pochodna retinoidowa

Pochodne retinoidowe to grupa związków chemicznych wywodzących się ze struktury retinolu (witaminy A), które znalazły szerokie zastosowanie w dermatologii i onkologii. Związki te wpływają na proliferację i różnicowanie komórek poprzez wiązanie się z jądrowymi receptorami retinoidowymi (RAR i RXR), co prowadzi do regulacji ekspresji genów.

W dermatologii pochodne retinoidowe, takie jak tretynoina, izotretynoina, adapalen czy tazaroten, są wykorzystywane w leczeniu trądziku, łuszczycy, rogowacenia słonecznego oraz fotostarzenia skóry. Mechanizm ich działania obejmuje normalizację keratynizacji, zmniejszenie produkcji sebum oraz działanie przeciwzapalne.

W onkologii retinoidy (np. kwas all-trans retinowy) stosowane są w leczeniu niektórych nowotworów, szczególnie ostrej białaczki promielocytowej, dzięki zdolności do indukowania różnicowania komórek nowotworowych. Pochodne retinoidowe wykazują również potencjał w chemoprewencji nowotworów.

Stosowanie retinoidów wiąże się z wieloma działaniami niepożądanymi, takimi jak suchość skóry i błon śluzowych, nadwrażliwość na promieniowanie UV oraz, w przypadku retinoidów systemowych, potencjalna teratogenność, zaburzenia lipidowe i hepatotoksyczność. Z tego powodu ich stosowanie wymaga odpowiedniego monitorowania i edukacji pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl