fałd skóry
Fałd skóry to podwójna warstwa skóry tworząca się w wyniku nadmiaru tkanki skórnej lub podskórnej. Zjawisko to może występować fizjologicznie w określonych lokalizacjach anatomicznych (np. fałdy pachwinowe, fałdy powiekowe) lub patologicznie w wyniku znacznej utraty masy ciała, starzenia się skóry lub zaburzeń tkanki łącznej.
W badaniu klinicznym pomiar fałdu skóry, szczególnie fałdu skórno-tłuszczowego, stanowi jedną z metod oceny składu ciała i zawartości tkanki tłuszczowej. Do pomiaru wykorzystuje się specjalne narzędzie zwane fałdomierzem (kaliper). Najczęściej mierzone lokalizacje to okolica trójgłowa ramienia, okolica podłopatkowa, okolica brzucha oraz okolica nad grzebieniem biodrowym.
Fałdy skórne mogą być również miejscem rozwoju stanów zapalnych, szczególnie w warunkach podwyższonej wilgotności i temperatury, co określa się jako wyprzenie (intertrigo). Najczęściej dotyczy to okolic podpiersiowych, pachwinowych, pośladkowych oraz fałdów brzusznych u osób z otyłością. Leczenie obejmuje odpowiednią higienę, stosowanie środków przeciwgrzybiczych, przeciwbakteryjnych oraz zapewnienie suchości skóry.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Help4Skin SEPTI-SPRAY
Produkt leczniczy Help4Skin SEPTI-SPRAY zawiera 1 mg/g oktenidyny dichlorowodorku oraz 20 mg/g fenoksyetanolu i jest przeznaczony do leczenia ran i uszkodzeń skóry. Podczas aplikacji należy unikać wdychania aerozolu, kontaktu z oczami oraz przypadkowego przedostania się preparatu do krwiobiegu, co może prowadzić do poważnych powikłań. Produkt nie powinien być stosowany na tkanki pod ciśnieniem, a w przypadku ran konieczne jest zapewnienie odpowiedniego odpływu roztworu, np. poprzez elastyczny drenaż. Zaleca się unikanie nadmiernej ilości preparatu, gromadzenia się roztworu w fałdach skóry oraz kapania na materiały mające kontakt z ciałem pacjenta. Przed nałożeniem opatrunku okluzyjnego należy usunąć nadmiar preparatu, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.
aerozol na skórę, aplikacja leku, ciężka reakcja skórna, drenaż elastyczny, działanie niepożądane, fałd skóry, fenoksyetanol, jama rany, krwiobieg, leczenie antyseptyczne skóry, materiał opatrunkowy, oktenidyny dichlorowodorek, opatrunek okluzyjny, opryskiwacz mechaniczny, uszkodzenie tkanki, wcześniak z małą masą urodzeniową, zabieg inwazyjny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fragmin 18 000 j.m. a.Xa/0,72 ml
Dalteparyna sodowa (FRAGMIN) jest dostępna w ampułkostrzykawkach o zawartości od 2 500 do 18 000 j.m. anty-Xa i podawana podskórnie lub dożylnie, w zależności od wskazania klinicznego. Dawkowanie jest indywidualizowane na podstawie masy ciała, ryzyka zakrzepowo-zatorowego oraz rodzaju terapii, z dawkami od 100 do 200 j.m./kg masy ciała na dobę. W profilaktyce pooperacyjnej stosuje się dawki od 2 500 do 5 000 j.m. podskórnie, natomiast w leczeniu zakrzepicy dawki sięgają do 18 000 j.m. na dobę. Monitorowanie aktywności anty-Xa jest zalecane u pacjentów z podwójnym dawkowaniem, niewydolnością nerek (kreatynina >3x górna granica normy) oraz u dzieci, z docelowym stężeniem anty-Xa w zakresie 0,5-1,0 j.m./ml (lub 0,1-0,4 j.m./ml w profilaktyce). W hemodializie dawki i sposób podania (bolus dożylny i wlew) są dostosowane do czasu trwania zabiegu, z koniecznością monitorowania anty-Xa w zakresie 0,2-0,4 j.m./ml.
aktywność anty-Xa, ampułkostrzykawka, antagonista witaminy K, choroba nowotworowa, dalteparyna sodowa, fałd skóry, hemodializa, hemofiltracja, kompleks protrombiny, krążenie pozaustrojowe, kreatynina, kwas acetylosalicylowy, małopłytkowość, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność nerek, objawowa żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ostra niewydolność nerek, płytki krwi, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, profilaktyka przeciwzakrzepowa, przewlekła niewydolność nerek, tkanka podskórna, wymiana stawu biodrowego, zabieg ortopedyczny, zakrzepica żył głębokich, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Septisse
Lek Septisse, zawierający oktenidyny dichlorowodorek (0,10 g/100 g) oraz fenoksyetanol (2,00 g/100 g) w formie aerozolu na skórę, wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa podczas aplikacji. Produkt nie powinien być wstrzykiwany ani wprowadzany do tkanek pod ciśnieniem, aby uniknąć uszkodzeń i miejscowego obrzęku. W przypadku stosowania na rany konieczne jest zapewnienie odpowiedniego drenażu, np. za pomocą systemów drenażu lub odsysaczy, co jest kluczowe dla bezpiecznej terapii. Produkt nie jest wskazany do stosowania u wcześniaków z niską masą urodzeniową ze względu na ryzyko ciężkich reakcji skórnych po zastosowaniu wodnego roztworu oktenidyny (0,1%).
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fraxiparine 9500 j.m. a.Xa/ml
Fraxiparine, będący heparyną drobnocząsteczkową (LMWH), jest stosowany podskórnie lub dożylnie w profilaktyce i leczeniu powikłań zakrzepowo-zatorowych. Dawkowanie jest ściśle zależne od wskazania klinicznego oraz masy ciała pacjenta, z podziałem na standardowe zabiegi chirurgiczne (0,3 ml = 2 850 j.m. anty-Xa raz na dobę, pierwsza dawka 2-4 godziny przed zabiegiem), zabiegi ortopedyczne (dawka początkowa 38 j.m. anty-Xa/kg mc., zwiększana o 50% od 4. dnia po zabiegu, leczenie trwające co najmniej 10 dni) oraz pacjentów z wysokim ryzykiem zakrzepowo-zatorowym bez zabiegów chirurgicznych (0,4 ml = 3 800 j.m. anty-Xa dla masy ciała < 70 kg, 0,6 ml = 5 700 j.m. anty-Xa dla ≥ 70 kg). W hemodializie dawka podawana do linii tętniczej jest dostosowana do masy ciała (0,3-0,6 ml), z możliwością redukcji o połowę u pacjentów z ryzykiem krwawienia. W leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez załamka Q stosuje się podskórne podawanie co 12 godzin, dawkując 86 j.m. anty-Xa/kg mc., z maksymalną dawką 1 ml.
ampułko-strzykawka, bolus dożylny, fałd skóry, hemodializa, heparyna drobnocząsteczkowa, incydent zakrzepowo-zatorowy, klirens kreatyniny, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nadroparyna wapniowa, niestabilna dławica piersiowa, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, ryzyko krwawienia, ściana przednio-boczna brzucha, wstrzyknięcie podskórne, wykrzepianie w układzie krążenia pozaustrojowego, zabieg chirurgiczny ogólny, zabieg ortopedyczny, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego bez załamka Q, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa