bezobjawowa arytmia
Bezobjawowa arytmia to zaburzenie rytmu serca, które nie wywołuje odczuwalnych dolegliwości u pacjenta. Pomimo braku symptomów, arytmie te mogą być wykrywane podczas rutynowych badań EKG, monitorowania holterowskiego lub przypadkowych pomiarów tętna.
Wśród najczęstszych bezobjawowych arytmii wymienia się pojedyncze pobudzenia przedwczesne przedsionkowe lub komorowe, napadowe migotanie przedsionków, bradykardie zatokowe oraz bloki przewodzenia. Istotne znaczenie kliniczne ma bezobjawowe migotanie przedsionków, które zwiększa ryzyko udaru mózgu pięciokrotnie, pomimo braku odczuwanych objawów.
Postępowanie w przypadku bezobjawowych arytmii zależy od typu zaburzenia, jego nasilenia oraz ogólnego profilu ryzyka sercowo-naczyniowego pacjenta. W niektórych przypadkach konieczne jest wdrożenie leczenia przeciwkrzepliwego (migotanie przedsionków) lub implantacja urządzeń wspomagających pracę serca (zaawansowane bloki przewodzenia). Ocena ryzyka nagłego zgonu sercowego jest istotnym elementem diagnostyki pacjentów z bezobjawowymi zaburzeniami rytmu serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Flekainid – Właściwości farmakodynamiczne
Flekainid, lek przeciwarytmiczny klasy Ic (kod ATC: C01BC04), jest stosowany w terapii ciężkich, objawowych arytmii komorowych i nadkomorowych zagrażających życiu. Mechanizm działania opiera się na wyraźnym hamowaniu szybkich kanałów sodowych w mięśniu sercowym, charakteryzującym się powolną kinetyką przyłączania i dysocjacji. Substancja ta selektywnie wpływa na potencjały czynnościowe włókien Purkinjego, powodując ich znaczne skrócenie, przy jednoczesnym braku wpływu na potencjały mięśni komór. W efekcie dochodzi do istotnego zwolnienia przewodzenia impulsów elektrycznych oraz umiarkowanego wydłużenia skutecznego okresu refrakcji, co manifestuje się w EKG jako wydłużenie odstępu PR oraz poszerzenie zespołu QRS. W bardzo wysokich stężeniach flekainid wykazuje słabe hamowanie wolnych kanałów wapniowych, co skutkuje działaniem inotropowym ujemnym, tj. zmniejszeniem siły skurczu mięśnia sercowego.
arytmia komorowa, arytmia nadkomorowa, autonomiczny układ nerwowy, bezobjawowa arytmia, działanie inotropowe ujemne, elektrokardiogram, kardiomiocyt, klasyfikacja ATC, krążenie wieńcowe, lek przeciwarytmiczny klasy IC, odstęp PR, pochodna benzamidu, tkanka serca, typ amidowy, właściwość farmakodynamiczna, włókna Purkinjego, wolny kanał wapniowy, zawał mięśnia sercowego, zespół QRS - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluoksetyna EGIS 10 mg
Przedawkowanie fluoksetyny, substancji czynnej leku Fluoksetyna EGIS, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, od łagodnych do potencjalnie zagrażających życiu. Najczęściej obserwuje się nudności i wymioty jako pierwsze symptomy, jednakże możliwe są również poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak bezobjawowe arytmie, arytmie komorowe, wydłużenie odstępu QTc w EKG oraz rzadkie, ale groźne torsade de pointes. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia oddechowe od łagodnej duszności do ciężkiej niewydolności, a także objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym pobudzenie psychoruchowe, drgawki i śpiączka. W skrajnych przypadkach możliwe jest zatrzymanie akcji serca i zgon, choć zdarza się to bardzo rzadko.
antidotum, arytmia komorowa, bezobjawowa arytmia, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, EKG, hemoperfuzja, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, norfluoksetyna, objaw toksyczny, okres półtrwania, parametr hemodynamiczny, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie fluoksetyny, rytm węzłowy, śpiączka, stan pobudzenia, torsade de pointes, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenie czynności płuc, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluoksetyna EGIS 20 mg
Przedawkowanie fluoksetyny, choć najczęściej przebiega łagodnie, może prowadzić do poważnych powikłań obejmujących układy: przewodu pokarmowego (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowego (bezobjawowe arytmie, wydłużenie odstępu QTc, rzadkie torsade de pointes), oddechowego (duszność, niewydolność oddechowa) oraz ośrodkowego układu nerwowego (stan pobudzenia, drgawki, zaburzenia świadomości, śpiączka). Zgony bezpośrednio związane z przedawkowaniem fluoksetyny są bardzo rzadkie, jednak ze względu na potencjalne zagrożenie życia konieczne jest wdrożenie odpowiednich procedur diagnostyczno-terapeutycznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na wydłużenie odstępu QTc w EKG, które stanowi potencjalne zagrożenie życia, oraz na możliwość wystąpienia nagłego zatrzymania krążenia.
agitacja, antidotum, arytmia komorowa, bezobjawowa arytmia, dializa, dolegliwość przewodu pokarmowego, drgawki, duszność, fluoksetyna, hemoperfuzja, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interwencja medyczna, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, nagłe zatrzymanie krążenia, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, norfluoksetyna, nudności i wymioty, ośrodkowy układ nerwowy, polimorficzny częstoskurcz komorowy, powikłanie, przedawkowanie fluoksetyny, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, rytm węzłowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, senność, sorbitol, śpiączka, SSRI, stan pobudzenia, stupor, TCA, torsade de pointes, transfuzja wymienna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, wymuszona diureza, zaburzenie czynności płuc, zaburzenie świadomości, zatrzymanie akcji serca, zmiany w EKG