2 mg/kg masy ciała, a wyższe dawki (6 mg/kg) wiązały się z obniżeniem masy ciała potomstwa, bez wpływu na rozwój neurologiczny i zachowanie. Nalokson, podawany doustnie w dużych dawkach (do 800 mg/kg/dobę), nie wykazał działania teratogennego ani toksycznego na zarodek, choć przy bardzo wysokich dawkach obserwowano zwiększoną śmiertelność noworodków, powiązaną z toksycznością u matek.
badanie rakotwórczości, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, kręg podkrzyżowy, mutagenność, oksykodon i nalokson, profil bezpieczeństwa leku, rakotwórczość, rozwój przed- i pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, śmiertelność noworodkowa, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowa, uszkodzenie chromosomów, wada rozwojowa, właściwości farmakodynamiczne, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexmedetomidine Kalceks 100 mcg/ml
Deksmedetomidyna przeszła szerokie badania przedkliniczne oceniające jej bezpieczeństwo, w tym testy farmakologiczne, toksyczności jednorazowej i wielokrotnej oraz genotoksyczności, które nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznym. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i królikach nie stwierdzono działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność samców i samic. Podawanie dożylne królikom w dawce do 96 mcg/kg/dobę, mieszczącej się w klinicznym zakresie narażenia, nie wywołało istotnych efektów toksycznych na rozwój zarodków i płodów, co potwierdza niski potencjał teratogenny deksmedetomidyny w warunkach klinicznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aspirin Effect 500 mg
Kwas acetylosalicylowy, substancja czynna Aspirin Effect, posiada dobrze udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Wykazano nefrotoksyczność na modelach zwierzęcych, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Nie stwierdzono natomiast działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku. Badania przedkliniczne nie wykazały innych istotnych zmian chorobowych poza uszkodzeniem nerek.
działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kwas acetylosalicylowy, nefrotoksyczność, potencjał mutagenny, rozwój płodu, salicylany, toksyczność narządowa, toksyczność zarodkowa, trymestr ciąży, uszkodzenie nerek, wpływ na rozrodczość, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie implantacji jaja płodowego, zaburzenie sprawności uczenia się - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anvildis 50 mg
Wildagliptyna, substancja czynna preparatu Anvildis, wykazała w badaniach przedklinicznych różnorodne działania niepożądane w zależności od gatunku i układu narządowego. U psów zaobserwowano opóźnienia wewnątrzsercowego przewodzenia impulsów przy dawkach powyżej 15 mg/kg mc. (7-krotność ekspozycji u ludzi na podstawie Cmax). W układzie oddechowym szczurów i myszy stwierdzono gromadzenie piankowatych makrofagów pęcherzykowych przy dawkach odpowiednio 25 mg/kg (5-krotność AUC u ludzi) i 750 mg/kg (142-krotność AUC). U psów pojawiły się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak miękkie i śluzowate stolce, biegunka oraz krew w kale, jednak dawka NOAEL nie została ustalona. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności wildagliptyny, a badania reprodukcyjne u szczurów i królików nie potwierdziły istotnych zaburzeń płodności czy rozwoju zarodka, choć przy dawkach 75 mg/kg u szczurów i 50 mg/kg u królików (odpowiednio 10- i 9-krotność AUC u ludzi) odnotowano zmiany kostne i zmniejszenie masy ciała płodu związane z toksycznością matczyną.
badania przedkliniczne, badanie histopatologiczne, badanie rakotwórczości, dawka NOAEL, działanie mutagenne, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, faliste żebra, genotoksyczność, gruczolakorak sutka, makrofagi pęcherzykowe, małpa cynomolgus, martwica, naczyniakomięsak krwionośny, płodność, przewód pokarmowy, przewodzenie wewnątrzsercowe, śluzowate stolce, toksyczność zarodkowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, wildagliptyna, zmiany kośćca, zmiany skórne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Intas 50 mg
Lacosamide Eignapharma, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Leczenie padaczki w ciąży wiąże się z 2-3-krotnie zwiększonym ryzykiem wad rozwojowych u potomstwa (w populacji ogólnej częstość wynosi około 3%), zwłaszcza przy terapii wielolekowej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, choć zaobserwowano toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Lakozamid należy stosować w ciąży wyłącznie, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a nagłe przerwanie terapii jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia padaczki.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zilibra 200 mg
Podczas konsultacji z pacjentkami w ciąży lub karmiącymi piersią dotyczącymi stosowania leku Zilibra (lakozamid), należy szczegółowo omówić ryzyko związane z padaczką i terapią przeciwpadaczkową w tych stanach. Wady rozwojowe u dzieci kobiet leczonych z powodu padaczki występują 2-3 razy częściej niż w populacji ogólnej (około 3%), zwłaszcza przy terapii wielolekowej. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic, choć nie stwierdzono działania teratogennego. Z tego względu lek należy stosować w ciąży wyłącznie, gdy korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu, a przerwanie skutecznego leczenia jest niewskazane ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby. W przypadku planowania ciąży konieczna jest ponowna ocena zasadności terapii lakozamidem.
ciąża, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, etiopatogeneza, karmienie piersią, lakozamid, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, padaczka, płodność, pole pod krzywą stężenia leku, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, terapia wielolekowa, toksyczność, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zaostrzenie padaczki, Zilibra - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lacosamide Zentiva 50 mg
Lakozamid, stosowany w terapii padaczki, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. U pacjentek w wieku rozrodczym konieczne jest omówienie planowania rodziny oraz stosowania skutecznej antykoncepcji. W przypadku planowania ciąży zaleca się indywidualną ocenę korzyści i ryzyka kontynuacji terapii. Epidemiologicznie, wady rozwojowe u dzieci kobiet leczonych przeciwpadaczkowo występują 2-3-krotnie częściej niż w populacji ogólnej (około 3%). Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa lakozamidu w ciąży, choć badania przedkliniczne na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, zaobserwowano jednak toksyczność zarodkową przy dawkach toksycznych dla samic. Stosowanie lakozamidu w ciąży jest przeciwwskazane, chyba że korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu.
AUC, badanie epidemiologiczne, dysfagia, działanie niepożądane, działanie teratogenne, Lacosamide Zentiva, lakozamid, lakozamid w ciąży, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, maksymalna zalecana dawka, padaczka, przenikanie do mleka kobiecego, terapia wielolekowa, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Xanconalon 40 mg + 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Xanconalon, zawierającego oksykodon (40 mg) i nalokson (20 mg), wykazały brak istotnego wpływu na płodność oraz rozwój zarodkowo-płodowy przy stosowaniu odpowiednich dawek. Oksykodon w dawkach do 8 mg/kg mc. u szczurów i do 125 mg/kg mc. u królików nie indukował wad rozwojowych, choć przy najwyższej dawce (125 mg/kg mc.) zaobserwowano toksyczne działanie na ciężarne samice oraz zwiększoną częstość występowania 27. kręgu podkrzyżowego. W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka NOAEL wyniosła 2 mg/kg mc., a wyższe dawki (6 mg/kg mc.) powodowały zmniejszenie masy ciała potomstwa, powiązane z toksycznością u matek. Nalokson w bardzo dużych dawkach (800 mg/kg mc./dobę) nie wykazywał działania teratogennego, jednak powodował zwiększoną śmiertelność noworodków szczura, bez wpływu na rozwój przeżyłych osobników.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, mutagenność, naloksonu chlorowodorek, NOAEL, oksykodon z naloksonem, oksykodonu chlorowodorek, potencjał klastogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność noworodków, toksyczność zarodkowa, toksyczny wpływ, wada rozwojowa