geograficzny zanik

Geograficzny zanik (dystrofia geograficzna) jest terminem stosowanym w okulistyce do opisania specyficznego typu zmian zwyrodnieniowych w obrębie nabłonka rogówki. Charakteryzuje się powstawaniem nieregularnych obszarów ścieńczenia nabłonka rogówki, które przy badaniu w lampie szczelinowej przypominają mapę (stąd nazwa „geograficzny”).

Geograficzny zanik rogówki zazwyczaj występuje jako następstwo przewlekłych stanów zapalnych powierzchni oka, zakażeń (szczególnie wirusowych, np. wywołanych przez wirusa opryszczki), urazów chemicznych lub uszkodzeń polekowych. Zmiany mogą być też związane z zespołem suchego oka lub nieprawidłowym noszeniem soczewek kontaktowych.

Klinicznie, geograficzny zanik objawia się pogorszeniem ostrości wzroku, uczuciem dyskomfortu, światłowstrętem oraz łzawieniem oka. Diagnostyka opiera się na badaniu w lampie szczelinowej, gdzie widoczne są charakterystyczne, nieregularne obszary ubytku nabłonka z uniesionymi brzegami i przejrzystym dnem. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje eliminację czynnika wywołującego, stosowanie preparatów nawilżających, przeciwzapalnych oraz wspierających regenerację nabłonka rogówki.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl