wrodzona toksoplazmoza
Wrodzona toksoplazmoza to choroba pasożytnicza spowodowana transmisją pierwotniaka Toxoplasma gondii od zainfekowanej matki do płodu. Do zakażenia wewnątrzmacicznego dochodzi najczęściej podczas pierwotnej infekcji u matki w trakcie ciąży, przy czym ryzyko transmisji wzrasta wraz z jej zaawansowaniem.
Objawy wrodzonej toksoplazmozy mogą obejmować: wodogłowie, zwapnienia wewnątrzczaszkowe, zapalenie siatkówki i naczyniówki, małogłowie, drgawki, żółtaczkę, wysypkę, hepatosplenomegalię oraz zaburzenia neurologiczne. Klasyczna triada objawów to: zapalenie siatkówki i naczyniówki, zwapnienia wewnątrzczaszkowe i wodogłowie, jednak występuje rzadko.
Diagnostyka opiera się na badaniach serologicznych u matki i noworodka, PCR płynu owodniowego oraz badaniach obrazowych płodu i noworodka. Leczenie wrodzonej toksoplazmozy obejmuje terapię skojarzoną z użyciem pirymetaminy, sulfadiazyny i kwasu folinowego przez okres do 12 miesięcy, co może zmniejszyć nasilenie objawów i zapobiec dalszym powikłaniom.
Profilaktyka obejmuje edukację kobiet w ciąży na temat unikania potencjalnych źródeł zakażenia (surowe mięso, kontakt z kocimi odchodami, niewłaściwie umyte owoce i warzywa) oraz badania przesiewowe w kierunku toksoplazmozy u kobiet planujących ciążę lub będących w ciąży.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Toxoplazmoza – Diagnostyka i diagnoza
Toksoplazmoza, wywołana przez Toxoplasma gondii, wymaga kompleksowej diagnostyki obejmującej metody serologiczne, molekularne, obrazowe oraz histopatologiczne. Diagnostyka serologiczna opiera się na oznaczaniu przeciwciał IgG i IgM, gdzie obecność IgM wskazuje na ostre zakażenie, a test awidności IgG pozwala różnicować czas zakażenia. Metody molekularne, zwłaszcza PCR z wykorzystaniem genów B1 i sekwencji 529 bp, są kluczowe w diagnostyce prenatalnej, toksoplazmozy OUN oraz ocznej, charakteryzując się wysoką czułością i swoistością (PCR w płynie owodniowym: czułość 92%, swoistość 100%). Badania obrazowe (TK, MRI, USG) wspomagają diagnozę i monitorowanie, szczególnie u pacjentów z AIDS i wrodzoną toksoplazmozą, gdzie obserwuje się zmiany pierścieniowate i zwapnienia wewnątrzczaszkowe. Diagnostyka histopatologiczna, choć rzadziej stosowana, umożliwia identyfikację tachyzoitów i cyst tkankowych, zwłaszcza przy użyciu barwienia immunoperoksydazowego.
amniopunkcja, autofluorescencja, badanie histopatologiczne, biomarkery immunologiczne, diagnostyka molekularna, diagnostyka serologiczna, immunoblot, limfocyty CD4, martwicze zapalenie siatkówki, obniżona odporność, paracenteza, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn owodniowy, przeciwciała IgG i IgM, punkcja lędźwiowa, reakcja łańcuchowa polimerazy, reaktywacja zakażenia, real-time PCR, rezonans magnetyczny, tachyzoity, test ELISA, test IGRA, test immunofluorescencyjny, test point-of-care, toksoplazmoza mózgu, toksoplazmoza oczna, toksoplazmoza OUN, tomografia komputerowa, Toxoplasma gondii, ultrasonografia, wodogłowie, wrodzona toksoplazmoza, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego, zakażenie pasożytnicze, zakażenie wewnątrzmaciczne, zwapnienia wewnątrzczaszkowe