czynność serca płodu

Czynność serca płodu (ang. fetal heart rate, FHR) to istotny parametr diagnostyczny w położnictwie, monitorowany podczas ciąży i porodu, stanowiący kluczowy wskaźnik dobrostanu płodu. Prawidłowa częstość uderzeń serca płodu mieści się w zakresie 110-160 uderzeń na minutę, osiągając te wartości około 6-7 tygodnia ciąży, kiedy to rozpoczyna się kurczenie pierwotnej rurki sercowej.

Ocena czynności serca płodu może być przeprowadzana różnymi metodami, w tym za pomocą stetoskopu położniczego (od około 20. tygodnia ciąży), detektora dopplerowskiego (od około 12. tygodnia ciąży) oraz kardiotokografii (KTG) – metody pozwalającej na ciągły zapis czynności serca płodu wraz z aktywnością skurczową macicy, stosowanej głównie w III trymestrze ciąży i podczas porodu.

Zaburzenia czynności serca płodu mogą obejmować tachykardię (>160 uderzeń/min), bradykardię (<110 uderzeń/min) oraz nieprawidłową zmienność podstawowej częstości uderzeń. Mogą one wskazywać na niedotlenienie płodu, infekcję, zaburzenia rytmu serca, wady rozwojowe lub reakcję na leki. Interpretacja zapisu KTG wymaga uwzględnienia wielu parametrów, w tym podstawowej częstości, zmienności, akceleracji i deceleracji, a także ich korelacji z aktywnością macicy.

Monitorowanie czynności serca płodu stanowi podstawę współczesnej opieki położniczej, umożliwiając wczesne wykrycie zagrożeń dla płodu i podjęcie odpowiednich interwencji medycznych, w tym decyzji o konieczności pilnego zakończenia ciąży drogą cięcia cesarskiego w przypadku wykrycia objawów ostrego niedotlenienia płodu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl