niewydolność tętnic

Niewydolność tętnic (arterial insufficiency) to stan chorobowy, w którym przepływ krwi przez tętnice jest niewystarczający do zaspokojenia metabolicznych potrzeb tkanek. Jest to najczęściej konsekwencja miażdżycy tętnic, która prowadzi do zwężenia lub całkowitego zamknięcia ich światła, ograniczając tym samym dopływ krwi do narządów.

Główną przyczyną niewydolności tętnic jest miażdżyca, ale może być ona również wynikiem zakrzepicy, zatorowości, zapalenia naczyń, urazów naczyniowych czy wad wrodzonych. Czynniki ryzyka obejmują palenie tytoniu, nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, hiperlipidemię, otyłość, siedzący tryb życia oraz predyspozycje genetyczne.

Objawy niewydolności tętnic zależą od lokalizacji i stopnia zwężenia naczyń. W przypadku kończyn dolnych typowym objawem jest chromanie przestankowe (ból mięśni podczas wysiłku, ustępujący po odpoczynku), ból spoczynkowy, osłabienie mięśni, zaniki mięśniowe, parestezje, zmiany troficzne skóry, owrzodzenia niedokrwienne i martwica tkanek w zaawansowanych przypadkach.

Diagnostyka obejmuje badanie przedmiotowe (ocena tętna, szmerów naczyniowych, wyglądu kończyn), badania nieinwazyjne (pomiar wskaźnika kostka-ramię ABI, USG Doppler, angio-TK, angio-MR) oraz w wybranych przypadkach badania inwazyjne (arteriografia). Leczenie niewydolności tętnic obejmuje modyfikację czynników ryzyka, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny, leki wazoaktywne) oraz w zaawansowanych przypadkach interwencje wewnątrznaczyniowe (angioplastyka, stentowanie) lub zabiegi chirurgiczne (endarterektomia, pomostowanie).

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Carvetrend

Karwedylol, będący antagonistą receptorów beta- i alfa-adrenergicznych, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, gdzie podczas titracji dawki może dojść do nasilenia objawów niewydolności lub zatrzymania płynów. W takich przypadkach zaleca się zwiększenie dawki leków moczopędnych bez dalszego zwiększania karwedylolu, a w razie konieczności czasowe zmniejszenie lub odstawienie leku. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek i niskim ciśnieniem tętniczym (<100 mmHg) obserwowano przemijające pogorszenie funkcji nerek. Karwedylol powinien być stosowany wyłącznie u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, uprzednio leczonych inhibitorami ACE przez co najmniej 48 godzin. W przypadku współistniejącej POChP ze skurczem oskrzeli, lek należy stosować ostrożnie, monitorując objawy skurczu i zmniejszając dawkę w razie ich wystąpienia.
antagonista wapnia, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, dusznica bolesna typu Prinzmetala, działanie inotropowe, filtracja kłębuszkowa, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny, hipoglikemia, inhibitor ACE, insulinooporność, karwedylol, łuszczyca, marskość wątroby, nadczynność tarczycy, niepożądana reakcja skórna, nietolerancja galaktozy, niewydolność tętnic, objaw Raynauda, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekła zastoinowa niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja nadwrażliwości, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zastoinowa niewydolność serca, zespół Stevensa-Johnsona
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dilatrend

Dilatrend (karwedylol) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, gdzie podczas zwiększania dawki może dojść do nasilenia objawów niewydolności lub retencji płynów. W takich przypadkach zaleca się zwiększenie dawki leków moczopędnych bez dalszego zwiększania karwedylolu, a w razie potrzeby zmniejszenie dawki lub czasowe przerwanie terapii. Karwedylol może powodować przemijające pogorszenie czynności nerek, zwłaszcza u pacjentów z ciśnieniem skurczowym < 100 mmHg, chorobą niedokrwienną serca, rozsianymi zmianami naczyniowymi lub współistniejącą niewydolnością nerek. Nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z umiarkowaną do ciężką niewydolnością nerek. Przed rozpoczęciem leczenia po ostrym zawale mięśnia sercowego pacjent musi być stabilny klinicznie i otrzymywać inhibitor ACE przez co najmniej 48 godzin z ustabilizowaną dawką przez ostatnie 24 godziny.
beta-adrenolityk, bradykardia, brak laktazy, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, cyklosporyna, digoksyna, dusznica bolesna typu Prinzmetala, działanie alfa-adrenolityczne, filtracja kłębuszkowa, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny, inhibitor ACE, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karwedylol, leczenie alfa-adrenolityczne, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, łuszczyca, marskość wątroby, nadczynność tarczycy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność tętnic, objaw Raynauda, opór w drogach oddechowych, ostra hipoglikemia, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekła zastoinowa niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja nadwrażliwości, retencja płynów, rozsiane zmiany naczyniowe, rumień wielopostaciowy, ryfampicyna, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia czynności lewej komory, zaburzenia czynności nerek, zespół metaboliczny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy

niewydolność tętnic

Powiązane wpisy

Specjalne ostrzeżenia – Carvetrend

Specjalne ostrzeżenia – Dilatrend