guzy przysadki mózgowej
Guzy przysadki mózgowej to nowotwory wywodzące się z komórek gruczołu przysadki, zlokalizowanego w siodełku tureckim na podstawie czaszki. Stanowią około 10-15% wszystkich guzów wewnątrzczaszkowych. Większość z nich ma charakter łagodny (gruczolaki), choć rzadko mogą występować także nowotwory złośliwe (gruczolakoraki).
Klasyfikacja guzów przysadki obejmuje podział na podstawie wielkości (mikrogruczolaki <10 mm i makrogruczolaki >10 mm), aktywności hormonalnej (czynne i nieczynne hormonalnie) oraz typu wydzielanych hormonów (prolaktynoma, somatotropinoma, kortykotropinoma, gonadotropinoma, tyreotropinoma). Gruczolaki nieczynne hormonalnie stanowią około 30% wszystkich guzów przysadki.
Objawy kliniczne wynikają z dwóch mechanizmów: efektu masy (bóle głowy, zaburzenia widzenia, niedoczynność przysadki) oraz zaburzeń hormonalnych (nadmierne wydzielanie lub niedobór hormonów przysadkowych). Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (MRI z kontrastem jako złoty standard), ocenę okulistyczną oraz kompleksowe badania hormonalne.
Leczenie guzów przysadki jest zindywidualizowane i zależy od typu guza, jego wielkości oraz objawów. Obejmuje farmakoterapię (szczególnie skuteczną w prolaktynoma), leczenie operacyjne (najczęściej z dostępu przezklinowego), radioterapię oraz leczenie substytucyjne w przypadku niedoczynności przysadki. Wielodyscyplinarne podejście z udziałem endokrynologa, neurochirurga, radioterapeuty i okulisty jest kluczowe dla optymalnego postępowania.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bromergon 2,5 mg
Bromergon (bromokryptyna w postaci mezylanu) w dawce 2,5 mg jest stosowany przede wszystkim w leczeniu hiperprolaktynemii, gruczolaków przysadki typu prolaktynoma oraz akromegalii, a także w terapii choroby Parkinsona jako agonista receptorów dopaminowych. Lek znajduje zastosowanie w hamowaniu patologicznej laktacji poporodowej w sytuacjach medycznych takich jak utrata dziecka, śmierć noworodka czy zakażenie matki wirusem HIV, jednak nie jest rekomendowany do rutynowego stosowania w celu zmniejszenia objawów bólu i obrzęku piersi, które można leczyć metodami niefarmakologicznymi lub standardowymi lekami przeciwbólowymi. Bromergon może być również używany we wczesnej fazie połogowego zapalenia piersi w celu hamowania laktacji i redukcji stanu zapalnego. Nie ma natomiast wystarczających dowodów na skuteczność bromokryptyny w leczeniu zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS) czy łagodnych schorzeń piersi, takich jak mastopatia włóknisto-torbielowata.
akromegalia, amenorrhea, bromokryptyna, bromokryptyna mezylanu, choroba Parkinsona, galactorrhea, guzy przysadki mózgowej, hiperprolaktynemia, mastopatia włóknisto-torbielowata, nietolerancja laktozy, normoprolaktynemia, prolaktynoma, receptory dopaminowe, schorzenie neurodegeneracyjne, zaburzenia cyklu miesiączkowego, zakażenie HIV, zapalenie piersi połogowe, zespół napięcia przedmiesiączkowego - Leksykon chorób i schorzeń
Wieloogniskowa neoplazja endokrynna typu 1 (men 1) – Objawy
Wieloogniskowa neoplazja endokrynna typu 1 (MEN 1) to dziedziczna choroba charakteryzująca się rozwojem licznych guzów w gruczołach dokrewnych, przede wszystkim przytarczyc, trzustki i przysadki mózgowej. Nadczynność przytarczyc występuje u około 95% pacjentów do 50. roku życia i objawia się hiperkalcemią, prowadzącą do objawów takich jak kamica nerkowa, osteoporoza, bóle kości, zaburzenia rytmu serca oraz nadciśnienie tętnicze. Guzy neuroendokrynne trzustki (GEP-NET) występują u 30-80% chorych, z gastrinomą (40%) i insulinomą (10-30%) jako najczęstszymi funkcjonalnymi guzami, powodującymi odpowiednio chorobę wrzodową i hipoglikemię. Guzy przysadki, obecne u 15-42% pacjentów, najczęściej są prolactinomami (25-90%), prowadzącymi do zaburzeń miesiączkowania, mlekotoku, zaburzeń płodności, a także do akromegalii lub zespołu Cushinga w przypadku guzów wydzielających hormon wzrostu lub ACTH. MEN 1 cechuje się wysoką penetracją i wieloogniskowością zmian, co wymaga stałej, wielospecjalistycznej opieki i monitorowania biochemicznego oraz obrazowego.
akromegalia, amenorrhea, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca, gastrinoma, ginekomastia, guzy neuroendokrynne trzustki, guzy przysadki mózgowej, hiperkalcemia, hipoglikemia, insulinoma, kamica nerkowa, mlekotok, naczyniakowłókniak, nadciśnienie tętnicze, nadczynność przytarczyc, niedoczynność przysadki, osteoporoza, parathormon, prolaktynoma, refluks żołądkowo-przełykowy, wieloogniskowa neoplazja endokrynna typu 1, zaburzenia rytmu serca, zespół Cushinga, zespół rakowiaka, zespół Wermera, zespół Zollingera-Ellisona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Chorapur 5000 IU
Produkt leczniczy Chorapur, zawierający ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. U kobiet przeciwwskazania obejmują obecność guzów przysadki mózgowej lub podwzgórza, nowotworów hormonozależnych jajników, macicy lub piersi, torbieli jajników innych niż zespół policystycznych jajników, krwawienia z dróg rodnych o nieznanej etiologii, ciążę pozamaciczną w ciągu ostatnich 3 miesięcy oraz zespół hiperstymulacji jajników (OHSS). Ponadto, stosowanie leku jest niewskazane w pierwotnej niewydolności jajników, wadach rozwojowych narządów płciowych uniemożliwiających rozwój ciąży, włókniakomięśniakach macicy znacząco zniekształcających jamę macicy oraz u kobiet po menopauzie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentek z aktywnymi zaburzeniami zakrzepowo-zatorowymi ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka powikłań zakrzepowych.
ciąża pozamaciczna, gonadotropina kosmówkowa, guzy przysadki mózgowej, jądro ektopowe, krwawienie z dróg rodnych, nadwrażliwość, niewydolność jajników, oś hormonalna, przepuklina pachwinowa, rak jajnika, substancja czynna, torbiel jajnika, wady narządów płciowych, włókniakomięśniak macicy, wnętrostwo, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zespół hiperstymulacji jajników, zespół policystycznych jajników - Leksykon chorób i schorzeń
Wieloogniskowa neoplazja endokrynna typu 1 (men 1) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Wieloogniskowa neoplazja endokrynna typu 1 (MEN 1) to autosomalnie dominująca choroba genetyczna spowodowana mutacjami w genie MEN1 na chromosomie 11, charakteryzująca się rozwojem licznych guzów w przytarczycach, trzustce i przysadce mózgowej. Najczęstszą manifestacją jest pierwotna nadczynność przytarczyc (PNP) występująca u około 90% pacjentów, objawiająca się hiperkalcemią i jej powikłaniami, takimi jak kamica nerkowa czy osteoporoza. Guzy neuroendokrynne trzustki (pNET) występują u 30-80% chorych i mogą wydzielać hormony, prowadząc do zespołów takich jak Zollinger-Ellison (gastrinoma) czy hipoglikemia (insulinoma). Guzy przysadki, najczęściej prolaktinoma, występują u 15-90% pacjentów. Diagnostyka opiera się na badaniach biochemicznych (m.in. stężenia wapnia, PTH, prolaktyny, gastryny), obrazowych (MRI, CT, scyntygrafia) oraz genetycznych, które umożliwiają wczesne wykrycie nosicieli mutacji i wdrożenie badań przesiewowych od 5. roku życia.
agoniści dopaminy, akromegalia, analogi somatostatyny, autosomalny dominujący, badania biochemiczne, badania genetyczne, diazoksyd, dysfagia, gastrinoma, gen MEN1, guzy neuroendokrynne trzustki, guzy przysadki mózgowej, hiperkalcemia, inhibitory pompy protonowej, insulinoma, MEN 1, paratyreoidektomia, pierwotna nadczynność przytarczyc, pNET, prolaktynoma, rezonans magnetyczny, scyntygrafia receptorów somatostatynowych, subtotalna paratyreoidektomia, tomografia komputerowa, VIPoma, wieloogniskowa neoplazja endokrynna typu 1, zespół WDHA, zespół Zollingera-Ellisona