włókniakomięśniak macicy

Włókniakomięśniak macicy (mięśniak gładkokomórkowy, leiomyoma) to łagodny nowotwór wywodzący się z tkanki mięśniowej gładkiej macicy. Jest to najczęstszy guz narządu rodnego kobiet, występujący u około 20-40% kobiet w wieku rozrodczym, ze szczególną predylekcją do wieku 30-50 lat.

Pod względem lokalizacji mięśniaki dzieli się na podsurowicówkowe, śródścienne i podśluzówkowe. Mogą również występować jako mięśniaki uszypułowane lub międzywięzadłowe. Ich wielkość jest bardzo zróżnicowana – od kilku milimetrów do guzów olbrzymich, ważących kilka kilogramów.

Etiopatogeneza włókniakomięśniaków wiąże się z wpływem estrogenów i progesteronu, czynnikami genetycznymi oraz zaburzeniami angiogenezy. Charakterystyczny jest ich wzrost w czasie ciąży oraz zanik po menopauzie. Część pacjentek nie wykazuje objawów klinicznych, podczas gdy inne doświadczają obfitych i przedłużających się krwawień miesiączkowych, bólów podbrzusza, uczucia parcia na pęcherz moczowy, zaburzeń płodności lub powikłań położniczych.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniu ginekologicznym oraz badaniach obrazowych, takich jak ultrasonografia przezpochwowa, histeroskopia, histerosalpingografia, a w wybranych przypadkach rezonans magnetyczny. Leczenie uzależnione jest od wieku pacjentki, nasilenia objawów, lokalizacji i wielkości mięśniaków oraz planów prokreacyjnych. Obejmuje ono postępowanie zachowawcze (obserwacja, farmakoterapia), zabiegi małoinwazyjne (embolizacja tętnic macicznych, ablacja falami ultradźwiękowymi) oraz leczenie operacyjne (miomektomia, histerektomia).