zakrywanie oka

Zakrywanie oka to procedura stosowana zarówno w diagnostyce, jak i terapii zaburzeń widzenia. W kontekście diagnostycznym, technika ta wykorzystywana jest podczas badania ortoptycznego do oceny zeza, dominacji oka oraz funkcji widzenia obuocznego. Test naprzemiennego zakrywania oka (cover-uncover test) pozwala wykryć nawet niewielkie odchylenia w ustawieniu gałek ocznych.

W terapii okulistycznej, zakrywanie oka (okluzja) stanowi podstawową metodę leczenia niedowidzenia (amblyopii) u dzieci. Polega na zasłanianiu oka dominującego, co zmusza oko niedowidzące do wzmożonej pracy i stymuluje rozwój ostrości wzroku. Efektywność tej metody jest najwyższa w okresie rozwoju układu wzrokowego, czyli do około 8-10 roku życia.

Okluzja może być całkowita (nieprzezroczysta) lub częściowa (półprzezroczysta). Czas zakrywania oka zależy od stopnia niedowidzenia i wieku pacjenta – od kilku godzin dziennie do kilku dni w tygodniu. Podczas terapii konieczna jest regularna kontrola okulistyczna, aby monitorować postępy leczenia i zapobiec rozwojowi niedowidzenia oka zasłanianego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl