leczenie tikagrelorem

Leczenie tikagrelorem stanowi istotny element terapii przeciwpłytkowej u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi. Tikagrelor jest doustnym, odwracalnym antagonistą receptora P2Y12, który hamuje agregację płytek krwi poprzez blokowanie działania ADP, zapobiegając tym samym powstawaniu zakrzepów.

W przeciwieństwie do klopidogrelu, tikagrelor nie wymaga aktywacji metabolicznej w wątrobie, co zapewnia szybszy początek działania i silniejszy efekt przeciwpłytkowy. Standardowy schemat leczenia obejmuje dawkę nasycającą 180 mg, a następnie 90 mg dwa razy dziennie. W prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego po 12 miesiącach można rozważyć zmniejszenie dawki do 60 mg dwa razy dziennie.

Główne wskazania do leczenia tikagrelorem obejmują ostre zespoły wieńcowe (OZW), zarówno z uniesieniem odcinka ST (STEMI), jak i bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI), a także niestabilną dławicę piersiową. Leczenie to jest szczególnie zalecane u pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) oraz u osób z wysokim ryzykiem zdarzeń niedokrwiennych.

Podczas terapii tikagrelorem należy zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane, takie jak zwiększone ryzyko krwawień, duszność (występująca u około 14% pacjentów), bradykardia oraz interakcje z inhibitorami i induktorami CYP3A4. Jednoczesne stosowanie tikagreloru z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem, klarytromycyną) jest przeciwwskazane, natomiast stosowanie z aspiryną w dawce podtrzymującej do 150 mg jest zalecane.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl