Targocid
Targocid to nazwa handlowa teikopaniny, antybiotyku glikopeptydowego stosowanego w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, w tym zakażeń wywołanych przez metycylinooporne szczepy Staphylococcus aureus (MRSA). Jest on strukturalnie podobny do wankomycyny, jednak charakteryzuje się dłuższym okresem półtrwania, co umożliwia podawanie raz na dobę.
Teikopanina działa poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z prekursorami peptydoglikanu. Jest skuteczna w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, kości i stawów, dolnych dróg oddechowych, dróg moczowych oraz posocznic i bakteryjnego zapalenia wsierdzia. Ze względu na swój profil farmakokinetyczny, Targocid jest często wybierany do długotrwałej terapii pozaszpitalnej.
Dawkowanie Targocidu wymaga dostosowania do rodzaju zakażenia, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek. Typowo stosuje się dawkę nasycającą, a następnie dawki podtrzymujące. Monitorowanie stężenia leku w surowicy jest zalecane w przypadku ciężkich zakażeń, u pacjentów z niewydolnością nerek oraz przy długotrwałej terapii. Najczęstsze działania niepożądane obejmują reakcje w miejscu podania, reakcje alergiczne, ototoksyczność i nefrotoksyczność, choć występują one rzadziej niż w przypadku wankomycyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Targocid 200 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne teikoplaniny wykazały, że wielokrotne podawanie pozajelitowe u szczurów i psów powoduje zależny od dawki, przejściowy wpływ na funkcję nerek, który ustępuje po zakończeniu terapii, co sugeruje odwracalność zmian nerkowych. W badaniach ototoksyczności u świnek morskich zaobserwowano możliwe lekkie zaburzenia czynności ślimaka i przedsionka bez morfologicznych uszkodzeń ucha wewnętrznego. W zakresie funkcji rozrodczych, podskórne podawanie teikoplaniny szczurom w dawkach do 40 mg/kg mc./dobę nie wpływało negatywnie na płodność ani przebieg ciąży. Nie stwierdzono teratogenności przy dawkach do 200 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 15 mg/kg mc./dobę u królików, jednak dawki ≥100 mg/kg mc./dobę wiązały się ze zwiększoną częstością poronień oraz dawka 200 mg/kg mc./dobę ze zwiększoną śmiertelnością noworodków. Badania okołoporodowe i poporodowe nie wykazały wpływu na płodność pokolenia F1 i rozwój F2 przy dawkach do 40 mg/kg mc./dobę.
badanie okołoporodowe, badanie przedkliniczne, miejscowe działanie drażniące, płodność, poronienie, potencjał ototoksyczny, potencjał teratogenny, reakcja immunologiczna, rozwój płodu, śmiertelność noworodków, Targocid, teikoplanina, toksyczność dawkowania, toksyczność wielokrotnego dawkowania, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, właściwość antygenowa, właściwość genotoksyczna, wpływ na nerki, wpływ na rozrodczość, zaburzenia czynności ślimaka, zaburzenie słuchu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Targocid 200 mg
Teikoplanina (Targocid), antybiotyk glikopeptydowy, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w okresie reprodukcyjnym, zwłaszcza w ciąży i laktacji. Dane kliniczne dotyczące stosowania teikoplaniny u ciężarnych są ograniczone, a badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ wysokich dawek leku, w tym zwiększoną liczbę poronień oraz podwyższoną śmiertelność noworodków u szczurów. Potencjalne ryzyko dla płodu obejmuje uszkodzenie ucha wewnętrznego i nerek, co wskazuje na możliwe działanie ototoksyczne i nefrotoksyczne. Z tego względu teikoplaniny nie należy stosować w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne przewyższają ryzyko. W przypadku karmienia piersią brak jest danych o przenikaniu leku do mleka, dlatego decyzja o terapii powinna być indywidualna, uwzględniając korzyści dla matki i dziecka oraz możliwość stosowania alternatywnych antybiotyków o lepszym profilu bezpieczeństwa.
antybiotyk glikopeptydowy, badanie przedkliniczne, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne, karmienie piersią, mleko kobiece, narząd słuchu, nerki płodu, poronienie, profil bezpieczeństwa leku, rozwój immunologiczny, śmiertelność noworodków, status reprodukcyjny, Targocid, teikoplanina, test ciążowy, ucho wewnętrzne, zaburzenie zdolności rozrodczej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Targocid 400 mg
Lek Targocid zawiera teikoplaninę i jest dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub doustnego podania w dawkach 200 mg i 400 mg, co odpowiada odpowiednio 200 000 j.m. i 400 000 j.m. Teikoplanina jest substancją czynną o działaniu przeciwbakteryjnym, stosowaną w terapii zakażeń. Przeciwwskazaniem bezwzględnym do stosowania leku jest nadwrażliwość na teikoplaninę lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. W przypadku potwierdzonej alergii na teikoplaninę należy unikać ponownego podawania leku ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości, które mogą mieć charakter od łagodnych wysypek po ciężkie, zagrażające życiu wstrząsy anafilaktyczne.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Targocid 200 mg
Dawkowanie teikoplaniny (Targocid) wymaga indywidualnego dostosowania do rodzaju i ciężkości zakażenia, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek. W terapii stosuje się fazę nasycającą i podtrzymującą, z dawkami nasycającymi od 6 do 12 mg/kg m.c. podawanymi co 12 godzin (3-5 dawek), a dawkami podtrzymującymi 6-12 mg/kg m.c. raz na dobę. Minimalne stężenia terapeutyczne w surowicy mierzone metodą FPIA powinny wynosić ≥15 mg/l dla zakażeń skóry, tkanek miękkich, płuc i dróg moczowych, ≥20 mg/l dla zakażeń kości i stawów oraz 30-40 mg/l dla infekcyjnego zapalenia wsierdzia. Monitorowanie stężeń teikoplaniny w osoczu jest niezbędne co najmniej raz w tygodniu, aby zapewnić skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Okres leczenia infekcyjnego zapalenia wsierdzia wynosi minimum 21 dni, a maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 4 miesięcy.
bakterie Gram-dodatnie, biegunka poantybiotykowa, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciężka niewydolność nerek, Clostridium difficile, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, hemodializa, immunofluorescencja w świetle spolaryzowanym, infekcyjne zapalenie wsierdzia, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, spektrum przeciwbakteryjne, Targocid, teikoplanina, wysokosprawna chromatografia cieczowa, zakażenie dróg moczowych, zakażenie kości i stawów, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zapalenie jelita grubego, zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Interakcje leku – Targocid 200 mg
Teikoplanina, substancja czynna leku Targocid, wykazuje potencjalne interakcje farmaceutyczne i farmakodynamiczne, szczególnie z aminoglikozydami (gentamycyna, tobramycyna, amikacyna), kolistyną, amfoterycyną B, cyklosporyną, cisplatyną oraz diuretykami pętlowymi (furosemid, kwas etakrynowy). Mieszanie roztworów teikoplaniny z aminoglikozydami przed wstrzyknięciem jest przeciwwskazane ze względu na niezgodności farmaceutyczne, choć możliwe jest ich jednoczesne podawanie w płynie dializacyjnym. Stosowanie teikoplaniny z wymienionymi lekami może zwiększać ryzyko nefrotoksyczności i ototoksyczności, dlatego zaleca się monitorowanie funkcji nerek i słuchu. W badaniach klinicznych nie potwierdzono synergistycznej toksyczności, jednak ostrożność jest wskazana, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka. Warto podkreślić, że brak jest danych dotyczących interakcji u populacji pediatrycznej.
amfoterycyna B, amikacyna, aminoglikozyd, antybiotyk polipeptydowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, cisplatyna, cyklosporyna, diuretyk pętlowy, działanie nefrotoksyczne, działanie neurotoksyczne, działanie ototoksyczne, furosemid, gentamycyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kolistyna, kwas etakrynowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczy, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, populacja pediatryczna, Targocid, teikoplanina, terapia skojarzona, tobramycyna, właściwość farmakokinetyczna, zapalenie otrzewnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Targocid 200 mg
Lek Targocid, zawierający teikoplaninę w dawkach 200 mg i 400 mg, dostępny jest w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, infuzji lub roztworu doustnego. Jedynym bezwzględnym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na teikoplaninę lub substancje pomocnicze preparatu. Ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaktycznych, konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na antybiotyki glikopeptydowe. Każda fiolka zawiera 200 mg lub 400 mg teikoplaniny rozpuszczonej w 3,0 ml roztworu, co należy uwzględnić przy doborze dawki i drogi podania.
antybiotyk glikopeptydowy, charakterystyka produktu leczniczego, droga parenteralna, infuzja, nadwrażliwość na teikoplaninę, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, roztwór doustny, Targocid, teikoplanina, wankomycyna, wstrzyknięcie, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Targocid 400 mg
Teikoplanina, substancja czynna leku Targocid, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania teikoplaniny w ciąży są ograniczone, a badania na modelach zwierzęcych wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję, w tym zwiększoną liczbę poronień oraz wyższą śmiertelność noworodków, a także potencjalne ryzyko uszkodzenia ucha wewnętrznego i nerek płodu. Z tego względu teikoplanina nie powinna być stosowana w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. W przypadku kobiet karmiących piersią brak jest danych dotyczących przenikania leku do mleka, co wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz decyzji o kontynuacji terapii i/lub karmienia piersią.
- Leksykon substancji czynnych
Teikoplanina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Teikoplanina, antybiotyk glikopeptydowy stosowany w leczeniu poważnych infekcji bakteryjnych, może wywierać niewielki, ale istotny klinicznie wpływ na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Główne działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego to zawroty głowy oraz ból głowy, które mogą upośledzać koordynację ruchową, koncentrację i czas reakcji. Charakterystyki produktów leczniczych jednoznacznie wskazują, że pomimo niewielkiego wpływu na zdolności psychomotoryczne, pacjenci doświadczający tych objawów powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu całkowitego ustąpienia symptomów.
antybiotyk glikopeptydowy, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane OUN, infekcja bakteryjna, koordynacja ruchowa, ośrodkowy układ nerwowy, substancja czynna, Targocid, teikoplanina, upośledzenie zdolności psychomotorycznej, wydłużony czas reakcji, zaburzenie neurologiczne, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Teikoplanina – Przeciwwskazania stosowania
Teikoplanina, antybiotyk glikopeptydowy, jest wskazana w leczeniu ciężkich zakażeń bakteriami Gram-dodatnimi. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do jej stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na substancje pomocnicze zawarte w preparatach (Targocid, Teicopix, Teicoplanin Altan, Teicoplanin AptaPharma, Teikoplanina BRADEX). Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość sodu w fiolkach: Teicopix i Teicoplanin Altan zawierają 9,45 mg sodu na fiolkę (200 mg i 400 mg), natomiast Teicoplanin AptaPharma – 10 mg sodu na fiolkę. Formalne przeciwwskazania poza nadwrażliwością nie są wymienione w charakterystykach produktów leczniczych.
antybiotyk glikopeptydowy, bakteria Gram-dodatnia, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie zakażenie, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie ototoksyczne, nadwrażliwość na teikoplaninę, niedosłuch, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, substancja czynna, substancja pomocnicza, Targocid, Teicopix, Teicoplanin Altan, Teicoplanin AptaPharma, Teikoplanina BRADEX, terapia antybiotykiem, wankomycyna, zaburzenie czynności nerek, zawartość sodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Targocid 400 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa teikoplaniny, substancji czynnej Targocidu, wykazały dawkozależny, odwracalny wpływ na nerki u szczurów i psów po wielokrotnym podaniu pozajelitowym. Badania ototoksyczności u świnki morskiej wskazały na możliwe łagodne zaburzenia funkcji ślimaka i przedsionka bez morfologicznych uszkodzeń ucha wewnętrznego. Podawanie teikoplaniny podskórnie w dawkach do 40 mg/kg mc./dobę nie wpływało negatywnie na płodność szczurów, a dawki do 200 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 15 mg/kg mc./dobę u królików nie wykazały teratogenności. Jednak dawki ≥100 mg/kg mc./dobę u szczurów wiązały się ze zwiększoną częstością poronień i śmiertelnością noworodków, co wskazuje na istnienie progu toksyczności rozwojowej.
antybiotyk glikopeptydowy, działanie drażniące, genotoksyczność, narząd słuchu, nefrotoksyczność, okres okołoporodowy, ototoksyczność, podanie pozajelitowe, poronienie, przedsionek ucha, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność noworodków, świnka morska, Targocid, teikoplanina, teratogenność, toksyczność wielokrotnego podania, ucho wewnętrzne, wada rozwojowa, właściwości antygenowe, zaburzenia czynności ślimaka, zdolność rozrodcza