Interakcje leku
Viavardis 10 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wardenafil wchodzi w liczne interakcje z innymi produktami leczniczymi, które mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę tych interakcji, uwzględniając zarówno wpływ innych leków na farmakokinetykę wardenafilu, jak i wpływ wardenafilu na działanie innych produktów leczniczych.¹

Wpływ innych produktów leczniczych na wardenafil

Inhibitory CYP3A4

Silne inhibitory CYP3A4 wywierają znaczący wpływ na farmakokinetykę wardenafilu, prowadząc do istotnego zwiększenia jego stężenia w osoczu:²

• Indynawir (800 mg trzy razy na dobę) – powoduje 16-krotne zwiększenie AUC wardenafilu i 7-krotne zwiększenie Cmax wardenafilu.
• Rytonawir (600 mg dwa razy na dobę) – powoduje 13-krotne zwiększenie Cmax wardenafilu oraz 49-krotne zwiększenie AUC 0-24 wardenafilu. Dodatkowo rytonawir znamiennie wydłuża okres półtrwania wardenafilu do 25,7 godziny.³
• Ketokonazol (200 mg) – powoduje 10-krotne zwiększenie AUC wardenafilu oraz 4-krotne zwiększenie Cmax wardenafilu.⁴
• Itrakonazol – mimo braku specyficznych badań, przewiduje się podobny efekt jak w przypadku ketokonazolu.⁵

Należy podkreślić, że jednoczesne stosowanie wardenafilu z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak itrakonazol czy ketokonazol (do podania doustnego), jest przeciwwskazane, szczególnie u mężczyzn powyżej 75 roku życia.⁶

Umiarkowane inhibitory CYP3A4 również wpływają na farmakokinetykę wardenafilu, choć w mniejszym stopniu:⁷

• Erytromycyna (500 mg trzy razy na dobę) – powoduje 4-krotne zwiększenie AUC wardenafilu oraz 3-krotne zwiększenie Cmax wardenafilu.
• Klarytromycyna – przewiduje się efekt podobny do erytromycyny.

W przypadku jednoczesnego stosowania wardenafilu z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 może być konieczne dostosowanie dawki wardenafilu.⁸

Inne produkty lecznicze i substancje

Badania wykazały, że następujące substancje i produkty lecznicze mają ograniczony wpływ lub nie wpływają na farmakokinetykę wardenafilu:⁹

• Cymetydyna (400 mg dwa razy na dobę) – niespecyficzny inhibitor cytochromu P-450, nie wpływa na AUC i Cmax wardenafilu.
• Sok grapefruitowy – słaby inhibitor CYP3A4 w ścianie jelit, może powodować niewielkie zwiększenie stężenia wardenafilu w osoczu.¹⁰
• Ranitydyna, digoksyna, warfaryna, glibenklamid, alkohol (do średniego maksymalnego stężenia we krwi 73 mg/dl) oraz produkty zobojętniające kwas solny (wodorotlenek magnezu/wodorotlenek glinu) nie wpływają na farmakokinetykę wardenafilu.¹¹

Analiza farmakokinetyki populacyjnej wykazała również brak wpływu na farmakokinetykę wardenafilu następujących produktów leczniczych:¹²

• Kwas acetylosalicylowy
• Inhibitory konwertazy angiotensyny
• β-adrenolityki
• Słabe inhibitory CYP3A4
• Leki moczopędne
• Leki przeciwcukrzycowe (pochodne sulfonylomocznika i metformina)

Wpływ wardenafilu na inne produkty lecznicze

Interakcje z azotanami i donorami tlenku azotu

Badania wykazały, że wardenafil może nasilać działanie hipotensyjne azotanów:¹³

• Wardenafil (20 mg) nasilał działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi wywołane przez nitroglicerynę (0,4 mg podaną podjęzykowo) w 1 i 4 godziny po zastosowaniu wardenafilu.
• Nie zaobserwowano wpływu na ciśnienie krwi, jeżeli nitroglicerynę podawano 24 godziny po podaniu dawki wardenafilu (20 mg).

Ze względu na brak danych dotyczących możliwego nasilania przeciwnadciśnieniowego działania azotanów przez wardenafil, jednoczesne stosowanie tych produktów leczniczych jest przeciwwskazane.¹⁴

Nikorandyl, będący połączeniem aktywatora kanału potasowego i azotanu, może również powodować poważne interakcje z wardenafilem ze względu na zawartość azotanu.¹⁵

Interakcje z produktami leczniczymi blokującymi receptory α-adrenergiczne

Produkty lecznicze blokujące receptory α-adrenergiczne stosowane w monoterapii mogą powodować znaczące zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, zwłaszcza niedociśnienie ortostatyczne i omdlenia. Przeprowadzone badania interakcji z wardenafilem wykazały:¹⁶

U zdrowych ochotników z prawidłowym ciśnieniem tętniczym krwi:¹⁷

• U osób otrzymujących terazosynę częściej obserwowano niedociśnienie tętnicze przy jednoczesnym podawaniu wardenafilu i terazosyny w porównaniu z sytuacją, gdy zachowano 6-godzinny odstęp między podaniem obu leków.

U pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, z ustalonym leczeniem blokerami receptorów α-adrenergicznych, zaobserwowano:¹⁸

• Przy stosowaniu tamsulozyny z wardenafilem (5, 10 lub 20 mg) nie występowało objawowe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, jednak u 3 z 21 pacjentów zaobserwowano przemijające obniżenie ciśnienia skurczowego w pozycji stojącej poniżej 85 mmHg.
• Przy stosowaniu terazosyny (5 lub 10 mg) jednocześnie z wardenafilem (5 mg) u 1 z 21 pacjentów wystąpiło objawowe niedociśnienie ortostatyczne. Nie zaobserwowano niedociśnienia, gdy wardenafil i terazosyna były podawane w odstępie 6 godzin.¹⁹
• Przy stosowaniu alfuzosyny z wardenafilem (5 lub 10 mg) nie występowało objawowe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi w porównaniu z placebo.²⁰

Zalecenia dotyczące jednoczesnego stosowania wardenafilu z blokerami receptorów α-adrenergicznych:²¹

• Jednoczesne stosowanie można rozpocząć tylko wówczas, gdy pacjent ma ustalone leczenie blokerami receptorów α-adrenergicznych.
• U pacjentów z ustalonym leczeniem blokerami receptorów α-adrenergicznych, leczenie wardenafilem należy rozpocząć od najmniejszej zalecanej dawki początkowej 5 mg.
• Viavardis można stosować w dowolnym momencie, niezależnie od przyjmowania tamsulozyny lub alfuzosyny.
• W przypadku innych blokerów receptorów α-adrenergicznych należy zachować odstęp pomiędzy podaniem obu produktów leczniczych.²²

Brak znaczących interakcji

Nie wykazano istotnych klinicznie interakcji między wardenafilem a następującymi produktami leczniczymi:²³

• Warfaryna (25 mg) – metabolizowana przez CYP2C9
• Digoksyna (0,375 mg)
• Glibenklamid (3,5 mg) – wardenafil nie wpływa na jego względną biodostępność

W badaniu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, wardenafil (20 mg) podawany jednocześnie z nifedypiną w postaci o przedłużonym uwalnianiu (30 mg lub 60 mg) spowodował dodatkowe obniżenie ciśnienia tętniczego mierzonego w pozycji leżącej: skurczowego o 6 mmHg i rozkurczowego o 5 mmHg, z czym związane było zwiększenie częstości rytmu serca o 4 uderzenia na minutę.²⁴

Wardenafil (10 mg) nie nasilał wydłużenia czasu krwawienia wywołanego zastosowaniem kwasu acetylosalicylowego w dawce 81 mg podawanej 2 razy na dobę.²⁵

Interakcje wardenafilu z alkoholem

Badania wykazały, że jednoczesne przyjmowanie wardenafilu (20 mg) i alkoholu etylowego (do średniego maksymalnego stężenia we krwi 73 mg/dl) nie prowadzi do nasilenia wpływu alkoholu na ciśnienie tętnicze i rytm serca. Również farmakokinetyka wardenafilu nie ulega zmianie w obecności alkoholu.²⁶

Należy jednak pamiętać, że spożywanie alkoholu może nasilać ogólne działanie hipotensyjne, co w połączeniu z wardenafilem może teoretycznie zwiększać ryzyko zawrotów głowy, hipotensji ortostatycznej i omdleń. Dodatkowo alkohol sam w sobie może nasilać dysfunkcję erekcyjną, dlatego jego spożywanie podczas terapii wardenafilem nie jest zalecane, choć nie jest formalnie przeciwwskazane.

Przeciwwskazane połączenia lekowe

Stosowanie wardenafilu jest bezwzględnie przeciwwskazane w połączeniu z następującymi lekami:²⁷

• Riocyguat – badania wykazały nasilone działanie hipotensyjne przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami PDE5. Brak korzystnego działania klinicznego takiego skojarzenia.
• Azotany (nitraty) – ze względu na nasilone działanie hipotensyjne.
• Silne inhibitory CYP3A4 (itrakonazol, ketokonazol doustny) – u mężczyzn powyżej 75 roku życia.

Tabela interakcji wardenafilu z innymi produktami leczniczymi

Należy pamiętać, że powyższa tabela nie wyczerpuje wszystkich możliwych interakcji. W przypadku wątpliwości lub stosowania innych leków niewyszczególnionych w tabeli, należy skonsultować się ze specjalistą lub skorzystać z aktualnych baz danych interakcji lekowych.²⁸