dziedziczność ADHD

Dziedziczność ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) jest istotnym czynnikiem w etiologii tego zaburzenia. Badania genetyczne wykazują, że ADHD charakteryzuje się wysokim wskaźnikiem dziedziczności wynoszącym około 70-80%, co czyni je jednym z najbardziej dziedzicznych zaburzeń neuropsychiatrycznych.

W mechanizmie dziedziczenia ADHD uczestniczy wiele genów (dziedziczenie poligenowe), z których najczęściej wymienia się geny kodujące białka zaangażowane w układ dopaminergiczny i noradrenergiczny, m.in. gen transportera dopaminy (DAT1), receptorów dopaminowych (DRD4, DRD5) oraz geny związane z metabolizmem neuroprzekaźników. Żaden pojedynczy gen nie jest odpowiedzialny za rozwój ADHD, a raczej kombinacja wielu wariantów genetycznych o niewielkim wpływie.

Badania bliźniąt jednojajowych potwierdzają silny komponent genetyczny ADHD – konkordancja u bliźniąt monozygotycznych wynosi około 70-90%, w porównaniu do 20-30% u bliźniąt dizygotycznych. Ryzyko wystąpienia ADHD jest 2-8 razy wyższe u krewnych pierwszego stopnia osób z tym zaburzeniem.

Warto podkreślić, że czynniki środowiskowe, takie jak narażenie prenatalne na alkohol, nikotynę, niektóre leki, komplikacje okołoporodowe czy czynniki psychospołeczne, wchodzą w interakcje z podatnością genetyczną (epigenetyka), modyfikując ekspresję genów i wpływając na ostateczny fenotyp ADHD. Dlatego w praktyce klinicznej zaleca się uwzględnianie wywiadu rodzinnego podczas diagnozy ADHD.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl