nadwrażliwość ogólnoustrojowa

Nadwrażliwość ogólnoustrojowa to stan, w którym układ immunologiczny reaguje nadmiernie na antygeny, które normalnie nie wywołują odpowiedzi immunologicznej u większości osób. Jest to nieprawidłowa odpowiedź immunologiczna, która może obejmować całe ciało, w przeciwieństwie do reakcji miejscowych.

Klasyfikacja reakcji nadwrażliwości wg Gella i Coombsa dzieli je na cztery typy: typ I (natychmiastowy, IgE-zależny), typ II (cytotoksyczny), typ III (kompleksów immunologicznych) oraz typ IV (komórkowy, opóźniony). Nadwrażliwość ogólnoustrojowa może manifestować się w każdym z tych typów, jednak najczęściej kojarzona jest z reakcjami typu I, które mogą prowadzić do anafilaksji.

Objawy nadwrażliwości ogólnoustrojowej mogą obejmować pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, hipotensję, zaburzenia rytmu serca, a w najcięższych przypadkach wstrząs anafilaktyczny zagrażający życiu. Reakcje te mogą być wywołane przez leki, pokarmy, jady owadów, lateks i inne alergeny.

Diagnostyka nadwrażliwości ogólnoustrojowej obejmuje szczegółowy wywiad kliniczny, testy skórne, oznaczanie specyficznych IgE w surowicy oraz próby prowokacyjne pod nadzorem medycznym. W przypadku podejrzenia reakcji na leki, wskazane mogą być testy płatkowe lub testy aktywacji bazofilów.

Leczenie ostrej nadwrażliwości ogólnoustrojowej polega na podaniu adrenaliny, płynoterapii, tlenu, leków przeciwhistaminowych i kortykosteroidów. Długoterminowe postępowanie obejmuje identyfikację i unikanie alergenów, immunoterapię swoistą (w wybranych przypadkach) oraz edukację pacjenta, w tym naukę stosowania autostrzykawki z adrenaliną u osób z historią reakcji anafilaktycznych.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl