parkinsonizm naczyniowy
Parkinsonizm naczyniowy to zespół objawów przypominających chorobę Parkinsona, ale wywołany zmianami naczyniowymi w mózgu. Występuje głównie u osób starszych z historią nadciśnienia tętniczego, cukrzycy lub innych czynników ryzyka chorób naczyniowych.
Charakterystyczne objawy to sztywność i spowolnienie ruchowe, głównie kończyn dolnych i tułowia, przy relatywnie mniejszym drżeniu spoczynkowym. Pacjenci często prezentują chód drobnymi krokami, zaburzenia postawy i równowagi, a także wczesne zaburzenia poznawcze i nietrzymanie moczu.
W diagnostyce kluczowe znaczenie ma badanie obrazowe mózgu (MRI), które wykazuje charakterystyczny obraz zmian naczyniopochodnych w obszarach jąder podstawy i połączeń czołowo-prążkowiowych. W przeciwieństwie do idiopatycznej choroby Parkinsona, parkinsonizm naczyniowy zwykle słabiej odpowiada na leczenie lewodopą.
Postępowanie terapeutyczne obejmuje przede wszystkim kontrolę czynników ryzyka chorób naczyniowych, rehabilitację ruchową oraz leczenie objawowe. Rokowanie jest uzależnione od zasięgu zmian naczyniowych i skuteczności zapobiegania dalszym incydentom naczyniowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xevoben 100 mg + 25 mg
Lek Xevoben zawiera 100 mg lewodopy oraz 25 mg benserazydu (chlorowodorek) i jest wskazany przede wszystkim w leczeniu choroby Parkinsona, charakteryzującej się triadą objawów: drżeniem spoczynkowym, bradykinezją oraz wzmożonym napięciem mięśniowym. Lewodopa uzupełnia niedobór dopaminy w OUN, co łagodzi objawy neurodegeneracyjnego schorzenia. Ponadto, Xevoben stosuje się w leczeniu zespołu parkinsonowskiego o etiologii innych niż idiopatyczna, takich jak zatrucia (mangan, tlenek węgla, disulfiram), encefalopatie czy parkinsonizm naczyniowy. Należy podkreślić, że lek nie jest wskazany w parkinsonizmie indukowanym lekami (np. neuroleptykami, metoklopramidem).
benserazyd, bradykinezja, choroba Parkinsona, dializoterapia, drżenie spoczynkowe, encefalopatia, idiopatyczny zespół niespokojnych nóg, lewodopa, niedobór dopaminy, niedobór żelaza, niewydolność nerek, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm naczyniowy, parkinsonizm polekowy, parkinsonizm wtórny, sztywność mięśniowa, zaburzenie neurologiczne, zespół niespokojnych nóg, zespół parkinsonowski - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Xevoben 50 mg + 12,5 mg
Lek Xevoben zawiera 50 mg lewodopy oraz 12,5 mg benserazydu (chlorowodorek) i jest stosowany głównie w terapii choroby Parkinsona oraz zespołów parkinsonowskich związanych z niedoborem dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym. Lewodopa, jako prekursor dopaminy, w połączeniu z inhibitorem dekarboksylazy dopaminowej – benserazydem, skutecznie łagodzi objawy motoryczne takie jak drżenie, bradykinezja oraz sztywność mięśni. Preparat jest wskazany zarówno w początkowych, jak i zaawansowanych stadiach choroby Parkinsona, a także w parkinsonizmie naczyniowym, pourazowym oraz poinfekcyjnym, pod warunkiem, że objawy nie są indukowane przez leki.
benserazyd, bradykinezja, choroba Parkinsona, drżączka porażenna, drżenie, lewodopa, niedobór dopaminy, objaw motoryczny, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm naczyniowy, parkinsonizm polekowy, prekursor dopaminy, schorzenie neurodegeneracyjne, sztywność mięśni, zaburzenie motoryczne, zapalenie mózgu, zespół parkinsonowski