obniżenie stężenia kortyzolu

Obniżenie stężenia kortyzolu (hipokortyzolemia) to stan, w którym poziom kortyzolu we krwi spada poniżej wartości referencyjnych. Kortyzol, nazywany „hormonem stresu”, jest wydzielany przez korę nadnerczy pod wpływem adrenokortykotropiny (ACTH) z przysadki mózgowej i odgrywa kluczową rolę w metabolizmie, regulacji ciśnienia krwi oraz odpowiedzi immunologicznej organizmu.

Najczęstszą przyczyną obniżenia stężenia kortyzolu jest choroba Addisona (pierwotna niedoczynność kory nadnerczy), spowodowana najczęściej procesem autoimmunologicznym. Inne przyczyny obejmują: wtórną niedoczynność nadnerczy (związaną z dysfunkcją przysadki), nagłe odstawienie długotrwałej steroidoterapii, wrodzony przerost nadnerczy, a także stosowanie niektórych leków (np. mitotan, ketokonazol, etomidat).

Objawy hipokortyzolizmu mogą obejmować przewlekłe zmęczenie, osłabienie mięśniowe, utratę masy ciała, hipotensję ortostatyczną, hipoglikemię, hiperpigmentację skóry (w chorobie Addisona), nudności, wymioty i bóle brzucha. W skrajnych przypadkach może rozwinąć się przełom nadnerczowy – stan zagrażający życiu, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.

Diagnostyka obejmuje oznaczenie stężenia kortyzolu w surowicy (rano i wieczorem), test stymulacji ACTH (test synactenowy), oznaczenie ACTH, aldosteronu oraz badania obrazowe nadnerczy (TK, MRI). Leczenie zależy od przyczyny i polega głównie na substytucji glikokortykosteroidami (hydrokortyzon, prednizon) oraz mineralokortykosteroidami (fludrokortyzon) w przypadku choroby Addisona.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl