niedobór dopaminy

Niedobór dopaminy to stan charakteryzujący się zmniejszoną ilością lub aktywnością dopaminy w układzie nerwowym. Dopamina, jako kluczowy neuroprzekaźnik, odgrywa istotną rolę w kontroli motoryki, nagradzaniu, motywacji i funkcjach poznawczych. Jej niedobór wiąże się z szeregiem zaburzeń neurologicznych i psychiatrycznych.

Najlepiej poznany przykład niedoboru dopaminy występuje w chorobie Parkinsona, gdzie dochodzi do degeneracji neuronów dopaminergicznych w istocie czarnej śródmózgowia. Objawy obejmują drżenie spoczynkowe, sztywność mięśniową, bradykinezję oraz zaburzenia postawy i chodu. Niedobór dopaminy wiąże się również z zaburzeniami nastroju, w tym depresją, anhedonią oraz spadkiem motywacji.

W diagnostyce niedoboru dopaminy wykorzystuje się badania obrazowe (PET, SPECT), analizę metabolitów dopaminy w płynach ustrojowych oraz ocenę kliniczną. Leczenie zazwyczaj obejmuje farmakoterapię ukierunkowaną na zwiększenie poziomu dopaminy (lewodopa, agoniści dopaminy) lub hamowanie jej rozkładu (inhibitory MAO-B, inhibitory COMT). W ciężkich przypadkach stosuje się również metody inwazyjne, takie jak głęboka stymulacja mózgu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl