paliwizumab
Paliwizumab to humanizowane przeciwciało monoklonalne stosowane w profilaktyce zakażeń wywoływanych przez syncytialny wirus oddechowy (RSV). Działa poprzez wiązanie się z białkiem F na powierzchni wirusa, blokując jego fuzję z komórkami nabłonka dróg oddechowych i zapobiegając zakażeniu.
Lek ten jest zalecany przede wszystkim u wcześniaków urodzonych przed 32. tygodniem ciąży, niemowląt z dysplazją oskrzelowo-płucną oraz dzieci z hemodynamicznie istotnymi wadami serca. Podawany jest domięśniowo w okresie zwiększonej aktywności RSV (zwykle od października do marca) w dawce 15 mg/kg masy ciała co miesiąc.
Paliwizumab charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, a działania niepożądane są stosunkowo rzadkie i obejmują głównie reakcje w miejscu wstrzyknięcia, gorączkę i niepokój. Badania kliniczne wykazały, że stosowanie paliwizumabu może zmniejszyć ryzyko hospitalizacji z powodu zakażenia RSV o 45-55% w grupach wysokiego ryzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Wirus syncytialny dróg oddechowych – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wirus syncytialny dróg oddechowych (RSV) jest głównym patogenem zakażeń dolnych dróg oddechowych u niemowląt i małych dzieci, a także istotnym czynnikiem chorobowym u osób starszych. Zakażenie RSV objawia się zwykle objawami przeziębienia, jednak u niemowląt poniżej 6. miesiąca życia, wcześniaków, dzieci z chorobami przewlekłymi oraz osób powyżej 60. roku życia może prowadzić do ciężkich powikłań, takich jak zapalenie oskrzelików czy zapalenie płuc. Diagnostyka i monitorowanie obejmują ocenę częstości oddechów, wysiłku oddechowego, saturacji tlenem (SpO2 <90% wskazuje na konieczność tlenoterapii), a także stanu nawodnienia i ogólnego stanu klinicznego. W terapii stosuje się tlenoterapię, nawilżanie powietrza, odsysanie wydzieliny oraz leczenie objawowe (paracetamol, ibuprofen), a w ciężkich przypadkach rybawirynę. Profilaktyka obejmuje szczepienia (Abrysvo dla kobiet w ciąży, Arexvy, Abrysvo i mRESVIA dla osób starszych) oraz podawanie przeciwciał monoklonalnych (nirsevizumab, paliwizumab) u niemowląt z grup wysokiego ryzyka.
bezdech, ciemiączko, CPAP, dźwięki oddechowe, gazometria krwi tętniczej, immunizacja bierna, infekcja dolnych dróg oddechowych, izolacja kontaktowa, kortykosteroid, nieskuteczne oczyszczanie dróg oddechowych, odwodnienie, paliwizumab, pęcherzyk płucny, POChP, powikłanie, przeciwciało monoklonalne, rehabilitacja oddechowa, RSV, rybawiryna, saturacja tlenu, sinica, świszczący oddech, tachypnoe, tlenoterapia, wcześniak, wentylacja mechaniczna, wirus syncytialny dróg oddechowych, wrodzona wada serca, wymiana gazowa, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaciąganie międzyżebrzy, zakażenie układu oddechowego, zapalenie oskrzelików, zapalenie płuc, zespół Reye’a, zgłębnik nosowo-żołądkowy - Leksykon chorób i schorzeń
Wrodzone wady serca – Zapobieganie i profilaktyka
Wrodzone wady serca (WS) występują u około 1 na 110 dzieci i stanowią najczęstszą grupę wad wrodzonych o istotnym wpływie na zdrowie i jakość życia. Profilaktyka obejmuje działania prewencyjne przed i w trakcie ciąży, takie jak suplementacja kwasu foliowego w dawce 400 µg/dzień w pierwszym trymestrze, szczepienia przeciwko różyczce, konsultacje genetyczne oraz unikanie czynników ryzyka (alkohol, tytoń, rozpuszczalniki organiczne, niektóre leki, metale ciężkie, pestycydy). Kontrola chorób matki, w tym cukrzycy, fenyloketonurii, tocznia i nadciśnienia tętniczego, jest kluczowa dla zmniejszenia ryzyka wystąpienia WS. Wczesne wykrywanie wad serca poprzez prenatalne badania ultrasonograficzne oraz neonatalne badania przesiewowe umożliwia szybkie wdrożenie leczenia i monitorowanie rozwoju dziecka.
amoksycylina, antybiotykoterapia profilaktyczna, automatyczny defibrylator zewnętrzny, badanie prenatalne, cukrzyca, edukacja pacjenta, fenyloketonuria, higiena jamy ustnej, infekcyjne zapalenie wsierdzia, klindamycyna, konsultacja genetyczna, kwas foliowy, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, opieka prenatalna, paliwizumab, przeszczep serca, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, rozpuszczalnik organiczny, sinica, szczepienie ochronne, toczeń, wada sinicza, wirus RSV, wrodzona wada serca - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie oskrzelików – Epidemiologia
Zapalenie oskrzelików jest jedną z najczęstszych infekcji dolnych dróg oddechowych u niemowląt i małych dzieci, z zachorowalnością w pierwszym roku życia na poziomie 11-15% oraz co najmniej 5 hospitalizacjami na 1000 dzieci poniżej 2 lat. Głównym czynnikiem etiologicznym jest wirus RSV, który odpowiada za 2-3% hospitalizacji i wykazuje sezonowość, najczęściej w miesiącach jesienno-zimowych na półkuli północnej (październik-maj, szczyt w styczniu-lutym). Epidemiologia zapalenia oskrzelików wykazuje zmienność geograficzną i demograficzną, z wyższą częstością u chłopców (stosunek 2,01:1), wcześniaków, niemowląt poniżej 6 miesięcy, osób z niską masą urodzeniową, ekspozycją na dym tytoniowy oraz wczesnym odstawieniem od karmienia piersią. Pandemia COVID-19 spowodowała istotne zmiany w sezonowości i częstości występowania zapalenia oskrzelików, z gwałtownym spadkiem zachorowań w 2020-2021 oraz przesunięciem szczytów epidemii, które powróciły do wzorców sprzed pandemii w sezonie 2023-2024.
dystansowanie społeczne, infekcja dolnych dróg oddechowych, karmienie piersią, klimat tropikalny i subtropikalny, nadzór nad ściekami, nirsewimab, niska masa urodzeniowa, oddział intensywnej terapii pediatrycznej, ostre zakażenie dolnych dróg oddechowych, paliwizumab, pandemia COVID-19, półkula południowa, przeciwciało monoklonalne, respiratory syncytial virus, wcześniactwo, wentylacja mechaniczna, wirus RSV, zapalenie oskrzelików - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba serca wrodzona – Zapobieganie i profilaktyka
Choroba serca wrodzona (CHD) występuje u około 1 na 110 noworodków i stanowi główną przyczynę śmiertelności wśród wad wrodzonych. Profilaktyka obejmuje suplementację kwasem foliowym (400 µg/dziennie w I trymestrze), kontrolę chorób przewlekłych (np. cukrzycy, fenyloketonurii, tocznia), unikanie alkoholu, tytoniu i toksyn, szczepienia przeciw różyczce oraz ostrożność w stosowaniu leków. Wczesna diagnostyka prenatalna i badania przesiewowe noworodków, w tym pulsoksymetria, są kluczowe dla wykrycia wad serca. Profilaktyka infekcyjnego zapalenia wsierdzia (IE) jest zalecana u pacjentów z wysokim ryzykiem, m.in. z nienaprawioną siniczą wadą serca lub po zabiegach z użyciem materiałów protetycznych, z zastosowaniem amoksycyliny (50 mg/kg, max 2 g) przed inwazyjnymi procedurami stomatologicznymi. Dodatkowo, higiena jamy ustnej, pielęgnacja skóry i szybkie leczenie infekcji są istotne w zapobieganiu IE.
amoksycylina, choroba serca wrodzona, cukrzyca, dieta DASH, dieta śródziemnomorska, dysfagia, echokardiografia płodowa, fenyloketonuria, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kwas foliowy, miażdżycowa choroba sercowo-naczyniowa, nadciśnienie płucne, paliwizumab, poziom cukru we krwi, profilaktyka antybiotykowa, przeciwciało monoklonalne, przeszczep serca, przetrwały przewód tętniczy, rehabilitacja kardiologiczna, sinicza wrodzona wada serca, szczepienie przeciwko różyczce, terapia statynami, toczeń, ubytek przegrody międzykomorowej, wada wrodzona, wirus syncytialny, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie oskrzelików – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zapalenie oskrzelików to wirusowa infekcja dolnych dróg oddechowych, najczęściej wywoływana przez wirus syncytialny (RSV), dotykająca głównie niemowlęta poniżej 12 miesięcy, zwłaszcza wcześniaki i dzieci z chorobami współistniejącymi. Charakterystyczne objawy to tachypnoe (>60/min w ciężkich przypadkach), świsty, retrakcje międzyżebrowe, trudności w karmieniu oraz objawy odwodnienia. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, a rutynowe badania laboratoryjne i radiologiczne nie są zalecane. Leczenie ma charakter objawowy, z naciskiem na wsparcie oddychania (tlenoterapia przy saturacji <90-92%), nawilżanie śluzówki, odsysanie wydzieliny oraz utrzymanie odpowiedniego nawodnienia (zapotrzebowanie około 150 ml/kg/dobę, w chorobie akceptowane 75-110 ml/kg/dobę). Antybiotyki i leki rozszerzające oskrzela nie są rutynowo zalecane, a stosowanie kortykosteroidów i fizjoterapii klatki piersiowej jest niewskazane.
adenowirus, bezdech, bilans płynów, dysplazja oskrzelowo-płucna, fizjoterapia klatki piersiowej, hipertoniczny roztwór soli, infekcja dolnych dróg oddechowych, ipratropium, kaniula nosowa, kortykosteroid systemowy, lek rozszerzający oskrzela, niedobór odporności, paliwizumab, paracetamol, pulsoksymetria, rhinowirus, sinica centralna, sonda nosowo-żołądkowa, tachypnoe, tlenoterapia wysokoprzepływowa, wciąganie międzyżebrzy, wheezing, wirus paragrypy, wirus syncytialny, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zapalenie oskrzelików, zespół Downa, zespół Reye’a - Leksykon chorób i schorzeń
Wirus syncytialny dróg oddechowych – Leczenie
Wirus syncytialny dróg oddechowych (RSV) jest istotną przyczyną ostrych infekcji dróg oddechowych, zwłaszcza u niemowląt, osób starszych oraz pacjentów z obniżoną odpornością. Leczenie RSV opiera się głównie na terapii objawowej, obejmującej odpowiednie nawodnienie, podawanie paracetamolu lub ibuprofenu (u dzieci powyżej 6 miesięcy), oczyszczanie nosa oraz zapewnienie odpoczynku. Leki przeciwkaszlowe nie są zalecane u dzieci poniżej 4 roku życia, a antybiotyki stosuje się jedynie w przypadku wtórnego zakażenia bakteryjnego. W ciężkich przypadkach, zwłaszcza u niemowląt poniżej 6 miesięcy, stosuje się hospitalizację z suplementacją tlenu, nawadnianiem dożylnym, odsysaniem wydzieliny, a w skrajnych sytuacjach wentylacją mechaniczną. Rybawiryna, jedyny lek przeciwwirusowy zatwierdzony przez FDA, podawana jest w dawce 6 g w 300 ml wody destylowanej przez generator aerozolu (SPAG) przez 12-20 godzin dziennie przez 3-7 dni, jednak jej stosowanie jest ograniczone ze względu na wysokie koszty, brak jednoznacznej skuteczności oraz działania niepożądane.
analog nukleozydowy, bakteryjne zapalenie płuc, białko F wirusa RSV, choroba dolnych dróg oddechowych, choroba sercowo-płucna, dożylna immunoglobulina, dysplazja oskrzelowo-płucna, hipertoniczny roztwór soli, inflamasom NLRP3, kortykosteroid, nawadnianie dożylne, nirsewimab, obniżona odporność, ostra infekcja dróg oddechowych, paliwizumab, POChP, przeciwciało monoklonalne, przeszczep szpiku kostnego, RSV, rybawiryna, skurcz oskrzeli, szczepionka Abrysvo, szczepionka białkowa, szczepionka mRNA, szczepionka wektorowa, szczepionka żywa atenuowana, wentylacja mechaniczna, wirus syncytialny dróg oddechowych, wrodzona wada serca, wtórne zakażenie bakteryjne, zapalenie oskrzelików, zapalenie spojówek, zespół Reye’a - Leksykon chorób i schorzeń
Wirus syncytialny oddechowy (rsv) – Zapobieganie i profilaktyka
Wirus syncytialny oddechowy (RSV) jest istotnym patogenem układu oddechowego, szczególnie niebezpiecznym dla niemowląt oraz osób starszych. Obecnie dostępne są trzy szczepionki dla dorosłych: AREXVY (GSK), ABRYSVO (Pfizer) oraz mRESVIA (Moderna), które wykazują wysoką skuteczność (AREXVY: 83-94%, ABRYSVO: 62-86%) w zapobieganiu ciężkim postaciom zakażeń RSV. Szczepienia zaleca się osobom ≥75 lat, a także osobom 60-74 lata z chorobami współistniejącymi oraz mieszkańcom placówek opieki długoterminowej. Szczepionka ABRYSVO jest jedyną dopuszczoną do stosowania u kobiet w ciąży (32.-36. tydzień), zapewniającą ochronę niemowląt przez około 6 miesięcy po urodzeniu, z efektywnością zmniejszającą hospitalizacje o 57% w pierwszym półroczu życia. Profilaktyka niemowląt obejmuje także podanie przeciwciał monoklonalnych: nirsewimab (Beyfortus) lub paliwizumab (Synagis), z nirsewimabem wykazującym skuteczność 79-90% w zapobieganiu ciężkim postaciom RSV i podawanym jako pojedyncza dawka na sezon (ok. 5 miesięcy). Szczepionki i przeciwciała można podawać jednocześnie z innymi szczepieniami, a optymalny czas immunizacji to okres przedsezonowy RSV (późne lato/jesień dla dorosłych, wrzesień-styczeń dla kobiet w ciąży, październik-marzec dla niemowląt).
astma, choroba dolnych dróg oddechowych, choroba nerek, choroba wątroby, cukrzyca, hospitalizacja związana z RSV, immunizacja, niewydolność serca, nirsewimab, ostra choroba układu oddechowego, paliwizumab, przeciwciało monoklonalne, przewlekła choroba płuc, szczepionka chimeryczna, szczepionka podjednostkowa, szczepionka przeciwko błonicy, szczepionka przeciwko grypie, szczepionka przeciwko krztuścowi, szczepionka przeciwko odrze, szczepionka przeciwko ospie wietrznej, szczepionka przeciwko różyczce, szczepionka przeciwko RSV, szczepionka przeciwko śwince, szczepionka przeciwko tężcowi, szczepionka wektorowa, szczepionka żywa atenuowana, wcześniactwo, wirus syncytialny oddechowy, zakażenie układu oddechowego - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie oskrzelików – Zapobieganie i profilaktyka
Zapalenie oskrzelików, głównie wywoływane przez wirus syncytialny (RSV), jest najczęstszą przyczyną hospitalizacji niemowląt i małych dzieci. Profilaktyka ciężkich zakażeń RSV opiera się obecnie na szczepieniu kobiet w ciąży szczepionką Abrysvo podawaną w 32-36 tygodniu ciąży, co zmniejsza ryzyko ciężkich zakażeń u noworodków o około 57% w pierwszych 6 miesiącach życia. Alternatywnie, niemowlętom podaje się przeciwciała monoklonalne: nirsewimab (Beyfortus) jako pojedynczą dawkę domięśniową, skuteczną przez około 5 miesięcy, lub paliwizumab (Synagis) podawany comiesięcznie (zwykle 5 dawek) w sezonie RSV. Nirsewimab wykazuje 77% skuteczności w zapobieganiu wizytom na oddziale ratunkowym i 98% skuteczności w zapobieganiu hospitalizacjom związanym z RSV. Profilaktyka jest szczególnie zalecana dla niemowląt poniżej 8. miesiąca życia oraz dzieci z grup wysokiego ryzyka, takich jak wcześniaki, dzieci z chorobami serca, płuc, niedoborami odporności czy mukowiscydozą.
bierne palenie, higiena rąk, infekcja dolnych dróg oddechowych, infekcja górnych dróg oddechowych, karmienie piersią, mukowiscydoza, nirsewimab, obniżona odporność, oddział intensywnej terapii pediatrycznej, oddział ratunkowy, paliwizumab, przeciwciało monoklonalne, RSV, szczepionka przeciwko COVID-19, szczepionka przeciwko grypie, szczepionka przeciwko RSV, wirus syncytialny, zapalenie oskrzelików, zapalenie płuc - Leksykon chorób i schorzeń
Wirus syncytialny dróg oddechowych – Zapobieganie i profilaktyka
Profilaktyka zakażeń wirusem syncytialnym dróg oddechowych (RSV) opiera się na stosowaniu przeciwciał monoklonalnych oraz szczepionek, które znacząco redukują ryzyko ciężkiego przebiegu choroby, zwłaszcza u niemowląt, wcześniaków, dzieci z przewlekłymi chorobami płuc, wadami serca oraz osób starszych. Paliwizumab, podawany domięśniowo w dawce 5 dawek miesięcznie w sezonie RSV, zmniejsza ryzyko hospitalizacji o 56% i jest wskazany u niemowląt poniżej 24 miesięcy z wysokim ryzykiem (np. wcześniaki urodzone ≤28 tygodnia ciąży, dzieci z hemodynamicznie istotną wadą serca). Nirsewimab, z dłuższym okresem półtrwania, podawany jednorazowo (50 mg dla niemowląt <5 kg, 100 mg dla ≥5 kg) przed sezonem RSV, wykazuje 70-90% skuteczność w zapobieganiu zakażeniom dolnych dróg oddechowych i 78% redukcję hospitalizacji. Szczepionka RSVpreF (Abrysvo) podawana kobietom w ciąży w 32-36 tygodniu ciąży chroni niemowlęta do 6 miesiąca życia, natomiast szczepionki RSVPreF3 (Arexvy), RSVpreF (Abrysvo) i mRNA-1345 (mRESVIA) są rekomendowane dla dorosłych ≥60 lat, ze szczególnym wskazaniem dla osób ≥75 lat lub z grup ryzyka.
choroba nerwowo-mięśniowa, dym tytoniowy, hospitalizacja związana z RSV, kropelka oddechowa, mukowiscydoza, niedobór odporności, nirsewimab, paliwizumab, przeciwciało monoklonalne, przewlekła choroba płuc, sezon RSV, środek do dezynfekcji rąk, wcześniak, wirus RSV, wirus syncytialny dróg oddechowych, wrodzona wada serca, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie szpitalne, zespół nabytego niedoboru odporności, złożony niedobór odporności