dysfunkcja erekcyjna

Dysfunkcja erekcyjna (DE), określana również jako zaburzenia erekcji lub impotencja, to niezdolność do uzyskania lub utrzymania wzwodu prącia wystarczającego do satysfakcjonującego stosunku seksualnego. Stanowi ona istotny problem kliniczny, dotyczący około 150 milionów mężczyzn na świecie, a jej częstość wzrasta wraz z wiekiem.

Etiologia DE jest wieloczynnikowa i obejmuje przyczyny organiczne (naczyniowe, neurologiczne, hormonalne, anatomiczne), psychogenne oraz mieszane. Wśród głównych czynników ryzyka wymienia się choroby sercowo-naczyniowe, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemię, choroby prostaty, hipogonadyzm, choroby neurologiczne, otyłość, palenie tytoniu oraz stosowanie niektórych leków.

Diagnostyka dysfunkcji erekcyjnej powinna obejmować szczegółowy wywiad medyczny i seksualny, badanie fizykalne ze szczególnym uwzględnieniem układu sercowo-naczyniowego i moczowo-płciowego, badania laboratoryjne (profil lipidowy, gospodarka węglowodanowa, poziom testosteronu) oraz opcjonalnie badania specjalistyczne (test nocnych erekcji, badanie USG dopplerowskie naczyń prącia).

Leczenie DE powinno być dostosowane do przyczyny zaburzenia i obejmuje modyfikację stylu życia, farmakoterapię (inhibitory fosfodiesterazy typu 5 jako leki pierwszego rzutu, a także alprostadyl, testosteron), terapię psychoseksualną, terapię falą uderzeniową o niskiej intensywności (LISWT), aparaty próżniowe oraz, w przypadkach opornych na leczenie, implantację protez prącia. Ważne jest holistyczne podejście do pacjenta z uwzględnieniem chorób współistniejących.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl