wciąganie międzyżebrzy

Wciąganie międzyżebrzy (retrakcje międzyżebrowe) to objaw widoczny jako zapadanie się przestrzeni między żebrami podczas wdechu. Jest to efekt zwiększonego wysiłku oddechowego, gdy płuca napotykają opór podczas pobierania powietrza, co zmusza mięśnie oddechowe do intensywniejszej pracy.

Objaw ten najczęściej występuje u pacjentów z ostrą niewydolnością oddechową, astmą, zapaleniem oskrzelików (szczególnie u niemowląt), zapaleniem krtani, niedrożnością górnych dróg oddechowych czy ciężkim zapaleniem płuc. Intensywność wciągania międzyżebrzy koreluje zazwyczaj z nasileniem duszności i stopniem niewydolności oddechowej.

W diagnostyce klinicznej obecność wciągania międzyżebrzy stanowi istotny wskaźnik ciężkości zaburzeń oddechowych i często jest uwzględniana w skalach oceny stanu pacjenta, takich jak skala Woodsa-Downesa czy skala Silvermana. Wymaga szybkiej interwencji medycznej, szczególnie gdy towarzyszy jej sinica, tachypnoe, tachykardia lub inne objawy niewydolności oddechowej.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Całkowite anomalousne powrotne żyły płucne – Objawy

Całkowite anomalousne powrotne żyły płucne (TAPVR) to rzadka wrodzona wada serca charakteryzująca się nieprawidłowym połączeniem żył płucnych z prawą częścią serca zamiast z lewym przedsionkiem, co prowadzi do mieszania się krwi utlenowanej z odtlenowaną i niedotlenienia tkanek. Obraz kliniczny zależy od obecności i stopnia obstrukcji żył płucnych: zwężenie powoduje ciężką sinicę, obrzęk płuc, kwasicę metaboliczną i niewydolność serca już w pierwszych dniach życia, natomiast brak obstrukcji skutkuje łagodniejszymi objawami pojawiającymi się zwykle w pierwszym miesiącu życia. Typ podprzeponowy TAPVR jest niemal zawsze obstrukcyjny i wiąże się z dramatycznym przebiegiem klinicznym. W badaniu fizykalnym można stwierdzić szeroko rozdzielony II ton serca oraz charakterystyczny obraz „bałwana” w RTG klatki piersiowej. Objawy obejmują sinicę, tachykardię, powiększenie wątroby, obrzęk płuc oraz objawy niewydolności oddechowej i sercowej, a także systemowe symptomy niedotlenienia, takie jak letarg i zaburzenia karmienia.
arytmia, ASD, całkowite anomalousne powrotne żyły płucne, cyanoza, duszność, hepatomegalia, infekcja dróg oddechowych, kwasica metaboliczna, nadciśnienie płucne, niedrożność żył płucnych, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk płuc, przetrwały otwór owalny, sinica, szmer sercowy, tachykardia, tachypnoe, TAPVR, uszkodzenie naczyń płucnych, wciąganie międzyżebrzy, zahamowanie wzrostu
Leksykon chorób i schorzeń
Wirus syncytialny dróg oddechowych – Objawy

Wirus syncytialny dróg oddechowych (RSV) jest powszechnym patogenem układu oddechowego, zakażającym niemal wszystkie dzieci przed 2. rokiem życia. Najcięższy przebieg obserwuje się u niemowląt, zwłaszcza urodzonych przedwcześnie (<35 tygodnia ciąży), osób starszych (>65 lat) oraz pacjentów z chorobami przewlekłymi (astma, POChP, niewydolność serca) i immunosupresją. Okres inkubacji wynosi 2-8 dni, a zakaźność utrzymuje się zwykle 3-8 dni od wystąpienia objawów, choć u niemowląt i osób z obniżoną odpornością może trwać do 4 tygodni. Klinicznie RSV manifestuje się początkowo objawami nieżytu nosa, kaszlem, gorączką do 39-40°C u dzieci, a u niemowląt poniżej 6 miesiąca życia może prowadzić do zapalenia oskrzelików i zapalenia płuc, objawiających się świstami, retrakcjami międzyżebrowymi, sinicą i bezdechami. Roczne wskaźniki hospitalizacji u niemowląt poniżej 6 miesiąca życia wynoszą około 6200 na 100 000, z najwyższym ryzykiem w pierwszych 2 miesiącach życia (około 7200 na 100 000). U dorosłych przebieg jest zwykle łagodny, choć u osób z grup ryzyka może dojść do ciężkich powikłań, w tym niewydolności oddechowej i zaostrzenia chorób współistniejących.
astma, bezdech, dysplazja oskrzelowo-płucna, hipoksja, infekcja RSV, letarg, nadreaktywność oskrzeli, niewydolność oddechowa, odwodnienie, okres inkubacji, POChP, przekrwienie błony śluzowej nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, retrakcje, sinica, świsty oddechowe, tachypnoe, wciąganie międzyżebrzy, wcześniak, wirus syncytialny dróg oddechowych, zakażenie RSV, zapalenie oskrzeli, zapalenie oskrzelików, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie oskrzelików – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Zapalenie oskrzelików to wirusowa infekcja dolnych dróg oddechowych, najczęściej wywoływana przez wirus syncytialny (RSV), dotykająca głównie niemowlęta poniżej 12 miesięcy, zwłaszcza wcześniaki i dzieci z chorobami współistniejącymi. Charakterystyczne objawy to tachypnoe (>60/min w ciężkich przypadkach), świsty, retrakcje międzyżebrowe, trudności w karmieniu oraz objawy odwodnienia. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, a rutynowe badania laboratoryjne i radiologiczne nie są zalecane. Leczenie ma charakter objawowy, z naciskiem na wsparcie oddychania (tlenoterapia przy saturacji <90-92%), nawilżanie śluzówki, odsysanie wydzieliny oraz utrzymanie odpowiedniego nawodnienia (zapotrzebowanie około 150 ml/kg/dobę, w chorobie akceptowane 75-110 ml/kg/dobę). Antybiotyki i leki rozszerzające oskrzela nie są rutynowo zalecane, a stosowanie kortykosteroidów i fizjoterapii klatki piersiowej jest niewskazane.
adenowirus, bezdech, bilans płynów, dysplazja oskrzelowo-płucna, fizjoterapia klatki piersiowej, hipertoniczny roztwór soli, infekcja dolnych dróg oddechowych, ipratropium, kaniula nosowa, kortykosteroid systemowy, lek rozszerzający oskrzela, niedobór odporności, paliwizumab, paracetamol, pulsoksymetria, rhinowirus, sinica centralna, sonda nosowo-żołądkowa, tachypnoe, tlenoterapia wysokoprzepływowa, wciąganie międzyżebrzy, wheezing, wirus paragrypy, wirus syncytialny, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zapalenie oskrzelików, zespół Downa, zespół Reye’a
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół stresu oddechowego noworodka – Diagnostyka i diagnoza

Zespół stresu oddechowego noworodka (ZSON) jest najczęstszym zaburzeniem oddechowym u wcześniaków, charakteryzującym się objawami niewydolności oddechowej pojawiającymi się w ciągu pierwszych 6 godzin życia, z progresją w ciągu 48-72 godzin. Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej (tachypnoe >60/min, wciąganie międzyżebrzy, sinica centralna), badaniach obrazowych oraz gazometrii krwi tętniczej wykazującej hipoksemię, hiperkapnię i kwasicę oddechową lub mieszana. Radiografia klatki piersiowej pozostaje złotym standardem, ukazując obraz „mlecznego szkła”, bronchogramy powietrzne i zmniejszoną objętość płuc, z 90% pewnością rozpoznania. Ultrasonografia płuc (LUS) wykazuje wysoką czułość (92%, 95% CI: 0,89-0,94) i swoistość (95%, 95% CI: 0,93-0,97), a obecność konsolidacji, nieprawidłowości linii opłucnowej i zaniku linii A daje czułość i swoistość 100%. Pulsoksymetria i test stabilnych mikropęcherzyków (SMT) stanowią dodatkowe narzędzia diagnostyczne, a echokardiografia służy do wykluczenia patologii sercowych, takich jak przetrwały przewód tętniczy (PDA).
amniopunkcja, aspirat żołądkowy, badanie gazometryczne, bronchogram powietrzny, choroba błon szklistych, echokardiografia, hiperkapnia, hipoksemia, konsolidacja płucna, kwasica metaboliczna, kwasica oddechowa, niewydolność oddechowa, płyn owodniowy, przejściowe tachypnoe noworodka, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, przetrwały przewód tętniczy, pulsoksymetria, radiografia klatki piersiowej, sinica centralna, stękanie wydechowe, stosunek lecytyny do sfingomieliny, suplementacja tlenem, tachypnoe, ultrasonografia płuc, wciąganie międzyżebrzy, wrodzona przepuklina przeponowa, wsparcie oddechowe, zespół aspiracji smółki
Leksykon chorób i schorzeń
Krup – Diagnostyka i diagnoza

Krup (laryngotracheobronchitis) to powszechna choroba układu oddechowego u dzieci w wieku 6 miesięcy do 3 lat, stanowiąca około 3% zachorowań i 7% hospitalizacji z powodu gorączki i ostrych infekcji dróg oddechowych u dzieci poniżej 5 lat. Klinicznie charakteryzuje się nagłym wystąpieniem szczekającego kaszlu, stridorem wdechowym, chrypką oraz dusznością o różnym nasileniu, często nasilającymi się nocą. Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym i ocenie ciężkości za pomocą skali Westleya, która uwzględnia stridor, wciąganie międzyżebrzy, sinicę, poziom świadomości oraz przepływ powietrza, z punktacją od ≤2 (krup łagodny) do ≥12 (zagrażająca niewydolność oddechowa). Badania dodatkowe, takie jak morfologia, gazometria, pulsoksymetria czy zdjęcia rentgenowskie szyi, są zarezerwowane dla przypadków atypowych lub ciężkich. Różnicowanie obejmuje m.in. zapalenie nagłośni, bakteryjne zapalenie tchawicy, aspirację ciała obcego oraz obrzęk naczynioruchowy.
aspiracja ciała obcego, badanie gazometryczne, bakteryjne zapalenie tchawicy, beta-2-mimetyk, deksametazon, dysfagia, glikokortykosteroid, infekcja górnych dróg oddechowych, krup, laryngomalacja, laryngoskopia, limfocytoza, morfologia krwi, naczyniak podgłośniowy, nebulizowana epinefryna, niedrożność górnych dróg oddechowych, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, pierścień naczyniowy, posiew wirusowy, prednizolon, pulsoksymetria, refluks żołądkowo-przełykowy, ropień zagardłowy, sinica, skala Westleya, stridor wdechowy, szczekający kaszel, szybki test antygenowy, tomografia komputerowa, wciąganie międzyżebrzy, zapalenie nagłośni, zwężenie podgłośniowe
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie oskrzelików – Leczenie

Zapalenie oskrzelików jest powszechną wirusową infekcją dolnych dróg oddechowych u niemowląt i małych dzieci, najczęściej wywoływaną przez RSV. Choroba charakteryzuje się zapaleniem, obrzękiem i nadprodukcją śluzu w oskrzelikach, co prowadzi do objawów od łagodnych do ciężkich, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka (wcześniactwo, choroby serca, immunosupresja). Leczenie jest głównie objawowe i wspomagające, obejmujące odpowiednie nawodnienie (80-100 ml/kg/dobę plus 20-25 ml/kg/dobę przy gorączce), udrożnienie nosa, kontrolę gorączki (paracetamol od 2. miesiąca życia, ibuprofen od 3. miesiąca życia) oraz tlenoterapię przy saturacji SpO2 <90%. Hospitalizacja jest wskazana przy ciężkiej niewydolności oddechowej, apatii, bezdechach, niemożności przyjmowania płynów lub u niemowląt poniżej 3 miesięcy z czynnikami ryzyka.
adrenalina nebulizowana, albuterol, bezdech, bronchodilatator, CPAP, dysplazja oskrzelowo-płucna, fizjoterapia klatki piersiowej, heliox, hipertoniczny roztwór soli, hipoksemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, immunoprofilaktyka, infekcja dolnych dróg oddechowych, intubacja dotchawicza, kaniula nosowa, kortykosteroid, leczenie objawowe, lek rozszerzający oskrzela, metapneumowirus, nirsewimab, paliwizumab, respiratory syncytial virus, rybawiryna, salbutamol, saturacja tlenu, skurcz oskrzeli, surfaktant egzogenny, tachypnea, tlenek azotu, wciąganie międzyżebrzy, wentylacja mechaniczna, zapalenie oskrzelików, zespół Reye’a, zgłębnik nosowo-żołądkowy

wciąganie międzyżebrzy

Powiązane wpisy

Całkowite anomalousne powrotne żyły płucne – Objawy

Wirus syncytialny dróg oddechowych – Objawy

Zapalenie oskrzelików – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Zespół stresu oddechowego noworodka – Diagnostyka i diagnoza

Krup – Diagnostyka i diagnoza

Zapalenie oskrzelików – Leczenie