zaburzenie ukrwienia kończyn

Zaburzenie ukrwienia kończyn to stan patologiczny charakteryzujący się nieprawidłowym przepływem krwi do kończyn górnych lub dolnych. Może mieć charakter ostry (nagły) lub przewlekły (długotrwały), a także pochodzenie tętnicze lub żylne. Najczęstszą przyczyną zaburzeń ukrwienia tętniczego jest miażdżyca, która prowadzi do zwężenia światła naczyń i ograniczenia dopływu krwi do tkanek.

W przypadku ostrego niedokrwienia kończyn, spowodowanego najczęściej zatorem lub zakrzepem, pacjenci doświadczają silnego bólu, bladości skóry, ochłodzenia kończyny, zaburzeń czucia oraz osłabienia lub braku tętna dystalnie od miejsca niedrożności. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż nieleczony może prowadzić do martwicy tkanek i konieczności amputacji.

Przewlekłe niedokrwienie kończyn objawia się chromaniem przestankowym (ból mięśni występujący podczas wysiłku, ustępujący po odpoczynku), bólem spoczynkowym, zwłaszcza w nocy, zmianami troficznymi skóry, owłosienia i paznokci oraz trudno gojącymi się ranami. Diagnostyka obejmuje badanie tętna obwodowego, pomiar wskaźnika kostka-ramię (ABI), badania obrazowe (USG Doppler, angiografia, angio-TK, angio-MR).

Leczenie zaburzeń ukrwienia kończyn zależy od przyczyny, nasilenia objawów i stanu pacjenta. Obejmuje ono modyfikację czynników ryzyka (zaprzestanie palenia, kontrola ciśnienia tętniczego, cukrzycy i dyslipidemii), farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny, leki rozszerzające naczynia), a w cięższych przypadkach interwencje wewnątrznaczyniowe (angioplastyka, stentowanie) lub zabiegi chirurgiczne (endarterektomia, pomostowanie).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl