terapia sekretolityczna

Terapia sekretolityczna to metoda leczenia stosowana głównie w schorzeniach układu oddechowego, której celem jest zwiększenie objętości i zmniejszenie lepkości wydzieliny oskrzelowej, co ułatwia jej odkrztuszanie. Leki sekretolityczne zwiększają wydzielanie płynnej, surowiczej wydzieliny oskrzelowej i rozrzedzają ją, co usprawnia transport śluzowo-rzęskowy i oczyszczanie dróg oddechowych.

W praktyce klinicznej terapia sekretolityczna obejmuje stosowanie substancji takich jak bromheksyna, ambroksol, karbocysteina czy acetylocysteina. Mechanizmy działania tych leków są różnorodne i obejmują m.in. stymulację komórek kubkowych do wydzielania płynnej wydzieliny, depolimeryzację mukopolisacharydów śluzowych czy przerwanie mostków disiarczkowych w glikoproteinie śluzowej.

Wskazaniami do wdrożenia terapii sekretolitycznej są przede wszystkim przewlekłe i ostre schorzenia dróg oddechowych przebiegające z zaburzeniami odkrztuszania wydzieliny, takie jak przewlekła obturacyjna choroba płuc, rozstrzenie oskrzeli, mukowiscydoza, ostre i przewlekłe zapalenia oskrzeli czy zapalenia płuc. Leczenie to jest również cenne u pacjentów z osłabionym odruchem kaszlowym lub przy znacznym zagęszczeniu wydzieliny oskrzelowej.

Skuteczność terapii sekretolitycznej wzrasta przy jednoczesnym odpowiednim nawodnieniu pacjenta oraz stosowaniu fizjoterapii oddechowej. W niektórych przypadkach leczenie to może być łączone z bronchodilatatorami lub antybiotykami, co zwiększa efektywność terapeutyczną u pacjentów z infekcyjnymi chorobami dróg oddechowych.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl