absorpcja systemowa leku

Absorpcja systemowa leku to proces, w którym substancja lecznicza przedostaje się z miejsca podania do krążenia ogólnoustrojowego. Jest to kluczowy etap w farmakokinetyce, determinujący biodostępność leku oraz szybkość pojawienia się efektu terapeutycznego.

Na absorpcję systemową wpływa wiele czynników, w tym droga podania leku (doustna, parenteralna, przezskórna, etc.), właściwości fizykochemiczne substancji (rozpuszczalność, lipofilność, wielkość cząsteczki), forma farmaceutyczna preparatu oraz stan fizjologiczny pacjenta. W przypadku podania doustnego istotne znaczenie ma również pH środowiska przewodu pokarmowego, obecność pokarmu, aktywność enzymów trawiennych i transporterów błonowych.

Ocena absorpcji systemowej stanowi ważny element badań klinicznych i przedklinicznych leków. Parametry takie jak stężenie maksymalne (Cmax), czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (Tmax) oraz pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC) umożliwiają ilościową ocenę tego procesu i pozwalają na optymalizację dawkowania.

Zaburzenia absorpcji mogą prowadzić do niepowodzenia terapeutycznego lub zwiększonego ryzyka działań niepożądanych. W praktyce klinicznej mogą być one związane z patologiami przewodu pokarmowego, interakcjami z innymi lekami lub pokarmem, a także z indywidualnymi różnicami wynikającymi z polimorfizmu genetycznego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl