kontaktowe alergiczne zapalenie skóry
Kontaktowe alergiczne zapalenie skóry (ACD – Allergic Contact Dermatitis) to zapalna reakcja skórna wywołana kontaktem z alergenem u osób wcześniej uczulonych. Jest to reakcja nadwrażliwości typu opóźnionego (typu IV), w której kluczową rolę odgrywają limfocyty T.
Choroba charakteryzuje się występowaniem świądu, rumienia, obrzęku, pęcherzyków, a w stanach przewlekłych – lichenifikacji i złuszczania naskórka. Zmiany skórne pojawiają się typowo w miejscu kontaktu z alergenem, choć mogą rozprzestrzeniać się poza pierwotną lokalizację. Najczęstszymi alergenami kontaktowymi są nikiel, chrom, neomycyna, tiomersal, składniki kosmetyków i perfum oraz lateks.
Diagnostyka opiera się głównie na testach płatkowych, które pomagają zidentyfikować konkretny alergen wywołujący reakcję. W leczeniu najważniejsze jest unikanie kontaktu z alergenem. W terapii objawowej stosuje się miejscowe glikokortykosteroidy, inhibitory kalcyneuryny oraz doustne leki przeciwhistaminowe w celu złagodzenia świądu. W ciężkich przypadkach konieczne może być zastosowanie ogólnoustrojowych kortykosteroidów lub leków immunosupresyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Klindacin T 10 mg/g
Klindacin T w postaci żelu zawiera 10 mg/g klindamycyny (fosforan) i jest stosowany miejscowo, jednak może wywoływać różnorodne działania niepożądane, głównie miejscowe, takie jak pieczenie, świąd, rumień, nadmierne wysuszenie lub przetłuszczanie się skóry oraz kontaktowe alergiczne zapalenie skóry. Występuje także ryzyko zapalenia mieszków włosowych, objawiającego się krostkami i zaczerwienieniem w miejscu aplikacji. Działania te mają częstość występowania nieznaną, co wymaga uważnej obserwacji klinicznej. Ponadto, pomimo miejscowego stosowania, klindamycyna może ulegać systemowej absorpcji, co manifestuje się objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak ból brzucha, wzdęcia i biegunki, które mogą wskazywać na dysbakteriozę jelitową i w ciężkich przypadkach wymagać przerwania terapii.
absorpcja systemowa leku, biegunka, ból brzucha, dysbakterioza jelitowa, działanie niepożądane, fosforan klindamycyny, glikol propylenowy, kontaktowe alergiczne zapalenie skóry, krostka, pieczenie skóry, podrażnienie kontaktowe, przewód pokarmowy, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, wzdęcie, zapalenie mieszków włosowych - Leksykon substancji czynnych
Klobetazol – Działania niepożądane
Klobetazol, jako bardzo silny kortykosteroid stosowany miejscowo, niesie ryzyko licznych działań niepożądanych zarówno miejscowych, jak i ogólnoustrojowych. Do najczęstszych miejscowych objawów należą świąd oraz pieczenie skóry, natomiast długotrwałe stosowanie może prowadzić do nieodwracalnych zmian zanikowych skóry, takich jak ścieńczenie, rozstępy i teleangiektazje. U pacjentów z łuszczycą istnieje ryzyko rozwoju łuszczycy krostkowej oraz nawrotów choroby. Wchłanianie klobetazolu do krwiobiegu może skutkować supresją osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołem Cushinga, hiperglikemią, nadciśnieniem tętniczym oraz zmniejszeniem endogennej produkcji kortyzolu. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie u dzieci, gdzie obserwuje się ryzyko zahamowania wzrostu i rozwoju, zwłaszcza przy stosowaniu pod opatrunkiem okluzyjnym lub w okolicy pieluch.
atrofia skóry, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane ogólnoustrojowe, efekt z odbicia, glikokortykosteroid, glikozuria, hiperglikemia, hiperkortyzolizm, hirsutyzm, jaskra, klobetazol propionian, kontaktowe alergiczne zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, kortyzol endogenny, łuszczyca krostkowa, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nadnerczy, opatrunek okluzyjny, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, osteoporoza, otyłość centralna, rozstęp, supresja nadnerczy, teleangiektazja, twarz księżycowata, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie mięśniowo-szkieletowe, zaburzenie oka, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaćma, zakażenie oportunistyczne, zakażenie pasożytnicze, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clotrimazolum Amara 10 mg/g
Stosowanie kremu Clotrimazolum Amara (10 mg/g) może wiązać się z występowaniem działań niepożądanych, głównie o charakterze lokalnym i zazwyczaj łagodnym. Do rzadkich objawów należą pęcherzyki, rumień, obrzęki, świąd, pieczenie, parzący ból oraz pęknięcia skóry w miejscu aplikacji (częstość ≥ 1/10000 do < 1/1000). Ponadto, mogą pojawić się reakcje immunologiczne, takie jak kontaktowe alergiczne zapalenie skóry oraz pokrzywka, które stanowią wskazanie do przerwania terapii. W składzie preparatu znajdują się substancje pomocnicze: alkohol cetylowy (3 g/100 g), alkohol cetostearylowy (11 g/100 g) oraz alkohol benzylowy (1 g/100 g), które mogą wywoływać miejscowe reakcje u osób z nadwrażliwością.
alkohol benzylowy, alkohol cetostearylowy, alkohol cetylowy, klotrymazol, kontaktowe alergiczne zapalenie skóry, miejscowa reakcja skórna, mikrouszkodzenie skóry, nadwrażliwość na składniki leku, obrzęk, obrzęk tkanek, ogólnoustrojowa reakcja alergiczna, pęcherzyk skórny, pęknięcie skóry, pieczenie skóry, pokrzywka, rumień, świąd skóry, zaburzenie immunologiczne, zaburzenie skóry, zaczerwienienie skóry, zapalenie skóry, zmiana skórna