diazotan izosorbidu

Diazotan izosorbidu (ISDN) to organiczny azotan należący do grupy leków rozszerzających naczynia krwionośne, stosowany głównie w leczeniu choroby niedokrwiennej serca. Jego mechanizm działania polega na uwalnianiu tlenku azotu, który aktywuje cyklazę guanylową, zwiększając poziom cGMP w komórkach mięśni gładkich naczyń. Prowadzi to do rozkurczu naczyń żylnych i tętniczych, zmniejszenia obciążenia wstępnego i następczego serca oraz poprawy przepływu wieńcowego.

W praktyce klinicznej diazotan izosorbidu stosowany jest w profilaktyce i leczeniu dławicy piersiowej, ostrej niewydolności serca oraz w leczeniu nadciśnienia płucnego. Lek występuje w różnych postaciach: tabletek doustnych o przedłużonym uwalnianiu, tabletek podjęzykowych oraz aerozoli. Najczęstsze działania niepożądane obejmują bóle głowy, zawroty głowy, hipotonię ortostatyczną oraz tachykardię odruchową.

Istotnym problemem w terapii diazotanem izosorbidu jest rozwój tolerancji, co wymaga odpowiedniego dawkowania z zachowaniem przerw terapeutycznych (zwykle 10-12 godzin na dobę). Przeciwwskazania do stosowania obejmują ciężką hipotonię, wstrząs kardiogenny, kardiomiopatię przerostową zawężającą oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (np. sildenafil), ze względu na ryzyko potencjalnie zagrażającego życiu spadku ciśnienia tętniczego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl