szczepionka białkowa
Szczepionka białkowa to rodzaj szczepionki, która zawiera oczyszczone fragmenty białek pochodzących z patogenu (wirusa lub bakterii), zamiast całego osłabionego lub inaktywowanego drobnoustroju. Te wyizolowane białka są zazwyczaj tymi, które układ odpornościowy rozpoznaje jako antygeny.
Mechanizm działania szczepionek białkowych polega na wprowadzeniu do organizmu konkretnych białek patogenu, które stymulują układ immunologiczny do wytworzenia przeciwciał i komórek pamięci immunologicznej. W przeciwieństwie do szczepionek mRNA czy wektorowych, szczepionki białkowe nie zawierają materiału genetycznego i nie instruują komórek organizmu do produkcji antygenów.
W praktyce klinicznej szczepionki białkowe są stosowane od wielu lat i mają ugruntowaną pozycję w profilaktyce chorób zakaźnych. Przykładami takich szczepionek są szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, krztuścowi (komponentna) czy HPV. W kontekście COVID-19, szczepionki białkowe (np. Novavax) stanowią alternatywę dla szczepionek mRNA i wektorowych, szczególnie dla osób z przeciwwskazaniami do innych typów szczepionek.
Szczepionki białkowe charakteryzują się dobrym profilem bezpieczeństwa i zazwyczaj wywołują mniej działań niepożądanych niż szczepionki zawierające żywe atenuowane patogeny. Często wymagają jednak dodatku adiuwantów, które wzmacniają odpowiedź immunologiczną organizmu na podane antygeny.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Szczepionka menb – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Szczepionka MenB, skierowana przeciwko Neisseria meningitidis serogrupy B, jest białkowym preparatem immunizującym, który stymuluje produkcję przeciwciał chroniących przed inwazyjną chorobą meningokokową (IMD), w tym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych i sepsą. Szczepionka jest zalecana dla osób powyżej 10. roku życia z grup podwyższonego ryzyka (np. asplenia, niedobór dopełniacza, ekspozycja zawodowa), a także dla zdrowych nastolatków i młodych dorosłych (16-23 lata) w celu krótkoterminowej ochrony. Schemat dawkowania różni się w zależności od wieku i preparatu (Bexsero lub Trumenba), obejmując od 2 do 3 dawek podawanych domięśniowo, z dawką przypominającą co 2-3 lata u osób z grup ryzyka. W badaniach klinicznych i obserwacyjnych wykazano wysoką skuteczność szczepionki, sięgającą 75-88% redukcji zachorowań w populacjach niemowląt i dzieci, jednak szczepionka nie eliminuje nosicielstwa meningokoków, co ogranicza efekt ochrony populacyjnej. Szczepionka MenB nie jest wymienna ze szczepionką MenACWY, która chroni przed innymi serogrupami meningokoków (A, C, W, Y).
anafilaksja, anemia sierpowata, asplenia, autoprzeciwciało, bakterie meningokokowe grupy B, Bexsero, choroba autoimmunologiczna, choroba meningokokowa, choroba sierpowatokrwinkowa, dawka przypominająca, ekulizumab, immunizacja, inhibitor dopełniacza, inwazyjna choroba meningokokowa, Neisseria meningitidis, niedobór składnika dopełniacza, ognisko choroby meningokokowej, posocznica, przeciwciała, rawulizumab, reakcja alergiczna, rzeżączka, sepsa, serogrupa B, serogrupy meningokoków, szczepionka białkowa, szczepionka MenACWY, Trumenba, układ odpornościowy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zastrzyk domięśniowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Pseudovac –
Szczepionka Pseudovac, poliwalentna przeciwko Pseudomonas aeruginosa, nie była przedmiotem formalnych badań interakcji z innymi lekami. Na podstawie mechanizmów immunologicznych i farmakologicznych przewiduje się, że stosowanie leków immunosupresyjnych (np. kortykosteroidów w dużych dawkach, leków cytotoksycznych) może znacząco osłabić odpowiedź immunologiczną na szczepionkę, co uznano za interakcję o wysokim poziomie ważności. W takich przypadkach zaleca się rozważenie odroczenia szczepienia do zakończenia terapii immunosupresyjnej. Brak danych dotyczących jednoczesnego podawania innych szczepionek, jednak w razie konieczności powinny być one aplikowane w różne miejsca ciała z użyciem osobnych strzykawek i igieł. Spożycie alkoholu w dniu szczepienia i kilka dni po nim powinno być unikane ze względu na potencjalne immunomodulujące działanie alkoholu, które może osłabiać odpowiedź immunologiczną (interakcja o średnim do niskim poziomie ważności).
antybiotykoterapia, immunogenność, immunomodulacja, immunosupresja, kortykosteroid, lek cytotoksyczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, NLPZ, odpowiedź immunologiczna, pałeczka ropy błękitnej, paracetamol, przeciwciało monoklonalne, Pseudomonas aeruginosa, szczepionka białkowa, szczepionka poliwalentna, terapia immunosupresyjna - Leksykon chorób i schorzeń
Wirus syncytialny dróg oddechowych – Leczenie
Wirus syncytialny dróg oddechowych (RSV) jest istotną przyczyną ostrych infekcji dróg oddechowych, zwłaszcza u niemowląt, osób starszych oraz pacjentów z obniżoną odpornością. Leczenie RSV opiera się głównie na terapii objawowej, obejmującej odpowiednie nawodnienie, podawanie paracetamolu lub ibuprofenu (u dzieci powyżej 6 miesięcy), oczyszczanie nosa oraz zapewnienie odpoczynku. Leki przeciwkaszlowe nie są zalecane u dzieci poniżej 4 roku życia, a antybiotyki stosuje się jedynie w przypadku wtórnego zakażenia bakteryjnego. W ciężkich przypadkach, zwłaszcza u niemowląt poniżej 6 miesięcy, stosuje się hospitalizację z suplementacją tlenu, nawadnianiem dożylnym, odsysaniem wydzieliny, a w skrajnych sytuacjach wentylacją mechaniczną. Rybawiryna, jedyny lek przeciwwirusowy zatwierdzony przez FDA, podawana jest w dawce 6 g w 300 ml wody destylowanej przez generator aerozolu (SPAG) przez 12-20 godzin dziennie przez 3-7 dni, jednak jej stosowanie jest ograniczone ze względu na wysokie koszty, brak jednoznacznej skuteczności oraz działania niepożądane.
analog nukleozydowy, bakteryjne zapalenie płuc, białko F wirusa RSV, choroba dolnych dróg oddechowych, choroba sercowo-płucna, dożylna immunoglobulina, dysplazja oskrzelowo-płucna, hipertoniczny roztwór soli, inflamasom NLRP3, kortykosteroid, nawadnianie dożylne, nirsewimab, obniżona odporność, ostra infekcja dróg oddechowych, paliwizumab, POChP, przeciwciało monoklonalne, przeszczep szpiku kostnego, RSV, rybawiryna, skurcz oskrzeli, szczepionka Abrysvo, szczepionka białkowa, szczepionka mRNA, szczepionka wektorowa, szczepionka żywa atenuowana, wentylacja mechaniczna, wirus syncytialny dróg oddechowych, wrodzona wada serca, wtórne zakażenie bakteryjne, zapalenie oskrzelików, zapalenie spojówek, zespół Reye’a