hiperkeratoza nabłonka

Hiperkeratoza nabłonka to patologiczne zgrubienie warstwy rogowej naskórka (stratum corneum), spowodowane nadmiernym odkładaniem się keratyny. Proces ten może dotyczyć różnych lokalizacji ciała i stanowi częsty objaw wielu chorób dermatologicznych.

W obrazie histopatologicznym hiperkeratoza charakteryzuje się pogrubieniem warstwy rogowej z nadmierną ilością komórek zawierających keratynę. Może występować jako hiperkeratoza orthokeratotyczna (z prawidłowym rogowaceniem i utratą jąder komórkowych) lub parakeratotyczna (z nieprawidłowym rogowaceniem i zachowaniem jąder w warstwie rogowej).

Etiologia hiperkeratozy jest złożona i obejmuje zarówno czynniki genetyczne, jak i nabyte. Może występować w przebiegu łuszczycy, liszaja płaskiego, rybiej łuski, rogowca dłoni i stóp, a także w odpowiedzi na przewlekłe drażnienie czy stany zapalne. Lokalizacja zmian hiperkeratotycznych często pomaga w ustaleniu rozpoznania klinicznego.

Leczenie hiperkeratozy nabłonka zależy od przyczyny i obejmuje stosowanie miejscowych keratolitycznych preparatów zawierających kwas salicylowy, mocznik, kwas mlekowy czy retinoidów. W cięższych przypadkach może być konieczne wdrożenie terapii ogólnoustrojowej lub zabiegów dermatologicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Strepsils z mentolem i eukaliptusem 1,2 mg + 0,6 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Strepsils z mentolem i eukaliptusem (1,2 mg alkoholu 2,4-dichlorobenzylowego + 0,6 mg amylometakrezolu) wykazały niski potencjał toksyczności ostrej i przewlekłej. Wartość LD50 alkoholu 2,4-dichlorobenzylowego u szczurów wynosi 3 g/kg masy ciała, co potwierdza jego niską toksyczność. Badania przewlekłej toksyczności ujawniły zmiany narządowe, takie jak zwiększenie masy nerek i wątroby oraz uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, zmiany martwicze, hiperplazja i hiperkeratoza) przy dawkach 200-400 mg/kg, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. NOAEL dla alkoholu 2,4-dichlorobenzylowego ustalono na poziomie 100 mg/kg masy ciała dziennie. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, a badania teratogenności na królikach oraz dane kliniczne nie potwierdziły działania teratogennego nawet przy dawkach 50-krotnie wyższych niż zalecane.
4-dichlorobenzylowy, alkohol 2, amylometakrezol, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hiperkeratoza nabłonka, hiperplazja nabłonka, kancerogeneza, LD50, margines bezpieczeństwa, nadżerka błony śluzowej, NOAEL, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, wada rozwojowa płodu, zmiana martwicza, zmiana narządowa
Leksykon substancji czynnych
Alkohol 2,4-dichlorobenzylowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Alkohol 2,4-dichlorobenzylowy wykazuje niski potencjał ostrej toksyczności w obrębie jamy ustnej, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa tej substancji. Mediana dawki śmiertelnej (LD50) u szczurów wynosi 3 g/kg masy ciała, natomiast poziom NOAEL u ludzi ustalono na 100 mg/kg masy ciała/dobę. Przewlekłe podawanie dawki 200-400 mg/kg/dobę u szczurów skutkowało zwiększeniem masy nerek i wątroby oraz uszkodzeniami błony śluzowej żołądka, objawiającymi się nadżerkami, martwicą tkanek, hiperplazją i hiperkeratozą nabłonka. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami terapeutycznymi. Ponadto, badania embriotoksyczności u królików oraz obserwacje kliniczne u ludzi nie potwierdziły działania teratogennego nawet przy dawkach do 50-krotności dawek terapeutycznych.
4-dichlorobenzylowy, 6-ksylidyna, alkohol 2, amylometakrezol, dawka śmiertelna medialna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, embriotoksyczność, genotoksyczność, hepatomegalia, hiperkeratoza nabłonka, hiperplazja nabłonka, lidokaina, martwica tkanki, nadżerka błony śluzowej, potencjał rakotwórczy, poziom dawkowania bez obserwowanego działania szkodliwego, profil bezpieczeństwa, przepływ maciczny, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie błony śluzowej żołądka, uszkodzenie nerki, wada płodu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inovox Express Active smak miętowy 1,2 mg + 0,6 mg

Preparat Inovox Express Active zawiera alkohol 2,4-dichlorobenzylowy (1,2 mg) oraz amylometakrezol (0,6 mg) i wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony badaniami toksykologicznymi. Wartość LD50 dla alkoholu 2,4-dichlorobenzylowego u szczurów wynosi 3 g/kg masy ciała, co jest znacznie wyższe niż dawki terapeutyczne. Przewlekłe podawanie dawek dobowych 200 mg/kg i 400 mg/kg u szczurów powodowało zwiększenie masy nerek i wątroby oraz uszkodzenia błony śluzowej żołądka, takie jak nadżerki, martwica, hiperplazja i hiperkeratoza. Wyznaczono wartość NOAEL dla alkoholu 2,4-dichlorobenzylowego u ludzi na poziomie 100 mg/kg masy ciała na dobę, co wskazuje na bezpieczny profil stosowania w dawkach terapeutycznych.
4-dichlorobenzylowy, alkohol 2, amylometakrezol, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, hiperkeratoza nabłonka, hiperplazja nabłonka, LD50, martwica tkanek, nadżerka, NOAEL, rozwój pourodzeniowy, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inovox Express Active smak miodowo-cytrynowy 1,2 mg + 0,6 mg

Pastylki twarde Inovox Express Active o smaku miodowo-cytrynowym zawierają alkohol 2,4-dichlorobenzylowy (1,2 mg) oraz amylometakrezol (0,6 mg) i wykazują szeroki margines bezpieczeństwa w obrębie jamy ustnej. Badania toksykologiczne na szczurach wykazały LD50 dla alkoholu 2,4-dichlorobenzylowego na poziomie 3 g/kg masy ciała, co wskazuje na niską toksyczność ostrego podania. W badaniach przewlekłych dawki do 200-400 mg/kg/dobę powodowały zwiększenie masy nerek i wątroby oraz uszkodzenia błony śluzowej żołądka (nadżerki, martwica, hiperplazja i hiperkeratoza nabłonka). Poziom NOAEL dla tej substancji ustalono na 100 mg/kg masy ciała/dobę u ludzi, co jest znacznie wyższe niż dawka stosowana w preparacie.
4-dichlorobenzylowy, alkohol 2, amylometakrezol, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka śmiertelna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, gastropatia, genotoksyczność, hepatomegalia, hiperkeratoza nabłonka, hiperplazja nabłonka, LD50, margines bezpieczeństwa, martwica, nadżerka, NOAEL, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek, wada płodu, wpływ na płodność

hiperkeratoza nabłonka

Powiązane wpisy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Strepsils z mentolem i eukaliptusem 1,2 mg + 0,6 mg

Alkohol 2,4-dichlorobenzylowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inovox Express Active smak miętowy 1,2 mg + 0,6 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inovox Express Active smak miodowo-cytrynowy 1,2 mg + 0,6 mg