czynnik reumatyczny
Czynnik reumatyczny (RF – Rheumatoid Factor) to autoprzeciwciało skierowane przeciwko fragmentowi Fc immunoglobuliny G. Należy do klasy immunoglobulin, najczęściej IgM, rzadziej IgG lub IgA. Jest jednym z najdłużej znanych markerów serologicznych w diagnostyce chorób reumatycznych, szczególnie reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS).
Obecność czynnika reumatycznego we krwi (seropozytywność) stwierdza się u około 70-80% pacjentów z RZS, jednak nie jest to marker swoisty wyłącznie dla tej choroby. Podwyższone miano RF może występować również w innych schorzeniach autoimmunologicznych (jak zespół Sjögrena, toczeń rumieniowaty układowy), chorobach infekcyjnych (np. wirusowym zapaleniu wątroby, gruźlicy), nowotworach oraz u osób zdrowych, szczególnie w podeszłym wieku.
W diagnostyce RZS wysokie miano RF (przekraczające 3-krotnie górną granicę normy) ma wartość prognostyczną – wiąże się z cięższym przebiegiem choroby, szybszą progresją zmian destrukcyjnych w stawach oraz większym prawdopodobieństwem wystąpienia manifestacji pozastawowych. W praktyce klinicznej oznaczenie RF jest elementem kryteriów klasyfikacyjnych RZS według ACR/EULAR z 2010 roku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Feldene 20 mg/ml
Piroksykam, substancja czynna roztworu do wstrzykiwań Feldene (20 mg/ml), jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym o wielokierunkowym mechanizmie działania. Hamuje odwracalnie enzym cyklooksygenazy, co prowadzi do zahamowania syntezy prostanoidów, w tym prostaglandyn odpowiedzialnych za stan zapalny. Ponadto piroksykam ogranicza agregację leukocytów, migrację komórek zapalnych oraz uwalnianie enzymów lizosomalnych, co zmniejsza lokalne uszkodzenia tkanek. Lek wykazuje także działanie antyoksydacyjne poprzez redukcję produkcji anionów ponadtlenkowych przez granulocyty obojętnochłonne oraz wpływa na zmniejszenie produkcji czynnika reumatycznego u pacjentów z seropozytywnym reumatoidalnym zapaleniem stawów. W przeciwieństwie do kortykosteroidów, piroksykam nie stymuluje osi przysadkowo-nadnerczowej i nie wykazuje negatywnego wpływu na metabolizm tkanki chrzęstnej, co jest istotne przy długotrwałej terapii chorób zwyrodnieniowych stawów.
białe krwinki, ból pooperacyjny, ból pourazowy, choroba zwyrodnieniowa stawów, cyklooksygenaza, czynnik reumatyczny, działanie przeciwzapalne, enzymy lizosomalne, granulocyt obojętnochłonny, kortykosteroid, mediator bólu, migracja komórek zapalnych, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oś przysadkowo-nadnerczowa, ośrodkowy układ nerwowy, piroksykam, prostanoidy, reumatoidalne zapalenie stawów, stężenie terapeutyczne, stres oksydacyjny, tkanka chrzęstna