pierwotna niedomykalność mitralna
Pierwotna niedomykalność mitralna (ang. primary mitral regurgitation) to stan patologiczny polegający na nieprawidłowym cofaniu się krwi z lewej komory serca do lewego przedsionka podczas skurczu komory, spowodowany strukturalnymi nieprawidłowościami w obrębie aparatu zastawki mitralnej.
W przeciwieństwie do wtórnej niedomykalności mitralnej, w pierwotnej postaci przyczyną są bezpośrednie zmiany w obrębie płatków zastawki, strun ścięgnistych lub mięśni brodawkowatych. Najczęstsze przyczyny to wypadanie płatka zastawki mitralnej (choroba Barlowa), zwyrodnienie śluzakowate, infekcyjne zapalenie wsierdzia, choroba reumatyczna serca czy wrodzone anomalie.
Klinicznie pierwotna niedomykalność mitralna może manifestować się jako duszność wysiłkowa, zmęczenie, kołatanie serca oraz objawy niewydolności serca w zaawansowanych przypadkach. W badaniu fizykalnym charakterystyczny jest szmer holosystoliczny słyszalny najgłośniej nad koniuszkiem serca, promieniujący do lewej pachy.
Diagnostyka obejmuje głównie badanie echokardiograficzne (przezklatkowe i przezprzełykowe), które pozwala ocenić anatomię zastawki, mechanizm niedomykalności oraz jej nasilenie. W ciężkich przypadkach lub przy planowaniu interwencji często wykonuje się również rezonans magnetyczny serca.
Leczenie pierwotnej niedomykalności mitralnej zależy od jej nasilenia, objawów klinicznych oraz stanu czynnościowego lewej komory. W łagodnych przypadkach stosuje się obserwację i leczenie farmakologiczne. W ciężkiej, objawowej niedomykalności mitralnej metodą z wyboru jest leczenie zabiegowe – naprawa zastawki (preferowana) lub jej wymiana na protezę. Coraz częściej wykorzystywane są również małoinwazyjne metody przezskórne, szczególnie u pacjentów wysokiego ryzyka operacyjnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba zastawki mitralnej – Epidemiologia
Choroba zastawki mitralnej, w tym niedomykalność i stenoza mitralna, stanowi istotne wyzwanie zdrowotne globalnie, dotykając około 24 milionów osób z niedomykalnością mitralną, której częstość wzrosła o 70% w latach 1990-2017, głównie w krajach rozwijających się. Etiologia jest zróżnicowana: w krajach rozwiniętych dominują degeneracyjne zmiany zastawki, natomiast w krajach o niskim i średnim dochodzie główną przyczyną jest reumatyczna choroba serca. Częstość występowania choroby rośnie wraz z wiekiem, szczególnie po 65. roku życia, a stenoza mitralna dotyka głównie kobiety, z początkiem objawów między 30. a 40. rokiem życia. Współistniejące schorzenia, takie jak niewydolność serca i migotanie przedsionków, pogarszają rokowanie, a wtórna niedomykalność mitralna zwiększa śmiertelność o 76%. Epidemiologia wykazuje także istotne różnice demograficzne i etniczne, z niedodiagnozowaniem i gorszymi wynikami u kobiet oraz mniejszości rasowych.
choroba reumatyczna serca, choroba tkanki łącznej, choroba wieńcowa, choroba zastawki mitralnej, degeneracyjna choroba zastawkowa, dysfunkcja lewej komory, echokardiografia, echokardiogram, gorączka reumatyczna, infekcyjne zapalenie wsierdzia, migotanie przedsionków, niedomykalność mitralna, niewydolność serca, pierwotna niedomykalność mitralna, powiększenie lewego przedsionka, proteza zastawkowa, przewlekła choroba nerek, przewlekła niedokrwistość, przezcewnikowa wymiana zastawki, stenoza mitralna, wtórna niedomykalność mitralna, wypadanie zastawki mitralnej, zastawka mitralna, zwyrodnienie śluzakowate - Leksykon chorób i schorzeń
Niedomykalność zastawki mitralnej – Epidemiologia
Niedomykalność zastawki mitralnej (MR) jest jedną z najczęstszych wad zastawkowych serca, dotykającą około 10% populacji, z umiarkowaną do ciężką postacią u około 2% dorosłych, szczególnie u osób powyżej 75. roku życia (częstość do 10-13%). W krajach rozwiniętych główną przyczyną pierwotnej MR jest wypadanie płatka zastawki mitralnej (MVP) związane ze zwyrodnieniem śluzakowatym, natomiast w krajach rozwijających się dominuje etiologia reumatyczna. Epidemiologia wykazuje różnice rasowe i etniczne, z wyższą częstością MVP u rasy białej, ale większą śmiertelnością u osób rasy czarnej. W populacji z niewydolnością serca umiarkowana do ciężkiej wtórna MR występuje u 36% pacjentów z HFrEF, 28% z HFmrEF i 20% z HFpEF, wiążąc się z gorszym rokowaniem i zwiększoną śmiertelnością (wzrost o 76% w ciężkiej postaci). Mimo wysokiej częstości, MR jest często niedodiagnozowana i niedostatecznie leczona, z 74% pacjentów kwalifikujących się do operacji pierwotnej MR niekierowanych na zabieg.
choroba reumatyczna serca, choroba zastawkowa serca, długotrwały COVID, dysfunkcja nerek, dyslipidemia, echokardiografia dopplerowska, echokardiogram, leczenie farmakologiczne, lewy przedsionek, nadciśnienie płucne, niedomykalność zastawki mitralnej, niewydolność serca, objętość lewej komory, obniżona frakcja wyrzutowa, obrazowanie serca, pierwotna niedomykalność mitralna, rezonans magnetyczny serca, SARS-CoV-2, wada zastawkowa serca, wtórna niedomykalność mitralna, wypadanie płatka zastawki mitralnej, wypadanie zastawki mitralnej, zachowana frakcja wyrzutowa, zawał mięśnia sercowego, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej, zwyrodnienie śluzakowate zastawki