tyrostatyk

Tyrostatyk to lek hamujący produkcję hormonów tarczycy, stosowany głównie w leczeniu nadczynności tarczycy (hipertyreozy). Mechanizm działania tyrostatyków polega na blokowaniu enzymu peroksydazy tarczycowej, który jest niezbędny do syntezy hormonów tarczycy poprzez włączanie jodu do tyreoglobuliny.

Najczęściej stosowane tyrostatyki to pochodne tiomocznika: metimazol (tiamazol), karbimazol oraz propylotiouracyl (PTU). Leki te różnią się siłą działania, profilem działań niepożądanych oraz czasem półtrwania. Metimazol i karbimazol mają dłuższy czas działania i są zazwyczaj preferowane u większości pacjentów, natomiast PTU jest zalecany w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na mniejsze ryzyko teratogenne.

Terapia tyrostatykami może być prowadzona według dwóch strategii: „block and replace” (pełne zablokowanie produkcji hormonów tarczycy z jednoczesną suplementacją lewotyroksyny) lub „titration” (stopniowe dostosowywanie dawki tyrostatyku do uzyskania eutyreozy). Leczenie zazwyczaj trwa 12-18 miesięcy, po czym następuje próba odstawienia leku, gdyż u części pacjentów dochodzi do remisji choroby.

Do najważniejszych działań niepożądanych tyrostatyków należą: wysypka skórna, świąd, bóle stawów, zaburzenia smaku oraz – najpoważniejsze – agranulocytoza (0,2-0,5% pacjentów) i uszkodzenie wątroby. Z tego względu pacjenci powinni być poinformowani o konieczności natychmiastowego zgłoszenia objawów takich jak gorączka, ból gardła, żółtaczka czy ciemny mocz.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Medithyrox 100 mcg

Lewotyroksyna sodowa, zawarta w preparacie Medithyrox (dawki od 13 do 200 µg), jest wskazana w leczeniu niedoczynności tarczycy, jednak jej stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lewotyroksynę lub substancje pomocnicze, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Wśród przeciwwskazań endokrynologicznych wyróżnia się nieleczoną niedoczynność kory nadnerczy (ryzyko przełomu nadnerczowego), nieleczoną niedoczynność przysadki (możliwe nasilenie zaburzeń hormonalnych) oraz nieleczoną nadczynność tarczycy (ryzyko przełomu tarczycowego). W tych przypadkach konieczne jest najpierw leczenie podstawowego schorzenia przed wdrożeniem terapii lewotyroksyną.
leczenie skojarzone, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na lewotyroksynę, niedoczynność kory nadnerczy, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy, pancarditis, przełom nadnerczowy, przełom tarczycowy, reakcja anafilaktyczna, tyreostatyk, tyrostatyk, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wszystkich warstw serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przedawkowanie – Braunovidon 100 mg/g

Przedawkowanie powidonu jodowanego, szczególnie preparatu Braunovidon 100 mg/g maść zawierającego 10% dostępnego jodu, może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych i elektrolitowych, w tym odwodnienia, hiponatremii, hipokaliemii oraz kwasicy metabolicznej. Toksyczne stężenia jodu w osoczu, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, mogą wywołać zaburzenia czynności nerek objawiające się oligurią oraz wzrostem kreatyniny i mocznika. Ponadto, jod może indukować nadczynność tarczycy, manifestującą się tachykardią, drżeniem rąk i nadmierną potliwością, co jest szczególnie istotne u pacjentów leczonych tyrostatykami, u których może opóźniać efekty terapii.
Braunovidon, hemodializa, kwasica metaboliczna, lek przeciwtarczycowy, nadczynność tarczycy, niewydolność nerek, płukanie żołądka, powidon jodowany, terapia nerkozastępcza, tyrostatyk, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności tarczycy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia wodno-elektrolitowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Euthyrox N 100 100 mcg

Leczenie lewotyroksyną sodową, zawartą w preparacie Euthyrox N, wymaga nieprzerwanej kontynuacji, szczególnie w okresie ciąży i laktacji, ze względu na kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozwoju płodu oraz utrzymania homeostazy hormonalnej u matki. W trakcie ciąży obserwuje się zwiększone zapotrzebowanie na hormony tarczycy, co wymaga regularnego monitorowania stężenia TSH w surowicy – już od 4. tygodnia ciąży i w każdym trymestrze, aby utrzymać wartości w zakresie referencyjnym. W przypadku podwyższonego TSH konieczne jest zwiększenie dawki lewotyroksyny, natomiast po porodzie dawkę należy przywrócić do poziomu sprzed ciąży, gdyż stężenie TSH normalizuje się w ciągu 6–8 tygodni. Stosowanie lewotyroksyny w zalecanych dawkach jest bezpieczne i nie wykazuje działania teratogennego ani toksycznego na płód, jednak nadmierne dawki mogą negatywnie wpływać na rozwój prenatalny i postnatalny dziecka.
bariera łożyskowa, dawka terapeutyczna, homeostaza hormonalna, hormon tarczycy, hormon tyreotropowy, karmienie piersią, lek przeciwtarczycowy, lewotyroksyna sodowa, monoterapia lekiem przeciwtarczycowym, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, sekrecja TSH, substancja radioaktywna, test diagnostyczny, tyrostatyk

tyrostatyk

Powiązane wpisy

Przeciwwskazania – Medithyrox 100 mcg

Przedawkowanie – Braunovidon 100 mg/g

Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Euthyrox N 100 100 mcg