farmakokinetyka worykonazolu

Farmakokinetyka worykonazolu charakteryzuje się nieliniowym profilem, co oznacza, że wzrost dawki leku prowadzi do nieproporcjonalnego zwiększenia stężenia w osoczu. Jest to spowodowane wysyceniem szlaków metabolicznych w wątrobie, głównie przy udziale izoenzymu CYP2C19. Lek wykazuje zmienność osobniczą wynikającą z polimorfizmu genetycznego tego enzymu.

Worykonazol cechuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym (ponad 90%), którą można osiągnąć podając lek na czczo. Lek wiąże się z białkami osocza w około 58%, ma dużą objętość dystrybucji (4,6 l/kg) i dobrze przenika do tkanek, w tym do płynu mózgowo-rdzeniowego. Metabolizowany jest głównie w wątrobie, a jego metabolity są wydalane głównie z moczem.

Okres półtrwania worykonazolu wynosi około 6 godzin i zależy od dawki oraz funkcji wątroby. Ze względu na nieliniową farmakokinetykę, monitorowanie stężenia leku w osoczu (TDM) jest zalecane w celu optymalizacji terapii, szczególnie u pacjentów z niewydolnością wątroby, dzieci oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków wchodzących w interakcje z worykonazolem.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl