kompletne żywienie pozajelitowe

Kompletne żywienie pozajelitowe (ang. Total Parenteral Nutrition, TPN) to zaawansowana forma leczenia żywieniowego polegająca na dostarczaniu wszystkich niezbędnych składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu pacjenta, z pominięciem przewodu pokarmowego. Metoda ta stosowana jest u pacjentów, u których niemożliwe jest żywienie drogą przewodu pokarmowego lub jest ono niewystarczające.

TPN zawiera precyzyjnie skomponowaną mieszaninę makroskładników (białka, węglowodany, tłuszcze), elektrolitów, mikroelementów, witamin i wody. Podawane jest najczęściej przez centralny dostęp żylny, rzadziej przez żyły obwodowe. Żywienie to może być stosowane jako jedyne źródło składników odżywczych lub jako uzupełnienie innych form żywienia.

Wskazania do kompletnego żywienia pozajelitowego obejmują m.in.: niewydolność jelit, zespół krótkiego jelita, niedrożność przewodu pokarmowego, ciężkie zapalenie trzustki, niektóre choroby zapalne jelit, radioterapię i chemioterapię powodujące ciężkie zaburzenia wchłaniania oraz stany okołooperacyjne u pacjentów niedożywionych.

Prowadzenie kompletnego żywienia pozajelitowego wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego pacjenta, parametrów biochemicznych oraz bilansu płynów i elektrolitów. Do potencjalnych powikłań tej metody należą: zakażenia związane z cewnikiem centralnym, zaburzenia metaboliczne, powikłania wątrobowe oraz zespół ponownego odżywienia (refeeding syndrome).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl