stękanie wydechowe

Stękanie wydechowe to objaw dźwiękowy występujący podczas wydechu, który może być charakterystyczny dla różnych chorób układu oddechowego. Objawia się jako krótki, niski dźwięk przypominający jęk lub stęk, pojawiający się w fazie wydechowej cyklu oddechowego.

W pediatrii stękanie wydechowe jest szczególnie istotnym objawem ostrej niewydolności oddechowej u noworodków i niemowląt. Stanowi mechanizm kompensacyjny, który pozwala utrzymać dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych, zapobiegając zapadaniu się pęcherzyków płucnych. Jest to jeden z głównych objawów zespołu zaburzeń oddychania u noworodków, zapalenia płuc czy innych stanów patologicznych układu oddechowego.

U dorosłych stękanie wydechowe może towarzyszyć przewlekłym chorobom płuc, ostrej niewydolności oddechowej lub być objawem silnego bólu podczas oddychania, np. w przebiegu zapalenia opłucnej. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić także inne patologiczne dźwięki oddechowe, takie jak świsty, rzężenia czy stridor.

Pojawienie się stękania wydechowego, szczególnie jeśli towarzyszy mu przyspieszenie oddechu, zaciąganie międzyżebrzy, ruch skrzydełek nosa czy sinica, wymaga pilnej oceny lekarskiej, gdyż może wskazywać na rozwijającą się niewydolność oddechową wymagającą natychmiastowej interwencji.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Zespół stresu oddechowego noworodka – Objawy

Zespół stresu oddechowego noworodka (NRDS) to zaburzenie występujące głównie u wcześniaków, spowodowane niedoborem surfaktantu płucnego, co prowadzi do zaburzeń napięcia powierzchniowego w pęcherzykach płucnych i ich zapadania się. Choroba dotyczy niemal wszystkich noworodków urodzonych przed 28. tygodniem ciąży (60-80% przypadków) oraz 15-30% wcześniaków urodzonych między 32. a 36. tygodniem. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu kilku minut do godzin po porodzie i obejmują tachypnoe (>60/min u donoszonych, >80/min u wcześniaków), stękanie wydechowe, zaciąganie międzyżebrowe, sinicę centralną oraz inne symptomy niewydolności oddechowej. Przebieg choroby charakteryzuje się pogorszeniem stanu w pierwszych 48-72 godzinach, z możliwym rozwojem kwasicy, bezdechów i niewydolności oddechowej. Leczenie opiera się na podawaniu egzogennego surfaktantu oraz wsparciu oddechowym (CPAP, wentylacja mechaniczna), co znacząco poprawiło rokowanie – śmiertelność w krajach rozwiniętych wynosi poniżej 10%.
bezdech, bradykardia, choroba błon szklistych, CPAP, dysplazja oskrzelowo-płucna, gazometria krwi, hipoksemia, krwawienie śródczaszkowe, kwasica metaboliczna, kwasica oddechowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, odma opłucnowa, oliguria, pneumocyt typu II, posocznica, przetrwały przewód tętniczy, pulsoksymetria, retinopatia wcześniaków, sinica centralna, skrajny wcześniak, stękanie wydechowe, surfaktant egzogenny, surfaktant płucny, szmer oddechowy, tachykardia, tachypnoe, wentylacja mechaniczna, wspomaganie oddychania, zaciąganie międzyżebrowe, zespół stresu oddechowego noworodka
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół stresu oddechowego noworodka – Diagnostyka i diagnoza

Zespół stresu oddechowego noworodka (ZSON) jest najczęstszym zaburzeniem oddechowym u wcześniaków, charakteryzującym się objawami niewydolności oddechowej pojawiającymi się w ciągu pierwszych 6 godzin życia, z progresją w ciągu 48-72 godzin. Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej (tachypnoe >60/min, wciąganie międzyżebrzy, sinica centralna), badaniach obrazowych oraz gazometrii krwi tętniczej wykazującej hipoksemię, hiperkapnię i kwasicę oddechową lub mieszana. Radiografia klatki piersiowej pozostaje złotym standardem, ukazując obraz „mlecznego szkła”, bronchogramy powietrzne i zmniejszoną objętość płuc, z 90% pewnością rozpoznania. Ultrasonografia płuc (LUS) wykazuje wysoką czułość (92%, 95% CI: 0,89-0,94) i swoistość (95%, 95% CI: 0,93-0,97), a obecność konsolidacji, nieprawidłowości linii opłucnowej i zaniku linii A daje czułość i swoistość 100%. Pulsoksymetria i test stabilnych mikropęcherzyków (SMT) stanowią dodatkowe narzędzia diagnostyczne, a echokardiografia służy do wykluczenia patologii sercowych, takich jak przetrwały przewód tętniczy (PDA).
amniopunkcja, aspirat żołądkowy, badanie gazometryczne, bronchogram powietrzny, choroba błon szklistych, echokardiografia, hiperkapnia, hipoksemia, konsolidacja płucna, kwasica metaboliczna, kwasica oddechowa, niewydolność oddechowa, płyn owodniowy, przejściowe tachypnoe noworodka, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, przetrwały przewód tętniczy, pulsoksymetria, radiografia klatki piersiowej, sinica centralna, stękanie wydechowe, stosunek lecytyny do sfingomieliny, suplementacja tlenem, tachypnoe, ultrasonografia płuc, wciąganie międzyżebrzy, wrodzona przepuklina przeponowa, wsparcie oddechowe, zespół aspiracji smółki

stękanie wydechowe

Powiązane wpisy

Zespół stresu oddechowego noworodka – Objawy

Zespół stresu oddechowego noworodka – Diagnostyka i diagnoza