metamizol
Metamizol (znany również jako dipyron) to nieopioidowy lek przeciwbólowy, przeciwgorączkowy i spazmolityczny z grupy pochodnych pirazolonu. Jest skuteczny w leczeniu bólu o różnym nasileniu, szczególnie bólu trzewnego i kolkowego, oraz w stanach gorączkowych opornych na inne leki przeciwgorączkowe.
Mechanizm działania metamizolu obejmuje hamowanie cyklooksygenazy (COX) oraz wpływ na układ kannabinoidowy i opioidowy. W przeciwieństwie do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), wykazuje słabsze działanie przeciwzapalne, ale silniejsze działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.
Najpoważniejszym działaniem niepożądanym metamizolu jest agranulocytoza – potencjalnie zagrażające życiu zmniejszenie liczby granulocytów we krwi. Z tego powodu lek został wycofany z obrotu w wielu krajach, w tym w USA i Wielkiej Brytanii. W Polsce metamizol pozostaje dostępny, ale zaleca się jego stosowanie tylko w krótkotrwałej terapii i gdy inne leki przeciwbólowe są nieskuteczne lub przeciwwskazane.
Metamizol znajduje zastosowanie w leczeniu silnego bólu pourazowego i pooperacyjnego, kolki nerkowej, bólu nowotworowego oraz stanów gorączkowych nieodpowiadających na inne leki przeciwgorączkowe. Ze względu na silne działanie spazmolityczne jest szczególnie skuteczny w bólach spastycznych przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i układu moczowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ultrapiryna Forte 500 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA) w dawce 500 mg, zawarty w preparacie ULTRAPIRYNA FORTE, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco modyfikować ich skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. ASA nasila działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych z grupy sulfonylomocznika (ryzyko hipoglikemii), pochodnych kumaryny (np. warfaryna, acenokumarol) zwiększając ryzyko krwawień, metotreksatu (wzrost toksyczności), innych NLPZ (wzrost ryzyka krwawień z przewodu pokarmowego), digoksyny, barbituranów, związków litu, sulfonamidów oraz kwasu walproinowego. Z kolei osłabia działanie antagonistów aldosteronu, leków moczopędnych pętlowych, leków przeciwnadciśnieniowych oraz leków urykozurycznych (sulfinpirazon, probenecyd). Metamizol zmniejsza wpływ ASA na agregację płytek, co jest istotne przy kardioprotekcyjnych dawkach ASA. Długotrwałe stosowanie dużych dawek ASA zwiększa wydalanie witaminy C (kwasu askorbinowego).
acenokumarol, agregacja płytek krwi, alkohol etylowy, antagonista aldosteronu, barbiturat, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa, czas krwawienia, digoksyna, działanie diuretyczne, działanie hipoglikemizujące, działanie natriuretyczne, działanie przeciwpłytkowe, działanie przeciwzakrzepowe, działanie urykozuryczne, funkcja płytek krwi, hepatotoksyczność, krwawienie wewnątrzczaszkowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwas walproinowy, lek moczopędny pętlowy, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdnawy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metamizol, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ototoksyczność, pochodna kumaryny, probenecyd, sulfinpirazon, sulfonamid, sulfonylomocznik, układ krzepnięcia, utrata słuchu, wankomycyna, warfaryna, witamina C, związek litu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pyralgin
Metamizol, substancja czynna Pyralginu, wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, takich jak agranulocytoza, trombocytopenia, pancytopenia oraz reakcje anafilaktoidalne, które mogą zagrażać życiu. W przypadku wystąpienia neutropenii (neutrofile <1500/mm³), trombocytopenii lub pancytopenii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i monitorowanie morfologii krwi bez oczekiwania na wyniki badań. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią reakcji immunologicznych na pirazolony, pirazolidyny lub inne nienarkotyczne leki przeciwbólowe, a także u osób z zespołem astmy analgetycznej, astmą oskrzelową, przewlekłą pokrzywką czy nietolerancją barwników i alkoholu. Podawanie metamizolu u tych pacjentów wymaga starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka oraz ścisłej kontroli lekarskiej z możliwością natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, astma analgetyczna, astma oskrzelowa, dysfagia, dyskrazja krwi, eozynofilia, metamizol, morfologia krwi, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niepożądana reakcja skórna, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, pirazolon, polipy nosa, reakcja anafilaktoidalna, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, zapalenie zatok przynosowych, zawał mięśnia sercowego, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pixalzina 500 mg/ml
Metamizol sodowy, substancja czynna leku Pixalzina (500 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i spazmolityczne. W standardowych dawkach terapeutycznych nie obserwuje się istotnego pogorszenia zdolności psychomotorycznych, takich jak koncentracja czy refleks, co pozwala na bezpieczne prowadzenie pojazdów mechanicznych i obsługę maszyn. Jednakże przy dawkach wyższych niż zalecane istnieje ryzyko zaburzeń funkcji poznawczych i motorycznych, co wymaga od pacjentów czasowego powstrzymania się od czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na bezwzględny zakaz łączenia metamizolu z alkoholem, gdyż interakcja ta może znacząco nasilić depresyjny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, zwiększając ryzyko wypadków.
dawka terapeutyczna, dawkowanie leku, działania niepożądane, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie sedatywne, działanie spazmolityczne, funkcje poznawcze, interakcje lekowe, interakcje z alkoholem, metamizol, metamizol sodowy, ośrodkowy układ nerwowy, Pixalzina, substancja czynna, zaburzenia koncentracji, zaburzenia psychomotoryczne, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Sertagen 50 mg
Sertralina, jako inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), takimi jak selegilina, moklobemid czy linezolid, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego objawiającego się drżeniem mięśniowym, drgawkami, hipertermią i zaburzeniami świadomości. Konieczne jest zachowanie odpowiednich okresów odstawienia (minimum 7-14 dni) między terapiami. Równocześnie przeciwwskazane jest stosowanie pimozydu z sertraliną z powodu wzrostu stężenia pimozydu o około 35% i ryzyka arytmii. Istotne jest także unikanie jednoczesnego podawania leków wydłużających odstęp QT, leków serotoninergicznych (np. tryptanów, fentanylu), a także ostrożność przy stosowaniu litu, fenytoiny, metamizolu oraz leków wpływających na czynność płytek krwi (NLPZ, ASA, tyklopidyna), ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym krwawień i zaburzeń rytmu serca.
aprepitant, arytmia komorowa, atenolol, buprenorfina, cholinoesteraza, cymetydyna, CYP 2D6, cytochrom P450, czas protrombinowy, dezypramina, digoksyna, diltiazem, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flekainid, flukonazol, haloperydol, induktor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lek antyarytmiczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit, metamizol, miwakurium, moklobemid, nalokson, nefazodon, pimozyd, posakonazol, propafenon, ryfampicyna, sumatryptan, telitromycyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tyklopidyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Lecardi 75 mg
Kwas acetylosalicylowy wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień ze względu na ryzyko znacznej toksyczności szpiku kostnego, wynikającej ze zmniejszonego klirensu nerkowego i wypierania metotreksatu z białek osocza. W przypadku metotreksatu w dawkach <15 mg/tydzień ryzyko jest mniejsze, ale nadal wymagana jest ostrożność. Ibuprofen może hamować przeciwpłytkowe działanie niskich dawek ASA, choć kliniczne znaczenie tej interakcji jest ograniczone przy doraźnym stosowaniu. Istotne jest także zwiększone ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu ASA z lekami przeciwzakrzepowymi (pochodne kumaryny, heparyna) oraz lekami trombolitycznymi i innymi antyagregantami, co wynika z synergistycznego działania na układ hemostazy. Wysokie dawki ASA (≥3 g/dobę) w połączeniu z innymi NLPZ zwiększają ryzyko uszkodzeń błony śluzowej przewodu pokarmowego i nefrotoksyczności.
agregacja płytek krwi, białka osocza, choroba Addisona, choroba wrzodowa żołądka, czas krwawienia, digoksyna, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwzakrzepowe, filtracja kłębuszkowa, furosemid, glikokortykosteroid systemowy, heparyna, hydrokortyzon, inhibitor ACE, insulina, klirens nerkowy, kortykoterapia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas walproinowy, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdnawy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metamizol, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ototoksyczność, owrzodzenie błony śluzowej, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, salicylan, stężenie w osoczu, synteza prostaglandyn, toksyczność szpiku kostnego, tyklopidyna, wydalanie kwasu moczowego - Leksykon leków
Interakcje leku – Cidimus 5 mg
Takrolimus, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 w wątrobie i jelitach, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z lekami oraz substancjami naturalnymi. Inhibitory CYP3A4, takie jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, flukonazol), makrolidy (erytromycyna), inhibitory proteazy HIV (rytonawir) i HCV (telaprewir), znacząco zwiększają stężenie takrolimusu we krwi, co wymaga redukcji dawki i ścisłego monitorowania. Umiarkowany wzrost stężenia obserwuje się przy stosowaniu antagonistów wapnia (nifedypina, diltiazem), ekstraktów z cytryńca chińskiego oraz kannabidiolu, który dodatkowo hamuje P-glikoproteinę, zwiększając biodostępność leku. Z kolei induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, fenytoina i ziele dziurawca, obniżają stężenie takrolimusu, co wymaga zwiększenia dawki i monitorowania. Metamizol, indukując CYP3A4 i CYP2B6, również obniża poziomy takrolimusu, a duże dawki kortykosteroidów mogą zmieniać jego metabolizm w sposób zmienny.
amfoterycyna B, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, biodostępność takrolimusu, cyklosporyna, CYP3A4, cytochrom P450, fenytoina, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, immunomodulacja, immunosupresja, indukcja enzymatyczna, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kannabidiol, kortykosteroid, krążenie jelitowo-wątrobowe, lek moczopędny oszczędzający potas, lek nefrotoksyczny, lek neurotoksyczny, lek przeciwgrzybiczny, metamizol, nefrotoksyczność, neurotoksyczność, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, suplement potasu, szczepionka żywa, takrolimus, wydłużenie odstępu QT, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Metamizol Promedo 500 mg
Metamizol Promedo (500 mg tabletki) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez indukcję enzymów CYP2B6 i CYP3A4, co prowadzi do obniżenia stężenia w osoczu leków takich jak bupropion, efawirenz, metadon, walproinian, cyklosporyna, takrolimus oraz sertralina, skutkując zmniejszeniem ich skuteczności terapeutycznej. Ponadto metamizol nasila działanie pochodnych kumaryny (np. warfaryny), zwiększając ryzyko krwawień, oraz doustnych leków przeciwcukrzycowych, co może prowadzić do hipoglikemii. Współstosowanie z fenytoiną i sulfonamidami wymaga monitorowania ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych. Metamizol osłabia działanie przeciwbólowe barbituranów, a inhibitory MAO nasilają jego efekty, co wymaga dostosowania dawkowania. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z chlorpromazyną, które może wywołać ciężką hipotermię. Metamizol zwiększa hemotoksyczność metotreksatu, zwłaszcza u osób starszych, dlatego ich łączna terapia jest przeciwwskazana.
agregacja płytek krwi, barbiturany, bupropion, chlorpromazyna, cyklosporyna, cytochrom CYP, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwzakrzepowe, działanie sedatywne, efawirenz, enzymy wątrobowe, fenytoina, hemotoksyczność, hepatotoksyczność, hipotermia, indukcja enzymów metabolizujących, inhibitor ACE, inhibitor MAO, kaptopryl, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek cytostatyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwretrowirusowy, metadon, metamizol, metotreksat, NLPZ, ośrodkowy układ nerwowy, pochodne kumaryny, sertralina, SSRI, sulfonamid, takrolimus, walproinian, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Methofill 2,5 mg
Metotreksat charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym i licznymi interakcjami farmakologicznymi, które mogą znacząco wpływać na jego toksyczność i skuteczność. Kluczowe interakcje dotyczą leków wpływających na wydalanie nerkowe metotreksatu, takich jak probenecyd, słabe kwasy organiczne, antybiotyki (penicyliny, glikopeptydy, sulfonamidy, cyprofloksacyna, cefalotyna) oraz inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol), które mogą zwiększać stężenie leku i ryzyko toksyczności hematologicznej i żołądkowo-jelitowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na NLPZ, które zmniejszają wydzielanie metotreksatu w kanalikach nerkowych, co może prowadzić do wzrostu stężenia leku w osoczu i nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza przy podawaniu w ciągu 24 godzin. Ponadto, substancje wypierające metotreksat z wiązania z albuminami (np. salicylany, fenylobutazon, fenytoina) zwiększają jego biodostępność i toksyczność. Preparaty zawierające kwas foliowy lub folinian mogą zmniejszać skuteczność metotreksatu, natomiast leki powodujące niedobór kwasu foliowego (sulfonamidy, trimetoprim/sulfametoksazol) nasilają jego toksyczność. Interakcje z podtlenkiem azotu mogą prowadzić do ciężkiej mielosupresji i neurotoksyczności, co wymaga unikania jednoczesnego stosowania.
amidopiryna, antybiotyk, azatiopryna, barbiturany, cholestyramina, cyklosporyna, doustne środki antykoncepcyjne, fenylobutazon, fenytoina, inhibitor pompy protonowej, kofeina, kwas foliowy, kwas salicylowy, leflunomid, leki hipoglikemizujące, leukoencefalopatia, martwica tkanek miękkich, merkaptopuryna, metamizol, metotreksat, neurotoksyczność, NLPZ, pancytopenia, podtlenek azotu, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, probenecyd, prokarbazyna, radioterapia, reumatoidalne zapalenie stawów, salicylany, sulfasalazyna, sulfonamidy, teofilina, tetracykliny, toksyczna nekroliza naskórka, trimetoprym, zapalenie jamy ustnej, zespół Stevensa-Johnsona, żywe szczepionki - Leksykon leków
Interakcje leku – Methofill 10 mg
Metotreksat, substancja aktywna preparatu Methofill, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które mogą wpływać na jego toksyczność i skuteczność terapeutyczną. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie metotreksatu z NLPZ, które zmniejszają wydzielanie metotreksatu w kanalikach nerkowych, prowadząc do wzrostu jego stężenia w osoczu i nasilonej toksyczności. Również leki hepatotoksyczne (leflunomid, azatiopryna, sulfasalazyna, retinoidy) oraz alkohol wykazują synergistyczne działanie hepatotoksyczne, zwiększając ryzyko uszkodzenia wątroby. Interakcje z lekami hematotoksycznymi (np. metamizol, sulfonamidy, trimetoprym) mogą prowadzić do nasilonej mielosupresji, w tym pancytopenii. Ponadto, leki wypierające metotreksat z białek osocza (salicylany, fenytoina, barbiturany) zwiększają jego biodostępność i toksyczność, a inhibitory pompy protonowej (omeprazol, pantoprazol) opóźniają wydalanie nerkowe metotreksatu, co również podnosi jego stężenie w surowicy.
7-hydroksymetotreksat, albumina surowicy, azatiopryna, barbituran, białko osocza, cefalotyna, chloramfenikol, cholestyramina, cyklosporyna, cyprofloksacyna, diuretyk tiazydowy, doksorubicyna, fenylobutazon, fenytoina, folinian wapnia, glikopeptyd, hepatotoksyczność, inhibitor pompy protonowej, klirens nerkowy, kofeina, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas foliowy, kwas p-aminobenzoesowy, leflunomid, lek hipoglikemizujący, lek immunomodulujący, leukopenia, limfoproliferacja, martwica tkanek miękkich, merkaptopuryna, metamizol, mielosupresja, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, pancytopenia, pantoprazol, penicylina, pirymetamina, podtlenek azotu, probenecyd, prokarbazyna, receptor adenozynowy, retinoid, reumatoidalne zapalenie stawów, sulfasalazyna, sulfonamid, szpik kostny, teofilina, tetracyklina, toksyczność hematologiczna, trimetoprym, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, uszkodzenie wątroby, wydzielanie cewkowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metamizol Dr. Max
Metamizol, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, wymaga szczegółowego wywiadu i monitorowania pacjenta podczas terapii. Najważniejszym zagrożeniem jest agranulocytoza o podłożu immunoalergicznym, która może wystąpić niezależnie od dawki i czasu stosowania, objawiająca się neutropenią (<1500 neutrofili/mm³), gorączką, dreszczami, bólem gardła i owrzodzeniami jamy ustnej. W przypadku jej rozpoznania konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i kontynuacja monitorowania morfologii krwi do powrotu do normy. Długotrwała terapia wymaga regularnych badań morfologicznych, a w przypadku pancytopenii leczenie należy przerwać i prowadzić ścisłą kontrolę hematologiczną. Ponadto, metamizol może wywoływać ciężkie reakcje skórne (SCAR), takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz reakcję DRESS, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i bezwzględnego unikania ponownego podania.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, choroba wieńcowa, DRESS, dyskrazja krwi, enzymy wątrobowe, eozynofilia, hipowolemia, metamizol, morfologia krwi, neutropenia, niestabilne krążenie, niewydolność krążenia, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, polip nosa, przeszczep narządu, przewlekła pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja hipotensyjna, SCAR, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie wątroby, zespół astmy analgetycznej, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka, zwężenie naczyń mózgowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Sertralina Krka 50 mg
Sertralina Krka wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sertraliny z inhibitorami MAO (nieodwracalnymi, np. selegilina, oraz odwracalnymi, np. moklobemid i linezolid) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i ciężkich działań niepożądanych. Również pimozyd jest przeciwwskazany z powodu wzrostu jego stężenia o około 35%, co może prowadzić do toksyczności. Zaleca się ostrożność przy łączeniu sertraliny z innymi lekami serotoninergicznymi (fentanyl, tryptany, opioidy) oraz lekami wydłużającymi odstęp QTc, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i arytmii komorowych. W przypadku litu obserwuje się nasilenie drżeń, a fenytoina może zmieniać stężenia sertraliny i wymaga monitorowania. Ponadto, sertralina może zwiększać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ, ASA lub tyklopidyny.
blokada nerwowo-mięśniowa, cytochrom CYP2D6, czas protrombinowy, dziurawiec, fenytoina, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor proteazy, kortyzol, lek antyarytmiczny, lek serotoninergiczny, metabolizm CYP2C19, metamizol, moklobemid, nieodwracalny inhibitor MAO, pimozyd, sok grejpfrutowy, sumatryptan, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, warfaryna, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pyretolek 500 mg
Pyretolek, zawierający metamizol sodowy jednowodny, powinien być dawkowany indywidualnie, uwzględniając nasilenie bólu lub gorączki oraz reakcję pacjenta na terapię. U dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat o masie ciała >53 kg zaleca się dawkę pojedynczą 500-1000 mg (1-2 tabletki 500 mg) podawaną nie częściej niż 4 razy na dobę, z odstępem 6-8 godzin, maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 4000 mg. Działanie terapeutyczne obserwuje się w ciągu 30-60 minut po podaniu doustnym. Lek w formie tabletek 500 mg nie jest zalecany u dzieci poniżej 15 roku życia ze względu na stałą zawartość substancji czynnej w tabletce; dla młodszych pacjentów dostępne są inne formy farmaceutyczne umożliwiające odpowiednie dawkowanie.
badanie krwi, ból i gorączka, efekt terapeutyczny, klirens kreatyniny, metamizol, metamizol sodowy jednowodny, morfologia krwi z rozmazem, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, postać farmaceutyczna, Pyretolek, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, tabletki powlekane, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Kwas walproinowy – Interakcje
Kwas walproinowy wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z lekami przeciwpadaczkowymi, psychotropowymi oraz innymi substancjami, co wpływa na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Istotne jest monitorowanie stężeń leków takich jak fenobarbital (wzrost stężenia i ryzyko sedacji, szczególnie u dzieci, konieczne monitorowanie przez pierwsze 15 dni), fenytoina (zmniejszenie stężenia całkowitego, wzrost frakcji wolnej, ryzyko przedawkowania), karbamazepina (nasilenie toksyczności), lamotrygina (wydłużenie okresu półtrwania, ryzyko ciężkiej wysypki), a także rufinamid, propofol i nimodypina (wzrost stężeń i konieczność dostosowania dawek). Leki indukujące enzymy wątrobowe (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) obniżają stężenie walproinianu, co wymaga korekty dawkowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazane jednoczesne stosowanie walproinianu z meflochiną ze względu na obniżenie progu drgawkowego oraz z antybiotykami typu karbapenemu, które mogą obniżyć stężenie walproinianu nawet o 60-100% w ciągu 2 dni, zwiększając ryzyko napadów padaczkowych.
acetazolamid, adefowir dipiwoksyl, aminotransferaza, benzodiazepina, cefditoren piwoksyl, cholestyramina, cymetydyna, dysfagia, działanie sedatywne, encefalopatia, erytromycyna, estrogen, felbamat, fenobarbital, fenytoina, glukuronidacja, hepatotoksyczność, hiperamonemia, hipokarnitynememia, hormon tarczycy, inhibitor MAO, inhibitor proteazy, kanabidiol, karbamazepina, karbapenem, ketonuria, ketony, kwas walproinowy, kwasica ketonowa, kwetiapina, lamotrygina, lek antykoncepcyjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, leukopenia, metamizol, metotreksat, neuroleptyk, neutropenia, niedoczynność tarczycy, nimodypina, olanzapina, piwampicylina, piwmecylinam, propofol, prymidon, rufinamid, ryfampicyna, sedacja, topiramat, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Acard 75 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA) w dawce kardiologicznej 75 mg/dobę, stosowany w produkcie Acard, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania ASA z metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień ze względu na ryzyko nasilonej toksyczności szpiku kostnego, wynikającej ze zmniejszenia klirensu nerkowego metotreksatu oraz wypierania go z połączeń z białkami osocza. Ibuprofen może hamować antyagregacyjne działanie ASA, co zmniejsza jego efekt kardioprotekcyjny. Leki przeciwzakrzepowe (pochodne kumaryny, heparyna) oraz leki trombolityczne w połączeniu z ASA zwiększają ryzyko krwawień poprzez synergistyczne działanie przeciwpłytkowe i wypieranie z białek osocza. Ponadto, stosowanie NLPZ i salicylanów w dawkach ≥3 g/dobę zwiększa ryzyko uszkodzeń przewodu pokarmowego i nerek, a leki moczopędne w tych dawkach mogą mieć osłabione działanie diuretyczne z powodu zmniejszonej filtracji kłębuszkowej.
agregacja płytek krwi, benzbromaron, choroba Addisona, choroba wrzodowa żołądka, digoksyna, działanie antyagregacyjne, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwdnawe, działanie przeciwzakrzepowe, filtracja kłębuszkowa, furosemid, glikokortykosteroid, heparyna, ibuprofen, inhibitor konwertazy angiotensyny, insulina, klirens nerkowy, krwotok, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, kwas walproinowy, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, metamizol, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ototoksyczność, owrzodzenie, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, salicylan, synteza prostaglandyn, toksyczność szpiku kostnego, tyklopidyna, uszkodzenie błony śluzowej, wydłużony czas krwawienia - Leksykon substancji czynnych
Kwas acetylosalicylowy – Interakcje
Kwas acetylosalicylowy (ASA) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii skojarzonej. Szczególnie istotne są przeciwwskazane jednoczesne podawanie ASA z metotreksatem w dawkach ≥15 mg/tydzień ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności hematologicznej wynikającej ze zmniejszenia klirensu nerkowego i wypierania metotreksatu z białek osocza. ASA może również osłabiać działanie leków urykozurycznych (np. probenecyd, benzbromaron) oraz zmniejszać skuteczność leków moczopędnych i przeciwnadciśnieniowych poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn nerkowych, co zwiększa ryzyko ostrej niewydolności nerek. Wysokie ryzyko krwawień obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu ASA z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna, heparyna), trombolitycznymi (alteplaza), przeciwpłytkowymi (klopidogrel) oraz inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Zaleca się monitorowanie czasu krwawienia i ostrożność w doborze terapii, zwłaszcza w pierwszych 24 godzinach po podaniu alteplazy.
acetazolamid, agregacja płytek krwi, albumina osocza, alteplaza, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, badanie laboratoryjne, benzbromaron, białko osocza, choroba Addisona, choroba wrzodowa, cyklosporyna, cylostazol, czas krwawienia, digoksyna, dipirydamol, diuretyk pętlowy, działanie antyagregacyjne, działanie ototoksyczne, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, furosemid, glikokortykosteroid, heparyna, inhibitor ACE, inhibitor anhydrazy węglanowej, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, insulina, klirens nerkowy, klopidogrel, krew utajona, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, kwas walproinowy, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, metamizol, metoda oksydazy-peroksydazy, metotreksat, morfologia krwi, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ostry udar, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, probenecyd, prostaglandyna nerkowa, sole litu, sulfinpirazon, takrolimus, toksyczność hematologiczna, tyklopidyna, warfaryna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pyralgin 500 mg/ml
Dawkowanie metamizolu (Pyralgin) powinno być indywidualnie dostosowane do nasilenia bólu lub gorączki oraz reakcji pacjenta, z zastosowaniem najmniejszej skutecznej dawki. U dzieci i młodzieży do 14 lat dawka pojedyncza wynosi 8–16 mg/kg masy ciała, przy gorączce zwykle 10 mg/kg. Dla dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat (masa ciała >53 kg) maksymalna dawka pojedyncza to 1000 mg, podawana do 4 razy na dobę w odstępach 6-8 godzin. Efekt terapeutyczny pojawia się po 30-60 minutach od podania doustnego. Szczegółowe dawkowanie w mg i kroplach jest zależne od wieku i masy ciała, np. u dzieci <12 miesięcy dawka pojedyncza wynosi 25–125 mg (1–5 kropli), a maksymalna dobowa 100–500 mg (4–20 kropli). W przypadku gorączki u dzieci zalecana dawka to 10 mg/kg masy ciała, co przekłada się na konkretne wartości dawkowania w tabeli dla różnych grup wiekowych i masy ciała.
badanie krwi, ból, ciężkie zaburzenie wątroby, dawka pojedyncza, długotrwałe leczenie, gorączka, klirens kreatyniny, krople doustne, maksymalna dawka dobowa, metabolizm metamizolu, metamizol, metamizol sodowy, morfologia z rozmazem, podanie doustne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Butylobromek hioscyny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne butylobromku hioscyny, głównego składnika preparatu Scopolan compositum, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W testach toksyczności ostrej na myszach nie zaobserwowano efektów toksycznych nawet przy dawce 4,4 g/kg m.c., a w badaniach toksyczności przewlekłej u szczurów przy dawce 0,5 g/kg m.c. przez 8 tygodni nie stwierdzono objawów toksyczności. Ocena toksyczności reprodukcyjnej obejmująca szczury i króliki wykazała brak działania embriotoksycznego, teratogennego oraz negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 200 mg/kg m.c. (doustnie) i 50 mg/kg m.c. (podskórnie). Badania in vitro na komórkach łożyska ludzkiego wskazały na potencjalne zaburzenia transportu choliny, kluczowej dla rozwoju układu nerwowego płodu, jednak nie stwierdzono przenikania substancji do kompartmentu płodowego, co sugeruje ograniczone ryzyko bezpośredniego wpływu na płód.
badanie in vitro, bariera łożyskowa, butylobromek hioscyny, czas trwania ciąży, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie toksyczne, funkcja reprodukcyjna, kompartment płodowy, metamizol, pokolenie F1, profil bezpieczeństwa, Scopolan compositum, śmierć zarodków, śmiertelność matki, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, transport choliny, transport przez łożysko, układ nerwowy płodu, wpływ na płodność - Leksykon leków
Interakcje leku – MaxAlgina 500 mg
Metamizol sodowy jednowodny, aktywny składnik preparatu MaxAlgina, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez indukcję enzymów CYP2B6 i CYP3A4, co prowadzi do obniżenia stężenia i skuteczności leków takich jak bupropion, efawirenz, metadon, walproinian, sertralina, cyklosporyna i takrolimus. Szczególnie istotne jest monitorowanie stężeń i efektów klinicznych tych leków podczas terapii skojarzonej. Metamizol zmniejsza także przeciwpłytkowe działanie małych dawek kwasu acetylosalicylowego stosowanych w prewencji sercowo-naczyniowej, co wymaga ostrożności i ewentualnego monitorowania funkcji płytek krwi. Ponadto, jednoczesne stosowanie metamizolu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może wpływać na ich skuteczność, co uzasadnia kontrolę parametrów krzepnięcia.
agregacja płytek krwi, bupropion, chloropromazyna, cyklosporyna, cytochrom P450, depresja ośrodkowego układu nerwowego, doustne leki przeciwzakrzepowe, działanie przeciwpłytkowe, efawirenz, elektrolity, enzymy CYP2B6 i CYP3A4, funkcja nerek, hemotoksyczność, hepatotoksyczność, hipotermia, indukcja enzymów metabolizujących, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kaptopryl, kwas acetylosalicylowy, leki immunosupresyjne, leki moczopędne, leki przeciwnadciśnieniowe, lit, metadon, metamizol, metotreksat, parametry krzepnięcia, pirazolony, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, sertralina, takrolimus, triamteren, walproinian - Leksykon leków
Interakcje leku – Setaloft 50 mg 50 mg
Sertralina wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie jej z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), w tym nieodwracalnymi (np. selegilina), odwracalnymi selektywnymi MAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalnymi nieselektywnymi (np. linezolid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego objawiającego się m.in. drżeniem mięśniowym, hipertermią i drgawkami. Również jednoczesne stosowanie sertraliny z pimozydem jest przeciwwskazane z powodu wzrostu stężenia pimozydu o około 35% i ryzyka wydłużenia odstępu QT. Zaleca się ostrożność przy łączeniu sertraliny z lekami serotoninergicznymi (fentanyl, SSRI, tryptany), lekami wydłużającymi QT, litem (monitorowanie drżenia), fenytoiną (monitorowanie stężenia), warfaryną (kontrola czasu protrombinowego), a także z lekami wpływającymi na czynność płytek krwi (NLPZ, ASA, tyklopidyna) ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.
arytmia komorowa, buprenorfina, cholinoesteraza, cymetydyna, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, dezypramina, digoksyna, diltiazem, dysfagia, erytromycyna, fentanyl, fenytoina, flekainid, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, haloperydol, indeks terapeutyczny, inhibitor monoaminooksydazy, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek antyarytmiczny klasy 1C, lek serotoninergiczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, lit pierwiastek, metamizol, miwakurium, moklobemid, nefazodon, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, odstęp QTc, odwracalny inhibitor MAO-A, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, pantoprazol, pimozyd, płytki krwi, posakonazol, propafenon, rabeprazol, receptor beta-adrenergiczny, selegilina, telitromycyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tyklopidyna, werapamil, worykonazol, wskaźnik INR, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Abrea 160 mg
Kwas acetylosalicylowy (ASA), substancja czynna preparatu Abrea, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie ASA z metotreksatem w dawkach >15 mg/tydz., ze względu na znaczne zwiększenie toksyczności hematologicznej wskutek zmniejszenia klirensu nerkowego metotreksatu. ASA odwraca działanie urikozuryczne leków takich jak probenecyd i sulfinpirazon, osłabiając ich efekt terapeutyczny. W połączeniu z lekami przeciwzakrzepowymi i trombolitycznymi (np. warfaryna, heparyna, alteplaza) ASA zwiększa ryzyko krwawień poprzez hamowanie funkcji płytek, uszkodzenie błony śluzowej przewodu pokarmowego oraz wypieranie antykoagulantów z białek osocza; szczególnie niezalecane jest rozpoczynanie terapii ASA w ciągu 24 godzin po alteplazie u pacjentów z ostrym udarem mózgu. Ponadto, ASA wzmaga ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego w skojarzeniu z lekami przeciwpłytkowymi (klopidogrel, tyklopidyna) i SSRI (sertralina, paroksetyna), co wymaga ścisłego monitorowania klinicznego. Interakcje z lekami przeciwcukrzycowymi (pochodne sulfonylomocznika, insulina) mogą nasilać działanie hipoglikemizujące, wskazując na konieczność częstszej kontroli glikemii i ewentualnej redukcji dawek.
acetazolamid, albuminy osocza, alteplaza, antagoniści kanału wapniowego, antagoniści receptora angiotensyny II, choroba wrzodowa, ciężka kwasica, cyklosporyna, cylostazol, digoksyna, dipirydamol, diuretyki pętlowe, dysfagia, działanie hipoglikemizujące, działanie synergistyczne, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, heparyna, ibuprofen, inhibitory ACE, inhibitory anhydrazy węglanowej, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, insulina, klirens nerkowy, klopidogrel, kortykosteroidy systemowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas walproinowy, leki moczopędne, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwpłytkowe, leki przeciwzakrzepowe, metamizol, metotreksat, nefrotoksyczność, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ostra niewydolność nerek, ostry udar mózgu, paroksetyna, pochodne kumaryny, pochodne sulfonylomocznika, probenecyd, sertralina, sole litu, takrolimus, toksyczność hematologiczna metotreksatu, tyklopidyna, warfaryna, werapamil - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Axonalgin 1000 mg
Axonalgin, zawierający metamizol sodowy jednowodny w dawce 1000 mg w postaci tabletek powlekanych, jest wskazany do stosowania u młodzieży powyżej 15 roku życia oraz dorosłych w przypadku ostrego i ciężkiego bólu, zwłaszcza po urazach lub zabiegach operacyjnych, a także w bólach nowotworowych i kolkach (nerkowej, wątrobowej, jelitowej). Lek wykazuje silne działanie przeciwbólowe i spazmolityczne, co czyni go wartościową opcją terapeutyczną, gdy inne leki przeciwbólowe są nieskuteczne lub przeciwwskazane. Ponadto, Axonalgin ma właściwości przeciwgorączkowe i może być stosowany w leczeniu wysokiej gorączki opornej na standardowe metody. Każda tabletka zawiera 71,3 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Sastium 50 mg
Sertralina, jako SSRI, wykazuje liczne interakcje lekowe o istotnym znaczeniu klinicznym, szczególnie w politerapii. Przeciwwskazane jest łączenie jej z inhibitorami MAO (nieodwracalnymi, np. selegiliną, oraz odwracalnymi, np. moklobemidem) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; zaleca się zachowanie przerw 14 dni po inhibitorach MAO i 7 dni przed ich rozpoczęciem. Linezolid, odwracalny nieselektywny inhibitor MAO, również jest przeciwwskazany. Jednoczesne stosowanie sertraliny z pimozydem jest zabronione z powodu wzrostu stężenia pimozydu o około 35%, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Sertralina w dawce 200 mg/dobę nie nasila działania alkoholu, karbamazepiny, haloperydolu ani fenytoiny na funkcje poznawcze, jednak spożycie alkoholu jest odradzane ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych OUN i potencjalne obniżenie skuteczności leczenia.
aktywność cholinoesterazy, aprepitant, arytmia komorowa, błękit metylenowy, cymetydyna, czas protrombinowy, dezypramina, diltiazem, działanie hepatotoksyczne, erytromycyna, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flekainid, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, induktor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek serotoninergiczny, linezolid, metamizol, mioklonia, miwakurium, moklobemid, nefazodon, nieodwracalny inhibitor MAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, omeprazol, pantoprazol, pimozyd, pozakonazol, propafenon, rabeprazol, ryfampicyna, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, telitromycyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tyklopidyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, ziele dziurawca, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Sertralina Krka 100 mg
Sertralina Krka, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sertraliny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), w tym selegiliną, moklobemidem i linezolidem, ze względu na ryzyko ciężkiego zespołu serotoninowego. Również pimozyd, którego stężenie wzrasta o około 35% przy współpodawaniu z sertraliną, jest przeciwwskazany z uwagi na ryzyko arytmii. Leki serotoninergiczne (fentanyl, tryptany, tramadol, inne SSRI/SNRI) zwiększają ryzyko zespołu serotoninowego i wymagają ostrożności. Sertralina może wydłużać odstęp QTc w połączeniu z niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi i antybiotykami, co wymaga monitorowania EKG. Współpodawanie z litem nasila drżenia, a fenytoina wymaga monitorowania stężenia w osoczu ze względu na potencjalne zmiany farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Induktory CYP3A4 (fenobarbital, karbamazepina, ziele dziurawca) mogą obniżać stężenie sertraliny, co może zmniejszać jej skuteczność.
alprazolam, aprepitant, arytmia komorowa, buprenorfina, cytochrom P450, czas protrombinowy, dezypramina, diazepam, diltiazem, dziurawiec, EKG, erytromycyna, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flekainid, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, glibenklamid, induktor CYP3A4, inhibitor CYP 2D6, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kortyzol, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek antyarytmiczny klasy 1C, lek serotoninergiczny, linezolid, metamizol, miwakurium, moklobemid, nefazodon, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, pantoprazol, pimozyd, posakonazol, propafenon, rabeprazol, ryfampicyna, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sumatryptan, telitromycyna, terfenadyna, tolbutamid, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tyklopidyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metamizol Promedo
Metamizol wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, w tym agranulocytozy, wstrząsu anafilaktycznego, ciężkich reakcji skórnych (SJS, TEN, DRESS) oraz uszkodzenia wątroby. Agranulocytoza występuje częściej przy dużych dawkach i długotrwałym stosowaniu; objawy to gorączka, ból gardła, owrzodzenia jamy ustnej i małopłytkowość, wymagające natychmiastowego przerwania terapii i badania morfologii krwi. Pacjenci z reakcjami immunologicznymi na metamizol są narażeni na podobne reakcje po innych pirazolonach i pirazolidynach. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą, atopią, zespołem astmy analgetycznej, nietolerancją barwników i alkoholu, ze względu na podwyższone ryzyko reakcji anafilaktoidalnych. Metamizol może powodować hipotensję, zwłaszcza przy szybkim podaniu dożylnym, szczególnie u pacjentów z ciśnieniem skurczowym <100 mm Hg, niewydolnością serca, odwodnieniem lub wysoką gorączką, co wymaga ścisłego monitorowania hemodynamicznego.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, ciężka niepożądana reakcja skórna, dyskrazja krwi, małopłytkowość, mechanizm immunologiczno-alergiczny, metamizol, nieopioidowy lek przeciwbólowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostra niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, pancytopenia, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja hipotensyjna, szpik kostny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, zespół astmy analgetycznej, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Emtrycytabina – Interakcje
Emtrycytabina, stosowana w terapii HIV i HBV, charakteryzuje się niskim ryzykiem interakcji farmakokinetycznych związanych z metabolizmem przez enzymy cytochromu P450 (CYP), gdyż nie jest ich inhibitorem ani induktorem. Główny szlak eliminacji to wydalanie nerkowe przez filtrację kłębuszkową i aktywne wydzielanie kanalikowe, co powoduje, że leki nefrotoksyczne (aminoglikozydy, amfoterycyna B, foskarnet, cydofowir i inne) oraz konkurujące o wydzielanie analogi nukleozydowe (lamiwudyna, dydanozyna, dipiwoksyl adefowiru) mogą zwiększać stężenie emtrycytabiny w surowicy, podnosząc ryzyko toksyczności nerkowej. W terapii skojarzonej z inhibitorami proteazy HIV (atazanawir/rytonawir, darunawir/rytonawir, lopinawir/rytonawir) oraz lekami przeciw HCV (ledipaswir/sofosbuwir, sofosbuwir/welpataswir) obserwuje się umiarkowane ryzyko wzrostu stężenia tenofowiru, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek. Nie jest zwykle konieczna modyfikacja dawki emtrycytabiny, jednak należy zwracać uwagę na potencjalne działania niepożądane.
amfoterycyna B, aminoglikozyd, analog cytydyny, arytmia typu torsade de pointes, astemizol, atazanawir, cydofowir, cyzapryd, darunawir, dipiwoksyl adefowiru, dydanozyna, efawirenz, emtrycytabina, famcyklowir, filtracja kłębuszkowa, flekainid, fluorochinolon, foskarnet, gancyklowir, HBV, inhibitor proteazy HIV, interleukina-2, izoenzym cytochromu P450, lamiwudyna, ledipaswir/sofosbuwir, lek nefrotoksyczny, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwgrzybiczny imidazolowy, lek przeciwretrowirusowy, lopinawir z rytonawirem, makrolid, mechanizm działania, metadon, metamizol, miłorząb dwuklapowy, norgestymat i etynyloestradiol, pentamidyna, prazykwantel, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, sofosbuwir/welpataswir, spektrometria masowa, środek antykoncepcyjny, takrolimus, terapia przeciwretrowirusowa, terfenadyna, wankomycyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, właściwość farmakokinetyczna, wydalanie nerkowe, wydłużenie odstępu QTc, wydzielanie kanalikowe, zakażenie HIV, ziele dziurawca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pyralgina 500 mg
Pyralgina (metamizol sodowy jednowodny) w dawce 500 mg jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na metamizol oraz inne pochodne pirazolonu i pirazolidyny, zwłaszcza po wystąpieniu agranulocytozy. Nie należy jej stosować u osób z zespołem astmy analgetycznej, nietolerancją na NLPZ, salicylany, paracetamol, a także u pacjentów z zaburzeniami czynności szpiku kostnego (agranulocytoza, leukopenia, niedokrwistość), ostrą niewydolnością nerek i wątroby, ostrą porfirią wątrobową oraz wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej ze względu na ryzyko kryzy hemolitycznej. Ponadto, stosowanie Pyralginy jest przeciwwskazane w trzecim trymestrze ciąży z uwagi na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym hematologicznych i przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla. Jednoczesne podawanie z innymi pochodnymi pirazolonu i pirazolidyny, takimi jak fenylobutazon czy propyfenazon, zwiększa ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza hematologicznych.
W przypadku pacjentów z wcześniejszymi reakcjami alergicznymi, astmą oskrzelową, przewlekłą pokrzywką, nadwrażliwością na barwniki lub konserwanty, a także u osób w podeszłym wieku, z przewlekłymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, niedociśnieniem, chorobami hematologicznymi oraz stosujących leki immunosupresyjne lub mielosupresyjne, należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć alternatywne metody leczenia. Każda tabletka Pyralginy zawiera 34,5 mg (1,5 mmol) sodu, co jest istotne u pacjentów z niewydolnością serca, nadciśnieniem tętniczym lub obrzękami związanymi z retencją płynów, gdzie bilans korzyści i ryzyka powinien być dokładnie oceniony. Monitorowanie pacjentów podczas terapii jest niezbędne dla zapewnienia bezpieczeństwa i minimalizacji ryzyka powikłań.
agranulocytoza, astma oskrzelowa, fenazon, fenylobutazon, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek mielosupresyjny, leukopenia, metamizol, nadciśnienie tętnicze, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, ostra porfiria wątrobowa, paracetamol, pochodne pirazolidyny, pochodne pirazolonu, pokrzywka, polipowatość nosa, propyfenazon, przewlekła pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, retencja płynów, salicylany, skurcz oskrzeli, szpik kostny, trzeci trymestr ciąży, zespół astmy analgetycznej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metamizole Kabi 500 mg/ml
Metamizol Kabi (500 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) powinien być stosowany u kobiet w wieku rozrodczym z dużą ostrożnością, zwłaszcza w okresie ciąży i karmienia piersią. Dane kliniczne obejmujące 568 kobiet stosujących metamizol w pierwszym trymestrze nie wykazały jednoznacznych dowodów na teratogenność lub embriotoksyczność, jednak stosowanie leku w pierwszym i drugim trymestrze jest zalecane jedynie w wyjątkowych sytuacjach i w pojedynczych dawkach, gdy brak jest alternatyw. Stosowanie metamizolu w trzecim trymestrze jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zaburzeń czynności nerek płodu oraz przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego (Botalla). W przypadku niezamierzonego podania w tym okresie konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne i echokardiograficzne płodu. Metamizol przenika przez barierę łożyskową i może hamować podział komórek łożyska, co wiąże się z podwyższonym ryzykiem wystąpienia guza Wilmsa, małowodzia oraz agranulocytozy u noworodków.
agranulocytoza, bariera łożyskowa, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, echokardiografia, guz Wilmsa, inhibitor syntezy prostaglandyn, kontrola ultrasonograficzna, małowodzie, metamizol, metamizol sodowy jednowodny, pierwszy trymestr ciąży, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, przewód Botalla, roztwór do wstrzykiwań, trzeci trymestr ciąży, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Interakcje leku – Zahron ASA 20 mg + 100 mg
Produkt leczniczy Zahron ASA, zawierający rozuwastatynę i kwas acetylosalicylowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Rozuwastatyna jest substratem białek transportujących OATP1B1 i BCRP, a jej stężenie w osoczu może ulec znacznemu zwiększeniu (np. 7-krotny wzrost AUC przy jednoczesnym stosowaniu z cyklosporyną, 3-7-krotny wzrost AUC i Cmax z inhibitorami proteazy atazanawirem i rytonawirem), co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. W przypadku gemfibrozylu obserwuje się dwukrotny wzrost AUC i Cmax rozuwastatyny, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 20 mg. Inne istotne interakcje dotyczą leków zobojętniających sok żołądkowy (zmniejszenie stężenia rozuwastatyny o około 50%), tikagreloru (ryzyko akumulacji i pogorszenia czynności nerek), a także antagonistów witaminy K, gdzie konieczne jest monitorowanie INR ze względu na ryzyko jego wzrostu. W przypadku jednoczesnego stosowania z ezetymibem odnotowano 1,2-krotny wzrost AUC rozuwastatyny, co wymaga ostrożności.
antagonista witaminy K, białko oporności raka piersi, choroba Addisona, cyklosporyna, działanie hipoglikemizujące, glikokortykosteroid, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kinaza fosfokreatynowa, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, metamizol, metotreksat, miopatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, polipeptyd transportujący aniony organiczne, rabdomioliza, rozuwastatyna, toksyczność hematologiczna, wydalanie kwasu moczowego - Leksykon leków
Interakcje leku – FluControl Symptom 300 mg + 100 mg + 50 mg
Produkt leczniczy FluControl Symptom zawiera 300 mg kwasu acetylosalicylowego, 100 mg o-etoksybenzamidu oraz 50 mg kofeiny i wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Kwas acetylosalicylowy i o-etoksybenzamid nasilają działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych z grupy sulfonylomocznika, co wymaga monitorowania glikemii i ewentualnej korekty dawkowania. Ponadto zwiększają ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych oraz nasilają toksyczność metotreksatu, co jest szczególnie istotne u pacjentów onkologicznych i z chorobami autoimmunologicznymi. Obserwuje się także osłabienie działania spironolaktonu, NLPZ (np. indometacyny) oraz leków urykozurycznych, a także skrócenie okresu działania sulfonamidów. Kwas acetylosalicylowy może nasilać działania niepożądane kwasu walproinowego, wankomycyny, digoksyny i kortykosteroidów, a interakcja z metamizolem może zmniejszać efekt przeciwpłytkowy ASA, co jest kluczowe u pacjentów stosujących ASA kardioprotekcyjnie. Wydalanie salicylanów przyspiesza wodorowęglan sodu, co może obniżać skuteczność terapii.
agregacja płytek krwi, barbituran, cymetydyna, cyprofloksacyna, częstoskurcz, digoksyna, disulfiram, dna moczanowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, doustny środek antykoncepcyjny, fluorochinolon, hormon tarczycy, indometacyna, kofeina, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas walproinowy, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, lek urykozuryczny, metamizol, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, o-etoksybenzamid, spironolakton, sulfonamid, sulfonylomocznik, teofilina, wankomycyna, wodorowęglan sodowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Metamizol Dr. Max 500 mg
Metamizol sodowy jednowodny w dawce 500 mg (preparat Metamizol Dr. Max) posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Lek jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na metamizol lub inne związki z grupy pirazonolów i pirazolidyn, zwłaszcza po wystąpieniu agranulocytozy. Nie powinien być stosowany u pacjentów z zaburzeniami czynności szpiku kostnego lub układu krwiotwórczego, wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD) ze względu na ryzyko hemolizy, a także u osób z ostrą przerywaną porfirią wątrobową. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zespołem astmy analgetycznej lub nietolerancją na nieopioidowe leki przeciwbólowe, u których metamizol może wywołać reakcje rzekomoanafilaktyczne, takie jak skurcz oskrzeli, pokrzywka czy obrzęk naczynioruchowy.
agranulocytoza, dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa, diklofenak, hemoliza, ibuprofen, indometacyna, metamizol, nadciśnienie tętnicze, naproksen, nieopioidowy lek przeciwbólowy, niewydolność serca, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, ostra przerywana porfiria wątrobowa, paracetamol, pirazolidyna, pokrzywka, porfiria, reakcja rzekomoanafilaktyczna, salicylan, skurcz oskrzeli, szpik kostny, trzeci trymestr ciąży, zespół astmy analgetycznej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pixalzina 500 mg/ml
Metamizol sodowy jednowodny, substancja czynna Pixalziny (500 mg/ml roztwór do wstrzykiwań), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dane kliniczne obejmujące 568 kobiet stosujących metamizol w I trymestrze nie wykazały działania teratogennego ani embriotoksycznego, jednak rutynowe stosowanie w I i II trymestrze jest niezalecane, dopuszczalne jedynie pojedyncze dawki w wyjątkowych sytuacjach klinicznych po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Stosowanie w III trymestrze jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko zaburzeń czynności nerek płodu oraz zwężenia przewodu tętniczego Botalli. W przypadku niezamierzonego podania w III trymestrze wskazana jest kontrola ultrasonograficzna płynu owodniowego oraz echokardiografia przewodu tętniczego. Metamizol przenika przez barierę łożyskową, co dodatkowo podkreśla konieczność ostrożności.
badanie echokardiograficzne, badanie ultrasonograficzne, bariera łożyskowa, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, jednorazowe podanie, metabolit metamizolu, metamizol, metamizol sodowy, metamizol sodowy jednowodny, odciąganie pokarmu, pierwszy trymestr ciąży, Pixalzina, płyn owodniowy, pojedyncza dawka, przewód tętniczy Botalla, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rozrodczości, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Metamizole Kabi 500 mg/ml
Metamizol sodowy, będący pochodną pirazolonu i klasyfikowany jako lek przeciwbólowy i przeciwgorączkowy (kod ATC: N02BB02), wykazuje silne działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe oraz spazmolityczne, przy jednoczesnym słabym działaniu przeciwzapalnym. Jego mechanizm działania opiera się na hamowaniu syntezy prostaglandyn poprzez inhibicję cyklooksygenazy-1 (COX-1) i cyklooksygenazy-2 (COX-2) zarówno w obwodowym, jak i ośrodkowym układzie nerwowym. W przeciwieństwie do kwasu acetylosalicylowego, metamizol działa bezpośrednio na nocyceptywny szlak nerwowy, co skutkuje silniejszym efektem przeciwbólowym niż ASA i paracetamol. Dodatkowo, stymuluje wydzielanie β-endorfin przez przysadkę i podwzgórze, co wzmacnia jego właściwości analgetyczne.
4%, 5-trifosforan, bariera krew-mózg, beta-endorfina, cyklooksygenaza-1, cyklooksygenaza-2, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie spazmolityczne, fosfolipaza C, metamizol, mięśnie gładkie, ośrodkowy układ nerwowy, pirazolon, podwzgórze, prostaglandyna, receptor sprzężony z białkiem G, szlak nocyceptywny, termoregulacja - Leksykon leków
Interakcje leku – Miravil 100 mg
Sertralina, składnik aktywny Miravil 100 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie sertraliny z inhibitorami MAO (np. selegilina, moklobemid, linezolid) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego; wymagane są odpowiednie odstępy czasowe (minimum 14 dni po inhibitorze MAO przed sertraliną i 7 dni po sertralinie przed inhibitorami MAO). Pimozyd w połączeniu z sertraliną zwiększa stężenie pimozydu o około 35%, co jest niebezpieczne ze względu na wąski indeks terapeutyczny. Zaleca się ostrożność przy łączeniu sertraliny z lekami serotoninergicznymi (opioidy, tryptany) oraz lekami wydłużającymi odstęp QT, gdyż może to zwiększać ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes. Współistniejące stosowanie sertraliny z litem wymaga monitorowania drżeń, a fenytoina może indukować metabolizm sertraliny, co wymaga kontroli stężenia fenytoiny. Metamizol może obniżać stężenie sertraliny poprzez indukcję CYP2B6 i CYP3A4, co może zmniejszać skuteczność terapii.
arytmia komorowa, błękit metylenowy, blokada nerwowo-mięśniowa, cholinoesteraza, cymetydyna, czas protrombinowy, dezypramina, diazepam, digoksyna, dziurawiec zwyczajny, farmakokinetyka litu, fentanyl, fenytoina, flekainid, fluoksetyna, fluwoksamina, haloperydol, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, kwas acetylosalicylowy, lek antyarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, metabolizm CYP2C19, metamizol, miwakurium, moklobemid, pimozyd, propafenon, selegilina, sumatryptan, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, tyklopidyna, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Metamizole Kalceks 500 mg/ml
Metamizol w dawce terapeutycznej (500 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) nie wykazuje istotnego negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne, takie jak czas reakcji i koncentracja uwagi, co potwierdzają badania farmakologiczne. Jednak przekroczenie zalecanych dawek może prowadzić do pogorszenia funkcji poznawczych i psychomotorycznych, zwiększając ryzyko podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcję metamizolu z alkoholem, która nawet przy dawkach terapeutycznych może nasilać działanie leku na ośrodkowy układ nerwowy, a w przypadku dawek przekraczających zalecane wartości – znacząco pogarszać funkcje psychomotoryczne.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sevredol 20 mg
Sevredol w postaci tabletek powlekanych zawiera 20 mg siarczanu morfiny, co odpowiada 15 mg morfiny, i jest wskazany do leczenia bólu o średnim i silnym natężeniu, zwłaszcza gdy terapia lekami o słabszym działaniu (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne, kodeina, tramadol) okazała się nieskuteczna. Lek znajduje zastosowanie w różnych typach bólu, w tym nowotworowego, pourazowego i pooperacyjnego. Tabletki mają charakterystyczny różowy kolor, są obustronnie wypukłe, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dostosowanie dawki. Każda tabletka zawiera ponadto 197,5 mg laktozy bezwodnej oraz 0,023 mg barwnika żółcień pomarańczowa (E 110), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy lub nadwrażliwością na barwniki.
ból nowotworowy, ból o silnym natężeniu, ból ostry pourazowy, ból pooperacyjny, ból pourazowy, ból przewlekły nienowotworowy, drabina analgetyczna WHO, kodeina, laktoza bezwodna, metamizol, morfina, niesteroidowe leki przeciwzapalne, nietolerancja laktozy, paracetamol, reakcja alergiczna, siarczan morfiny, słabe opioidy, terapia opioidowa, tramadol, uzależnienie od opioidów, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Interakcje leku – Zotral 100 mg
Sertralina, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie sertraliny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), zarówno nieodwracalnymi (np. selegilina), jak i odwracalnymi (moklobemid, linezolid), ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i ciężkich działań niepożądanych, w tym drgawek i zgonu. Ponadto, jednoczesne stosowanie sertraliny z pimozydem jest przeciwwskazane z powodu wzrostu stężenia pimozydu o około 35% i ryzyka zaburzeń rytmu serca. Wysokie ryzyko zespołu serotoninowego występuje także przy łączeniu sertraliny z innymi lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, tramadol, tryptany) oraz opioidami (np. fentanyl). Zaleca się ostrożność i monitorowanie pacjentów podczas terapii łączonej z litem, warfaryną, lekami antyarytmicznymi klasy 1C, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, typowymi lekami przeciwpsychotycznymi oraz fenytoiną, ze względu na potencjalne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, w tym zmiany stężeń leków i ryzyko działań niepożądanych.
aprepitant, cytochrom P450, czas protrombinowy, diltiazem, drżenie, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, flekainid, flukonazol, fluoksetyna, fluwoksamina, haloperydol, hepatotoksyczność, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, INR, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas acetylosalicylowy, lansoprazol, lek antyarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, linezolid, lit pierwiastek, metamizol, moklobemid, nefazodon, nieodwracalny inhibitor MAO, omeprazol, padaczka, pantoprazol, pimozyd, posakonazol, próg drgawkowy, propafenon, rabeprazol, ryfampicyna, selegilina, sertralina, sumatryptan, telitromycyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyklopidyna, warfaryna, werapamil, worykonazol, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Aspimag 150 mg + 21 mg
Aspimag, zawierający kwas acetylosalicylowy (150 mg) i tlenek magnezu (21 mg), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Kwas acetylosalicylowy nasila działanie leków przeciwzakrzepowych, co zwiększa ryzyko krwawień, a także potęguje toksyczność metotreksatu i wpływa na stężenia digoksyny, barbituranów oraz związków litu w osoczu. Jednoczesne stosowanie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), kortykosteroidami oraz alkoholem znacząco zwiększa ryzyko uszkodzenia błony śluzowej przewodu pokarmowego i krwawień. Ponadto, Aspimag może osłabiać działanie diuretyków pętlowych, antagonistów aldosteronu, leków przeciwnadciśnieniowych oraz leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego, co wymaga monitorowania parametrów klinicznych i ewentualnej korekty dawek.
antagonista aldosteronu, barbituran, benzbromaron, digoksyna, działanie antyagregacyjne, działanie hipoglikemizujące, działanie urykozuryczne, efekt antykoagulacyjny, furosemid, inhibitor pompy protonowej, kortykosteroid, krwawienie, kwas acetylosalicylowy z tlenkiem magnezu, kwas walproinowy, lek przeciwdnawy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, metamizol, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, parametr krzepnięcia, pętlowy lek moczopędny, pochodna sulfonylomocznika, prewencja chorób sercowo-naczyniowych, probenecyd, spironolakton, sulfonamid, związek litu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Spasmalgon (500 mg + 2 mg + 0,02 mg)/ml
Przedawkowanie leku Spasmalgon, zawierającego metamizol sodu (500 mg/ml), pitofenonu chlorowodorek (2 mg/ml) oraz fenpiweryny bromek (0,02 mg/ml), prowadzi do poważnych objawów toksycznych, głównie związanych z działaniem metamizolu na układ krwiotwórczy. Dominują zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia i pancytopenia, a także objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz ośrodkowego układu nerwowego (zaburzenia świadomości, drgawki, śpiączka). Dodatkowo występują reakcje cholinolityczne (suchość w jamie ustnej, rozszerzenie źrenic, tachykardia, zatrzymanie moczu) wynikające z działania pitofenonu i fenpiweryny. W ciężkich przypadkach obserwuje się również zaburzenia hemodynamiczne, takie jak hipotonia i arytmie.
agranulocytoza, antidotum, drgawka, fenpiweryny bromek, hemodializa, hipotonia, leukopenia, metamizol, metamizol sodu, morfologia krwi, oddział intensywnej opieki medycznej, pancytopenia, parametr hemodynamiczny, pitofenonu chlorowodorek, reakcja cholinolityczna, rozszerzenie źrenic, Spasmalgon, śpiączka, suchość w jamie ustnej, tachykardia, toksyczne działanie na szpik kostny, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wymuszona diureza, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metamizol Dr. Max 500 mg
Metamizol sodowy jednowodny, substancja czynna leku Metamizol Dr. Max 500 mg, wykazuje toksyczność hematologiczną i narządową przy wysokich dawkach w badaniach podprzewlekłych i przewlekłych na zwierzętach. Szczury otrzymujące dawki do 900 mg/kg m.c. przez 6 miesięcy wykazywały wzrost retikulocytów i obecność ciałek Heinza przy dawce 900 mg/kg m.c. po 13 tygodniach. Psy poddane dawkom ≥300 mg/kg m.c. przez 6 miesięcy rozwijały anemię hemolityczną oraz zmiany funkcjonalne w nerkach i wątrobie. Potencjał mutagenny metamizolu pozostaje niejednoznaczny, natomiast badania kancerogenności wskazują na brak działania rakotwórczego u szczurów, ale możliwy gatunkowo-specyficzny wzrost częstości gruczolaków wątrobowokomórkowych u myszy przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek.
anemia hemolityczna, ciałko Heinza, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, erytrocyt, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, hematotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, metamizol, mutagenność, retikulocyt, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wskaźnik ciąż - Leksykon leków
Skład i postać leku – Poltram 100 50 mg/ml
Produkt leczniczy Poltram dostępny jest w dwóch dawkach: Poltram 50 (1 ml roztworu zawierający 50 mg tramadolu chlorowodorku) oraz Poltram 100 (2 ml roztworu zawierający 100 mg tramadolu chlorowodorku). Obie formuły mają identyczne stężenie substancji czynnej 50 mg/ml, różnią się jedynie objętością i całkowitą zawartością tramadolu w ampułce. Substancje pomocnicze obejmują m.in. sód (0,42 mg/ml) oraz buforujący octan sodu trójwodny. Lek jest dostępny w postaci przezroczystego roztworu do wstrzykiwań, przechowywanego w ampułkach ze szkła bezbarwnego, z zaleceniem przechowywania w temperaturze do 25°C i okresem ważności 3 lata.
diazepam, diklofenak sodu, działanie nasenne, działanie przeciwlękowe, efekt synergistyczny, fenylobutazon, flunitrazepam, indometacyna, metamizol, midazolam, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nitrogliceryna, okres ważności leku, organiczny azotan, piroksykam, pochodna benzodiazepiny, roztwór do wstrzykiwań, sodu octan trójwodny, stężenie końcowe, terapia przeciwbólowa, tramadolu chlorowodorek, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Metamizol Dr. Max 500 mg
Metamizol sodowy, substancja czynna preparatu Metamizol Dr. Max 500 mg, wykazuje relatywnie bezpieczny profil w kontekście zdolności psychomotorycznych przy stosowaniu w standardowym dawkowaniu (500 mg na tabletkę). Badania kliniczne nie wykazały istotnego wpływu na funkcje poznawcze, koncentrację ani czas reakcji, co pozwala na bezpieczne wykonywanie czynności wymagających sprawności psychoruchowej. Niemniej jednak, ryzyko upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wzrasta przy dawkach przekraczających zalecane, a także w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu, który może nasilać działanie sedatywne metamizolu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów wykonujących prace o wysokim ryzyku, takich jak kierowcy zawodowi czy operatorzy maszyn.
bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka terapeutyczna, dokumentacja medyczna, działania niepożądane, działanie sedatywne, funkcje poznawcze, indywidualna wrażliwość, interakcja z alkoholem, metamizol, metamizol sodowy, metamizol sodowy jednowodny, ośrodkowy układ nerwowy, senność, sprawność psychoruchowa, standardowe dawkowanie, stratyfikacja ryzyka, tabletka 500 mg, współistniejące schorzenia, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolności poznawcze, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Interakcje leku – Alepton 160 mg
Kwas acetylosalicylowy (Alepton 160 mg) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Skojarzenie z metotreksatem w dawkach >15 mg/tydzień jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na znaczne zwiększenie hematologicznej toksyczności przez zmniejszenie klirensu nerkowego metotreksatu. Interakcje z lekami urykozurycznymi (probencyd, sulfinpirazon) prowadzą do odwrócenia ich działania, co jest niezalecane. Kwas acetylosalicylowy nasila ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, trombolitycznych, przeciwpłytkowych (np. klopidogrel) oraz SSRI, co wymaga ścisłego monitorowania i unikania rozpoczynania terapii ASA w ciągu 24 godzin po alteplazie. Ponadto, salicylany mogą nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, zaburzać wydalanie digoksyny i litu, a także zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych, zwiększając ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza przy dawkach ASA >100 mg/dobę.
acetazolamid, agregacja płytek krwi, alteplaza, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, błona śluzowa żołądka, choroba wrzodowa, cyklosporyna, cylostazol, digoksyna, dipirydamol, diuretyk pętlowy, działanie antyagregacyjne, działanie hipoglikemizujące, fenytoina, filtracja kłębuszkowa, ibuprofen, inhibitor ACE, inhibitor anhydrazy węglanowej, insulina, klopidogrel, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwas walproinowy, kwasica, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek trombolityczny, lek urykozuryczny, metamizol, metotreksat, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, ostry udar, paroksetyna, probencyd, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, sole litu, sulfinpirazon, sulfonylomocznik, takrolimus, tyklopidyna, werapamil - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – MaxAlgina 500 mg
Dawkowanie metamizolu sodowego jednowodnego (MaxAlgina 500 mg) u dorosłych powinno być dostosowane do natężenia bólu lub gorączki oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta. Standardowa dawka jednorazowa wynosi 500-1000 mg (1-2 tabletki), podawana co 6-8 godzin, maksymalnie do 4 razy na dobę, co odpowiada dawce dobowej 4000 mg (8 tabletek). Efekt terapeutyczny obserwuje się po 30-60 minutach od podania doustnego. U pacjentów w podeszłym wieku, osłabionych oraz z obniżonym klirensem kreatyniny zaleca się zmniejszenie dawki ze względu na wydłużony okres eliminacji metabolitów. W przypadku zaburzeń czynności nerek i wątroby należy unikać wielokrotnych dużych dawek, a terapia długotrwała u tych grup wymaga szczególnej ostrożności z powodu braku wystarczających danych klinicznych.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dysfagia, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, eliminacja leku, metabolizm metamizolu, metamizol, metamizol sodowy jednowodny, obniżony klirens kreatyniny, podanie doustne leku, podeszły wiek, produkt metabolizmu, stan kliniczny, substancja czynna, terapia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pyralgina Ból i Gorączka 500 mg/sasz.
Przedkliniczne badania toksyczności metamizolu magnezowego wykazały, że długotrwałe podawanie wysokich dawek (do 900 mg/kg u szczurów i 600 mg/kg u psów) może prowadzić do hematotoksyczności, manifestującej się zwiększeniem liczby retykulocytów, obecnością ciałek Heinza oraz niedokrwistością hemolityczną. Dodatkowo obserwowano zaburzenia funkcji nerek i wątroby, co wskazuje na ryzyko narządowe przy przewlekłym stosowaniu dużych dawek. Ocena genotoksyczności dała sprzeczne wyniki, a badania rakotwórczości wykazały brak efektu u szczurów, natomiast u myszy zaobserwowano powstawanie gruczolaków komórek wątroby przy wysokich dawkach, sugerując potencjalny efekt rakotwórczy ograniczony do tego gatunku i dawki.
ciałko Heinza, działanie hematotoksyczne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gruczolak komórek wątroby, metamizol, metamizol magnezowy, niedokrwistość hemolityczna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, retykulocyt, śmierć zarodka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Tiamina – Przeciwwskazania stosowania
Tiamina (witamina B1) jest kluczowym składnikiem metabolicznym, jednak jej stosowanie wymaga uwzględnienia licznych przeciwwskazań. Podstawowym jest nadwrażliwość na tiaminę lub składniki pomocnicze, co dotyczy zarówno form doustnych, jak i pozajelitowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na preparaty takie jak Soluvit N (zawierający metylu parahydroksybenzoesan) oraz Viantan, który jest przeciwwskazany u pacjentów z alergią na białka sojowe lub orzeszki ziemne. Wiek pacjenta jest istotnym czynnikiem – preparaty Neurovit, Neurovit Fast, Neurobion Advance są przeciwwskazane u osób poniżej 18 lat, Bexon u dzieci poniżej 12 lat (ze względu na obecność alkoholu benzylowego), a Viantan u dzieci poniżej 11 lat. Preparaty zawierające alkohol benzylowy, takie jak Neiraxin B, nie powinny być stosowane u noworodków i wcześniaków ze względu na ryzyko toksyczności.
agranulocytoza, alkohol benzylowy, astma, białko orzeszków ziemnych, białko sojowe, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hiperwitaminoza A, leukopenia, metamizol, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na tiaminę, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, parahydroksybenzoesan metylu, pochodne pirazolonu, porfiria wątrobowa, reakcja anafilaktyczna, substancja pomocnicza, tiamina, zaburzenia przewodzenia w sercu, ziarniniakowatość - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Metamizol Promedo 500 mg
Metamizol Promedo w dawce 500 mg w postaci tabletek jest lekiem o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym, przeznaczonym do stosowania u dorosłych oraz młodzieży powyżej 15 roku życia i masie ciała >53 kg. Lek ten powinien być rozważany jako terapia drugiego wyboru, stosowana wyłącznie w sytuacjach, gdy standardowe metody farmakoterapii przeciwbólowej lub przeciwgorączkowej (np. paracetamol, NLPZ) są nieskuteczne lub przeciwwskazane. Metamizol Promedo jest wskazany przede wszystkim w leczeniu silnego bólu różnego pochodzenia oraz gorączki opornej na klasyczne leki przeciwgorączkowe. Preparat zawiera 500 mg metamizolu sodowego jednowodnego na tabletkę oraz 34,5 mg sodu (1,5 mmol), co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
ból o dużym nasileniu, dieta kontrolowana, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, gorączka oporna, ibuprofen, leczenie przeciwbólowe, lek przeciwgorączkowy, metamizol, metamizol sodowy jednowodny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, opioid, paracetamol, preparat przeciwgorączkowy, silny ból, zawartość sodu - Leksykon leków
Interakcje leku – Dailiport 3 mg
Takrolimus, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 w wątrobie i ścianie jelita, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na ten enzym. Substancje hamujące CYP3A4, takie jak ketokonazol, flukonazol, erytromycyna, inhibitory proteazy HIV (rytonawir, nelfinawir) oraz HCV (telaprewir, boceprewir), znacząco zwiększają stężenie takrolimusu we krwi, co wymaga zmniejszenia dawki i ścisłego monitorowania stężenia leku oraz parametrów klinicznych, w tym EKG (w celu wykrycia wydłużenia odstępu QT) i funkcji nerek. Z kolei induktory CYP3A4, takie jak ryfampicyna, fenytoina, fenobarbital, karbamazepina oraz dziurawiec zwyczajny, obniżają stężenie takrolimusu, co może wymagać zwiększenia dawki. Dodatkowo, takrolimus jest inhibitorem CYP3A4, co może wpływać na metabolizm innych leków, np. wydłużając okres półtrwania cyklosporyny i zwiększając jej nefrotoksyczność, a także zmniejszając klirens środków antykoncepcyjnych steroidowych.
antybiotyk makrolidowy, badanie EKG, bloker kanału wapniowego, cyklosporyna, cytryniec chiński, czynność nerek, doustny lek przeciwcukrzycowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, dysfagia, działanie diuretyczne, działanie nefrotoksyczne, działanie neurotoksyczne, dziurawiec zwyczajny, fenobarbital, fenytoina, flukloksacylina, hiperkaliemia, ibuprofen, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HCV, inhibitor proteazy HIV, izoenzym CYP3A4, izoniazyd, kannabidiol, karbamazepina, kortykosteroid, kwas mykofenolowy, lek moczopędny oszczędzający potas, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, metabolizm wątrobowy, metamizol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, statyna, stężenie takrolimusu, takrolimus, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Interakcje leku – Convival Chrono 300 mg
Sodu walproinian, substancja czynna Convival Chrono, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Wśród leków przeciwpadaczkowych walproinian hamuje metabolizm fenobarbitalu i lamotryginy, zwiększając ich stężenia i ryzyko sedacji oraz ciężkich wysypek, co wymaga monitorowania i dostosowania dawek. Z kolei zmniejsza całkowite stężenie fenytoiny, jednocześnie zwiększając stężenie jej wolnej frakcji, co może prowadzić do objawów przedawkowania. Interakcje z karbamazepiną, prymidonem, rufinamidem i felbamatem również wpływają na toksyczność i metabolizm tych leków. Ponadto, walproinian wpływa na stężenia leków takich jak zydowudyna, olanzapina, propofol i nimodypina (zwiększając jej biodostępność o około 50%), co wymaga odpowiedniej obserwacji klinicznej i ewentualnej korekty dawkowania.
acetazolamid, benzodiazepina, cholestyramina, cymetydyna, czas protrombinowy, dysfagia, encefalopatia, enzym mikrosomalny, farmakodynamika, farmakokinetyka, felbamat, fenobarbital, fenytoina, glukuronidacja, hepatotoksyczność, hiperamonemia, inhibitor MAO, inhibitor proteazy, karbamazepina, karbapenem, kwas acetylosalicylowy, kwetiapina, lamotrygina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, lopinawir, metabolizm leku, metabolizm wątrobowy, metamizol, neuroleptyk, neutropenia, nimodypina, olanzapina, próg drgawkowy, propofol, prymidon, rufinamid, rytonawir, sodu walproinian, topiramat, wysypka polekowa, zydowudyna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metamizol Krka 500 mg/ml
Metamizol Krka (500 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią. Dane dotyczące stosowania metamizolu w ciąży są ograniczone i obejmują 568 przypadków ekspozycji w I trymestrze, bez dowodów na teratogenność czy toksyczność dla zarodka. Stosowanie w I i II trymestrze jest zasadniczo niezalecane, dopuszczalne jedynie w pojedynczych dawkach, gdy brak alternatyw. W III trymestrze metamizol jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym zaburzenia czynności nerek i zwężenie przewodu tętniczego. W przypadku niezamierzonego podania w III trymestrze wskazane jest monitorowanie płynu owodniowego oraz przewodu tętniczego płodu za pomocą USG i echokardiografii. Metamizol przenika przez łożysko i może teoretycznie wpływać na agregację płytek u matki i dziecka, choć ryzyko to nie jest jednoznacznie potwierdzone.
agregacja płytek krwi, badanie echokardiograficzne, badanie ultrasonograficzne, bariera łożyska, działanie teratogenne, infuzja, inhibitor syntezy prostaglandyn, metabolity metamizolu, metamizol, płyn owodniowy, przeciwwskazanie, roztwór do wstrzykiwań, trymestr ciąży, wpływ na rozrodczość, zaburzenie czynności nerek, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Propyfenazon – Przeciwwskazania stosowania
Propyfenazon, będący przedstawicielem pirazolonów i składnikiem preparatów takich jak Cefalgin Migraplus czy Saridon, posiada liczne przeciwwskazania, które muszą być ściśle przestrzegane podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na propyfenazon, inne pirazolony (fenazon, aminofenazon, fenylobutazon, metamizol), a także na składniki leków złożonych, np. paracetamol i kofeinę. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji krzyżowych, zwłaszcza u pacjentów uczulonych na kwas acetylosalicylowy (ASA). Ponadto, ciężka niewydolność wątroby (w przypadku Saridonu ocena Child-Pugh >9) oraz ciężka niewydolność nerek stanowią bezwzględne przeciwwskazania ze względu na ryzyko kumulacji metabolitów i nasilenia działań niepożądanych. Propyfenazon jest także przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami układu krwiotwórczego (niedokrwistość, leukopenia, agranulocytoza), wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej oraz zespołem Gilberta, co wiąże się z ryzykiem hemolizy i nasileniem toksyczności.
agranulocytoza, aminofenazon, Cefalgin Migraplus, choroba alkoholowa, choroba wrzodowa żołądka, fenazon, fenylobutazon, glukuronidacja bilirubiny, hepatotoksyczność, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, metamizol, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na substancje, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, pirazolon, porfiria wątrobowa, propyfenazon, Saridon, skala Child-Pugh, trymestr ciąży, zaburzenia układu krwiotwórczego, zespół Gilberta