glukuronian metylokatecholu
Glukuronian metylokatecholu to związek powstający w wyniku metabolizmu katecholamin (w tym adrenaliny i noradrenaliny) w organizmie. Jest to forma koniugacji, w której metylokatechol łączy się z kwasem glukuronowym, co zwiększa jego rozpuszczalność w wodzie i ułatwia wydalanie z organizmu.
Proces glukuronidacji katecholamin stanowi jeden z głównych szlaków detoksykacji tych związków i odbywa się głównie w wątrobie przy udziale enzymów z rodziny UDP-glukuronylotransferaz. Metabolity te są następnie wydalane z moczem, a ich oznaczanie może mieć znaczenie diagnostyczne w ocenie funkcjonowania układu współczulnego oraz w diagnostyce niektórych guzów wydzielających katecholaminy.
W praktyce klinicznej pomiar glukuronianu metylokatecholu może być wykorzystywany jako biomarker w diagnostyce guzów chromochłonnych i przyzwojaków, a także w monitorowaniu pacjentów z zaburzeniami wydzielania katecholamin. Związek ten jest stabilniejszy niż wolne katecholaminy, co daje przewagę w oznaczeniach laboratoryjnych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Tadalafil, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna nie została dokładnie określona, jednak obecność pokarmu i pora podania nie wpływają istotnie na farmakokinetykę leku. Średnia objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a 94% tadalafilu wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4, z powstaniem metabolitu glukuronianu metylokatecholu, który jest farmakologicznie nieaktywny. Klirens wynosi 2,5 l/h, a okres półtrwania około 17,5 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Wydalanie odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5-20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania.
AUC, białka osocza, ciężka niewydolność wątroby, Cmax, CYP3A4, dostępność biologiczna, ekspozycja na lek, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, klirens, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenia czynności nerek, liniowość farmakokinetyki, metabolit, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Childa-Pugha, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, tadalafil, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna leku Tadulan, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach. Jego farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5-20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę. Objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a 94% leku wiąże się z białkami osocza. Tadalafil metabolizowany jest głównie przez izoenzym CYP3A4, a okres półtrwania (T1/2) wynosi około 17,5 godziny, co umożliwia wygodny schemat dawkowania. Eliminacja zachodzi głównie z kałem (61% dawki) oraz moczem (36% dawki). Wchłanianie leku nie jest istotnie modyfikowane przez obecność pokarmu ani porę podania.
AUC, biotransformacja, ciężka niewydolność wątroby, farmakokinetyka liniowa, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens tadalafilu, łagodne zaburzenia czynności nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w osoczu, tadalafil, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby -
Leksykon leków
Tadalafil charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna nie jest precyzyjnie określona, jednak pokarm oraz pora podania nie wpływają istotnie na farmakokinetykę leku. Średnia objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a 94% tadalafilu wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest klinicznie nieaktywny. Klirens wynosi średnio 2,5 l/h, a okres półtrwania około 17,5 h. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, dostępność biologiczna, ekspozycja AUC, farmakokinetyka, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens leku, łagodne zaburzenie czynności nerek, liniowość farmakokinetyki, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schemat dawkowania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne w osoczu, tadalafil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna leku Tadamen MED 20 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Jego farmakokinetyka nie jest istotnie modyfikowana przez obecność pokarmu ani porę podania, co umożliwia stosowanie leku niezależnie od posiłków i pory dnia. Tadalafil wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (94%) oraz dużą objętość dystrybucji (~63 l). Metabolizowany jest głównie przez izoenzym CYP3A4 do glukuronianu metylokatecholu, metabolitu o aktywności farmakologicznej co najmniej 13 000 razy mniejszej niż substancja macierzysta. Eliminacja leku odbywa się głównie z kałem (61% dawki) oraz moczem (36%), a średni okres półtrwania wynosi 17,5 godziny, co pozwala na osiągnięcie stanu stacjonarnego po 5 dniach stosowania raz na dobę.
białko osocza, biotransformacja tadalafilu, cukrzyca, ekspozycja na lek, farmakokinetyka tadalafilu, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens tadalafilu, łagodne zaburzenie czynności nerek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie w osoczu krwi, tabletka powlekana, tadalafil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadilecto zawiera 10 mg tadalafilu, który charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w ciągu około 2 godzin. Wchłanianie nie jest istotnie modyfikowane przez obecność pokarmu ani porę podania, co umożliwia podawanie leku niezależnie od posiłków i pory dnia. Tadalafil wykazuje dużą objętość dystrybucji (~63 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (94%). Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest klinicznie nieaktywny. Lek charakteryzuje się długim okresem półtrwania wynoszącym około 17,5 godziny i umiarkowanym klirensem (2,5 l/h), z wydalaniem głównie drogą jelitową (61% dawki) oraz nerkową (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
cukrzyca, cytochrom P450, dostępność biologiczna, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens doustny, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podeszły wiek, pole pod krzywą stężenia, powinowactwo do białek osocza, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny stężenia, stężenie w osoczu, tabletka powlekana, tadalafil, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach, z liniową farmakokinetyką w zakresie dawek 2,5-20 mg. Bezwzględna dostępność biologiczna nie została jednoznacznie określona, jednak pokarm i pora podania nie wpływają istotnie na wchłanianie. Objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a 94% leku wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, z powstaniem nieaktywnego metabolitu glukuronianu metylokatecholu. Klirens wynosi 2,5 l/h, a okres półtrwania około 17,5 godziny. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę, a farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami erekcji jest porównywalna do zdrowych osób.
AUC, białko osocza, ciężka niewydolność wątroby, Cmax, CYP3A4, dostępność biologiczna tadalafilu, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym cytochromu P450, klirens kreatyniny, klirens tadalafilu, nieaktywny metabolit, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, PDE5, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, tadalafil, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna leku Erlis (5 mg), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna nie została jednoznacznie określona, jednak obecność pokarmu oraz pora podania nie wpływają istotnie na farmakokinetykę leku. Tadalafil wykazuje dużą objętość dystrybucji (~63 l) i silne wiązanie z białkami osocza (94%), które nie ulega zmianie w niewydolności nerek. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a główny metabolit, glukuronian metylokatecholu, jest klinicznie nieaktywny. Klirens leku u zdrowych osób wynosi 2,5 l/godzinę, a okres półtrwania (t1/2) to około 17,5 godziny. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5-20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
biotransformacja tadalafilu, cukrzyca, CYP3A4, dystrybucja tadalafilu, farmakokinetyka tadalafilu, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym 3A4 cytochromu P450, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametr farmakokinetyczny, PDE5, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny tadalafilu, tadalafil, wchłanianie tadalafilu, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna leku Tadulan, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach, niezależnie od spożycia pokarmu czy pory dnia. Objętość dystrybucji wynosi około 63 litrów, a wiązanie z białkami osocza sięga 94%. Metabolizm odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, a główny metabolit, glukuronian metylokatecholu, jest farmakologicznie nieaktywny. Średni klirens u osób zdrowych wynosi 2,5 l/godzinę, a okres półtrwania to około 17,5 godziny. Eliminacja zachodzi głównie przez kał (61% dawki) oraz mocz (36% dawki). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5-20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
AUC, białka osocza, cukrzyca, CYP3A4, dostępność biologiczna, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, klirens, klirens kreatyniny, metabolit, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne w osoczu, tadalafil, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna leku Quator, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Jego farmakokinetyka jest liniowa w dawkach 2,5-20 mg, z okresem półtrwania około 16 godzin i klirensem wynoszącym 3,4 l/godzinę u osób zdrowych. Tadalafil jest silnie związany z białkami osocza (94%) i metabolizowany głównie przez CYP3A4 do nieaktywnych metabolitów, które są wydalane głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Ekspozycja na tadalafil (AUC) u pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym jest zwiększona o 26%, a u osób starszych (≥65 lat) o 25%, jednak te zmiany nie wymagają modyfikacji dawkowania. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny 31-80 ml/min) oraz u pacjentów poddawanych hemodializie, ekspozycja na tadalafil jest dwukrotnie wyższa, co wymaga ostrożności i indywidualnej oceny przed zastosowaniem leku. Nie zaleca się stosowania tadalafilu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek oraz z ciężką niewydolnością wątroby (klasa Child-Pugh C).
białka osocza, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cytochrom P450, dostępność biologiczna, eliminacja leku, farmakokinetyka liniowa, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens, łagodne zaburzenie czynności nerek, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, profil farmakokinetyczny, Quator, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, tadalafil, tętnicze nadciśnienie płucne, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, podawany doustnie w dawce 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach. Jego objętość dystrybucji wynosi około 63 L, a 94% leku wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a główny metabolit jest farmakologicznie nieaktywny. Klirens wynosi średnio 2,5 L/godzinę, a okres półtrwania to 17,5 godziny. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5-20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę. Wchłanianie nie jest zależne od posiłku ani pory podania, co ułatwia stosowanie leku.
dostępność biologiczna tadalafilu, farmakokinetyka tadalafilu, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens tadalafilu, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent diabetologiczny, pole pod krzywą stężenia, schyłkowa niewydolność nerek, stan stacjonarny, tadalafil, wiązanie z białkami, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil charakteryzuje się przewidywalnym, liniowym profilem farmakokinetycznym z szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Bezwzględna biodostępność nie została jednoznacznie określona, jednak obecność pokarmu oraz pora podania nie wpływają istotnie na farmakokinetykę leku. Średnia objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a 94% tadalafilu wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4, a metabolit glukuronian metylokatecholu wykazuje aktywność wobec PDE5 co najmniej 13 000 razy słabszą niż związek macierzysty. Klirens wynosi około 2,5 l/h, a okres półtrwania to średnio 17,5 godziny, co umożliwia stosowanie leku raz na dobę. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) oraz w mniejszym stopniu z moczem (36%).
biodostępność, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens, klirens kreatyniny, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, pacjent diabetologiczny, podanie doustne, pole pod krzywą stężenia, procesy farmakokinetyczne, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, tadalafil, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna leku Gerocilan w dawce 20 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna nie została precyzyjnie określona, a wchłanianie nie jest istotnie modyfikowane przez posiłki ani porę podania. Lek wykazuje szeroką dystrybucję (objętość dystrybucji około 63 l) i wysokie wiązanie z białkami osocza (94%), które nie ulega zmianie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest klinicznie nieaktywny. Klirens u zdrowych osób wynosi 2,5 l/h, a okres półtrwania jest długi – 17,5 godziny. Eliminacja zachodzi głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
AUC, białka osocza, ciężka niewydolność wątroby, Cmax, cukrzyca, dostępność biologiczna, dyspnea, ekspozycja, fosfodiesteraza typu 5, Gerocilan, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens tadalafilu, łagodne zaburzenie, nieaktywny metabolit, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, PDE5, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, tadalafil, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji -
Leksykon substancji czynnych
Tadalafil wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach. Jego farmakokinetyka cechuje się brakiem wpływu pokarmu oraz pory podania na szybkość i stopień wchłaniania, co umożliwia elastyczne dawkowanie niezależnie od posiłków i pory dnia. Średnia objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a 94% leku wiąże się z białkami osocza, co pozostaje niezmienione przy niewydolności nerek. Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest klinicznie nieaktywny. Klirens wynosi średnio 2,5 l/h, a okres półtrwania około 17,5 godziny, co zapewnia długotrwały efekt terapeutyczny. Eliminacja zachodzi głównie przez kał (61%) i mocz (36%), co ma znaczenie przy doborze dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek. Stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a profil u pacjentów z zaburzeniami erekcji jest zbliżony do zdrowych osób.
AUC, Cmax, CYP3A4, dostępność biologiczna tadalafilu, dysfagia, farmakokinetyka tadalafilu, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens tadalafilu, metabolit nieaktywny, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, wiązanie z białkami, zaburzenia erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna nie została jednoznacznie określona, jednak pokarm i pora przyjmowania nie wpływają istotnie na farmakokinetykę leku, co umożliwia jego stosowanie niezależnie od posiłków i pory dnia. Średnia objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a 94% tadalafilu wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a główny metabolit, glukuronian metylokatecholu, jest klinicznie nieaktywny. Klirens wynosi 2,5 l/godzinę, a okres półtrwania około 17,5 godziny, co warunkuje długotrwałe działanie. Eliminacja odbywa się głównie przez układ pokarmowy (61% dawki) oraz moczowy (36% dawki). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
dostępność biologiczna, dystrybucja leku, ekspozycja na lek, farmakokinetyka leku, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, metabolizm leku, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie doustne, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie terapeutyczne, tadalafil, wiązanie z białkami, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil Polpharma w dawce 5 mg charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Biodostępność nie została jednoznacznie określona, jednak farmakokinetyka leku nie jest istotnie modyfikowana przez posiłek ani porę podania. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~63 l) i wysoki stopień wiązania z białkami osocza (94%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest farmakologicznie nieaktywny. Okres półtrwania tadalafilu wynosi około 17,5 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a profil u pacjentów z zaburzeniami erekcji jest zbliżony do osób zdrowych.
biodostępność tadalafilu, ciężka niewydolność wątroby, dystrybucja w tkankach, ekspozycja na lek, farmakokinetyka tadalafilu, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens tadalafilu, liniowość farmakokinetyczna, metabolizm tadalafilu, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, szybkie wchłanianie, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil Sandoz w dawce 10 mg charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Jego biodostępność nie jest dokładnie określona, jednak wchłanianie nie jest modyfikowane przez pokarm ani porę dnia, co umożliwia elastyczne dawkowanie. Substancja wykazuje szeroką dystrybucję (objętość dystrybucji około 63 l) i silne wiązanie z białkami osocza (94%), co ma znaczenie przy potencjalnych interakcjach lekowych. Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest klinicznie nieaktywny. Klirens leku u zdrowych osób wynosi 2,5 l/godzinę, a okres półtrwania to około 17,5 godziny, co przekłada się na przedłużone działanie terapeutyczne do 36 godzin. Eliminacja zachodzi głównie przez kał (61%) i mocz (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5-20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
AUC, białka osocza, biodostępność tadalafilu, CYP3A4, dawkowanie dobowe, dystrybucja leku, działanie farmakologiczne, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, farmakokinetyka tadalafilu, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, inhibitor PDE5, interakcja lekowa, klirens, metabolit nieaktywny, metabolizm i eliminacja, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, tadalafil, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna leku Tadamen MED, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach. Jego biodostępność nie jest precyzyjnie określona, jednak istotne jest, że pokarm oraz pora podania nie wpływają na farmakokinetykę leku. Tadalafil wykazuje dużą objętość dystrybucji (~63 l) oraz wysoki stopień wiązania z białkami osocza (94%). Metabolizowany jest głównie przez CYP3A4 do nieaktywnego metabolitu glukuronianu metylokatecholu. Okres półtrwania wynosi średnio 17,5 godziny, co umożliwia przedłużone działanie. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) oraz w mniejszym stopniu przez nerki (36%). Profil farmakokinetyczny jest liniowy w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
AUC, biodostępność leku, ciężka niewydolność wątroby, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens leku, łagodna niewydolność nerek, metabolit nieaktywny, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny leku, stężenie maksymalne leku, umiarkowana niewydolność nerek, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna leku Tadalafil Teva, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Jego farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a okres półtrwania wynosi około 17,5 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Tadalafil wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (94%) oraz szeroką dystrybucję (objętość dystrybucji około 63 l). Metabolizowany jest głównie przez CYP3A4 do nieaktywnego metabolitu glukuronianu metylokatecholu. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) oraz moczem (36%). Wchłanianie leku nie jest istotnie modyfikowane przez pokarm ani porę podania, co ułatwia stosowanie w praktyce klinicznej.
białka osocza, biodostępność tadalafilu, biotransformacja wątrobowa, ciężka niewydolność wątroby, dysfagia, ekspozycja na lek, farmakokinetyka tadalafilu, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens tadalafilu, łagodne zaburzenie czynności nerek, maksymalne stężenie w osoczu, nieaktywny metabolit, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny tadalafilu, stężenie terapeutyczne, wchłanianie tadalafilu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil Teva w dawce 10 mg charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach. Jego farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5-20 mg, a okres półtrwania wynosi około 17,5 godziny, co umożliwia długotrwałe działanie leku. Pokarm oraz pora podania nie wpływają istotnie na wchłanianie, co pozwala na elastyczne stosowanie. Tadalafil wykazuje dużą objętość dystrybucji (~63 l) i wysoki stopień wiązania z białkami osocza (94%). Metabolizowany jest głównie przez CYP3A4 do nieaktywnych klinicznie metabolitów, a eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). U pacjentów z zaburzeniami erekcji farmakokinetyka jest zbliżona do osób zdrowych, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
białka osocza, ciężka niewydolność wątroby, compliance pacjenta, cukrzyca, cytochrom P450, dostępność biologiczna, farmakokinetyka leku, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens leku, metabolit nieaktywny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, profil farmakokinetyczny, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, tadalafil, wchłanianie leku, właściwości farmakokinetyczne tadalafilu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna w preparacie Tadilecto 5 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 2 godziny po podaniu. Objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a wiązanie z białkami osocza sięga 94%. Metabolizm odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, a główny metabolit, glukuronian metylokatecholu, jest klinicznie nieaktywny. Okres półtrwania tadalafilu u zdrowych ochotników wynosi średnio 17,5 godziny, a klirens 2,5 l/h. Eliminacja zachodzi głównie przez kał (61% dawki) oraz mocz (36% dawki). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę. Podawanie leku niezależnie od posiłków oraz pory dnia nie wpływa istotnie na jego farmakokinetykę.
ciężka niewydolność wątroby, dostępność biologiczna, ekspozycja na lek, farmakokinetyka tadalafilu, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens tadalafilu, łagodne zaburzenie czynności nerek, metabolit tadalafilu, nieaktywny metabolit, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, tabletka powlekana, tadalafil, wiązanie z białkami, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, będący składnikiem aktywnym preparatu Tadalafil STADA, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Jego biodostępność nie jest jednoznacznie określona, jednak farmakokinetyka nie ulega istotnym zmianom pod wpływem posiłku ani pory podania. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~63 L) oraz wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~94%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez izoenzym CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest klinicznie nieaktywny. Okres półtrwania tadalafilu wynosi około 17,5 godziny, co umożliwia utrzymanie działania terapeutycznego przez dłuższy czas, a eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
biodostępność tadalafilu, biotransformacja wątrobowa, CYP3A4, dystrybucja w tkankach, eliminacja tadalafilu, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens leku, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia leku, schyłkowa niewydolność nerek, skala Childa-Pugha, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, szlak metaboliczny, wchłanianie tadalafilu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna produktu Erlis (20 mg), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 2 godziny po podaniu. Wchłanianie nie jest modyfikowane przez obecność pokarmu ani porę dnia, co umożliwia elastyczne dawkowanie. Objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a wiązanie z białkami osocza sięga 94%. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest farmakologicznie nieaktywny. Klirens u osób zdrowych wynosi średnio 2,5 l/godzinę, a okres półtrwania to 17,5 godziny, co przekłada się na długi czas działania leku. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5-20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
biodostępność, biotransformacja, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, cytochrom P450 3A4, dysfunkcja erekcyjna, ekspozycja ogólnoustrojowa, Erlis, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, klirens kreatyniny, metabolit nieaktywny, okres półtrwania, procesy ADME, profil farmakokinetyczny, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, tadalafil, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil Maxigra w dawce 10 mg charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a 94% leku wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez izoenzym CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest klinicznie nieaktywny. Klirens u zdrowych osób wynosi 2,5 l/godzinę, a okres półtrwania to 17,5 godziny. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61% dawki) oraz w mniejszym stopniu z moczem (36% dawki). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę. Pokarm oraz pora podania nie wpływają istotnie na wchłanianie leku.
białko osocza, ciężka niewydolność wątroby, dostępność biologiczna, ekspozycja na lek, farmakokinetyka, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens leku, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, wchłanianie leku, wydalanie z kałem, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zmniejszony klirens -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna leku Menero w dawce 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach. Jego farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę. Objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a 94% leku wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie przez izoenzym CYP3A4, a głównym metabolitem jest glukuronian metylokatecholu, który jest klinicznie nieaktywny. Klirens wynosi 2,5 l/godzinę, a okres półtrwania to 17,5 godziny. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) oraz moczem (36%). Pokarm i pora podania nie wpływają istotnie na farmakokinetykę tadalafilu.
ciężka niewydolność wątroby, cytochrom P450, dostępność biologiczna, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens tadalafilu, łagodne zaburzenie czynności nerek, łagodne zaburzenie czynności wątroby, liniowość dawki, nieaktywny metabolit, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, PDE5, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, szybkie wchłanianie, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, będący selektywnym, odwracalnym inhibitorem PDE5, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) średnio po 2 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna nie została precyzyjnie określona, jednak farmakokinetyka wchłaniania nie jest modyfikowana przez pokarm ani porę podania. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~63 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (94%). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest klinicznie nieaktywny. Klirens wynosi około 2,5 l/h, a okres półtrwania to 17,5 godziny, co umożliwia stosowanie leku raz na dobę. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania.
ciężka niewydolność wątroby, dostępność biologiczna, ekspozycja na lek, farmakokinetyka, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, izoenzym CYP3A4, klirens kreatyniny, klirens leku, łagodne zaburzenie czynności nerek, łagodne zaburzenie czynności wątroby, metabolit nieaktywny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, stosunek korzyści do ryzyka, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, wiązanie z białkami, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Produkt leczniczy Menero MED zawierający 5 mg tadalafilu charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna nie została dokładnie określona, jednak farmakokinetyka leku nie jest istotnie modyfikowana przez spożycie pokarmu ani porę dnia podania. Tadalafil wykazuje dużą objętość dystrybucji (~63 l) i wysoki stopień wiązania z białkami osocza (94%), co pozostaje niezmienne nawet przy zaburzeniach czynności nerek. Metabolizm odbywa się głównie przez CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest farmakologicznie nieaktywny. Klirens leku u osób zdrowych wynosi około 2,5 l/h, a okres półtrwania to 17,5 godziny, co umożliwia stosowanie leku w schemacie raz na dobę. Eliminacja zachodzi głównie przez kał (61%) i mocz (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5-20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania.
AUC, białka osocza, biotransformacja, ciężka niewydolność wątroby, CYP3A4, dostępność biologiczna, dystrybucja leku, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, klirens, klirens kreatyniny, liniowość farmakokinetyki, maksymalne stężenie w osoczu, nieaktywny metabolit, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, proces metaboliczny, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, tabletka powlekana, wydalanie leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna leku Profitadal, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna nie została precyzyjnie określona, jednak farmakokinetyka leku nie jest istotnie modyfikowana przez spożycie pokarmu ani porę dnia podania. Średnia objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a wiązanie z białkami osocza sięga 94%. Tadalafil metabolizowany jest głównie przez CYP3A4 do glukuronianu metylokatecholu, którego aktywność wobec PDE5 jest klinicznie nieistotna. Klirens leku u zdrowych osób wynosi 2,5 l/h, a okres półtrwania to około 17,5 godziny. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach dawkowania raz na dobę.
AUC, białko osocza, cytochrom P450 CYP3A4, dostępność biologiczna, dystrybucja, eliminacja, farmakokinetyka, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, klirens, klirens kreatyniny, metabolizm, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu krwi, substancja czynna, tadalafil, wchłanianie, zaburzenie czynności nerek -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna leku Adalift (2,5 mg), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Bezwzględna dostępność biologiczna nie została jednoznacznie określona, jednak farmakokinetyka nie jest istotnie modyfikowana przez posiłki ani porę podania. Objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a stopień wiązania z białkami osocza to 94%. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a główny metabolit glukuronian metylokatecholu jest farmakologicznie nieaktywny. Klirens wynosi 2,5 l/h, a okres półtrwania około 17,5 godziny, co umożliwia długotrwały efekt terapeutyczny. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę. Profil farmakokinetyczny jest podobny u pacjentów z zaburzeniami erekcji i osób zdrowych.
ciężka niewydolność wątroby, dostępność biologiczna, farmakokinetyka populacyjna, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens, klirens kreatyniny, metabolit nieaktywny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne w osoczu, substancja czynna, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil SUN 5 mg charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Bezwzględna biodostępność nie została precyzyjnie określona, jednak farmakokinetyka leku nie jest istotnie modyfikowana przez posiłki ani porę dnia podania. Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (~63 l) oraz wysokie wiązanie z białkami osocza (94%). Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – jest klinicznie nieaktywny. Klirens u zdrowych osób wynosi 2,5 l/godz., a okres półtrwania to około 17,5 godziny, co umożliwia stosowanie leku w schemacie raz na dobę, osiągając stan stacjonarny po 5 dniach. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61% dawki) oraz moczem (36% dawki).
białka osocza, biodostępność leku, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, cytochrom P450 3A4, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, klirens doustny, klirens kreatyniny, liniowość farmakokinetyki, nieaktywne metabolity, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr AUC, procesy farmakokinetyczne, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne leku, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna Gerocilan 10 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu średnio po 2 godzinach. Wchłanianie nie jest istotnie modyfikowane przez obecność pokarmu ani porę dnia. Objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a wiązanie z białkami osocza sięga 94%. Metabolizm zachodzi głównie przez CYP3A4, a główny metabolit, glukuronian metylokatecholu, jest klinicznie nieaktywny. Klirens leku u zdrowych osób wynosi około 2,5 l/h, a okres półtrwania to 17,5 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (61%) i moczem (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania.
biotransformacja, ciężka niewydolność wątroby, cytochrom P450, dostępność biologiczna, dystrybucja leku, ekspozycja AUC, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, izoenzym CYP3A4, klirens tadalafilu, łagodne zaburzenia czynności nerek, liniowość farmakokinetyki, metabolit, nieaktywne metabolity, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne Cmax, stężenie w osoczu, szybkie wchłanianie, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności wątroby -
Leksykon leków
Tadalafil wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Jego średnia objętość dystrybucji wynosi około 63 litrów, a 94% leku wiąże się z białkami osocza. Metabolizm odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, a głównym metabolitem jest glukuronian metylokatecholu, który jest klinicznie nieaktywny. Średni klirens wynosi 2,5 l/godzinę, a okres półtrwania to około 17,5 godziny. Eliminacja zachodzi głównie z kałem (61% dawki) oraz w mniejszym stopniu z moczem (36% dawki). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę. Wchłanianie nie jest zależne od posiłku ani pory podania.
AUC, białko osocza, ciężka niewydolność wątroby, cukrzyca, CYP3A4, dostępność biologiczna, farmakokinetyka leku, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania biologiczny, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny leku, stężenie maksymalne w osoczu, tadalafil, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna produktu leczniczego Tadaxin 5 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach. Objętość dystrybucji wynosi około 63 litrów, a 94% leku wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie przez izoenzym CYP3A4, a głównym metabolitem jest glukuronian metylokatecholu, który wykazuje aktywność względem PDE5 co najmniej 13 000 razy słabszą niż tadalafil. Klirens leku wynosi średnio 2,5 l/godzinę, a okres półtrwania to około 17,5 godziny, co uzasadnia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja odbywa się głównie przez kał (61%) i mocz (36%). Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania. Wchłanianie nie jest istotnie modyfikowane przez obecność pokarmu ani porę podania leku.
AUC, cukrzyca, cytochrom P450 3A4, dostępność biologiczna, eliminacja substancji czynnej, farmakokinetyka, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, klirens doustny, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie maksymalne w osoczu, tadalafil, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia erekcji -
Leksykon leków
Tadalafil, substancja czynna preparatu Tadalafil Aristo, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) średnio po 2 godzinach. Bezwzględna biodostępność nie została precyzyjnie określona, jednak spożywanie posiłków oraz pora dnia nie wpływają istotnie na farmakokinetykę leku. Objętość dystrybucji wynosi około 63 l, a 94% tadalafilu wiąże się z białkami osocza. Metabolizm zachodzi głównie przez izoenzym CYP3A4, a główny metabolit – glukuronian metylokatecholu – wykazuje aktywność wobec PDE5 co najmniej 13 000 razy słabszą niż substancja macierzysta. Klirens u zdrowych osób wynosi 2,5 l/godz., a okres półtrwania to około 17,5 godziny. Eliminacja odbywa się głównie z kałem (~61%) i moczem (~36%) w postaci nieaktywnych metabolitów. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 2,5–20 mg, a stan stacjonarny osiągany jest po 5 dniach stosowania raz na dobę.
AUC, biodostępność tadalafilu, ciężka niewydolność wątroby, CYP3A4, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka tadalafilu, fosfodiesteraza typu 5, glukuronian metylokatecholu, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens leku, łagodne zaburzenia nerek, metabolity nieaktywne, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia erekcji, zmniejszenie klirensu
