wrodzona niedrożność kanalika łzowego

Wrodzona niedrożność kanalika łzowego to często spotykana anomalia rozwojowa występująca u noworodków i niemowląt, dotycząca około 5-6% dzieci. Schorzenie to charakteryzuje się nieprawidłowym zamknięciem lub zwężeniem kanalika odprowadzającego łzy z woreczka łzowego do jamy nosowej, co skutkuje zaburzeniami odpływu łez.

Główne objawy obejmują nadmierne łzawienie (epifora), gromadzenie się wydzieliny śluzowej lub śluzowo-ropnej w woreczku łzowym, nawracające zapalenia spojówek oraz charakterystyczne zlepianie się rzęs, szczególnie po przebudzeniu. W niektórych przypadkach może dojść do wtórnego zapalenia woreczka łzowego (dakryocystitis).

W większości przypadków (około 90%) niedrożność ustępuje samoistnie w ciągu pierwszego roku życia dziecka. Leczenie zachowawcze obejmuje masaż okolicy woreczka łzowego, który zwiększa ciśnienie hydrostatyczne w drogach łzowych i może przyczynić się do udrożnienia przewodu nosowo-łzowego, oraz stosowanie antybiotyków miejscowych w przypadku infekcji. Przy braku poprawy po 12. miesiącu życia rozważa się interwencję chirurgiczną – najczęściej sondowanie dróg łzowych, które jest skuteczne w około 90% przypadków.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl