postać doustna i parenteralna
Postać doustna to forma leku podawana przez usta, która ulega wchłanianiu w przewodzie pokarmowym. Jest najczęściej stosowaną drogą podania leków ze względu na wygodę, bezpieczeństwo i akceptowalność przez pacjentów. Występuje w formie tabletek, kapsułek, syropów, zawiesin, proszków i granulatów. Cechuje się stosunkowo wolnym początkiem działania i możliwością efektu pierwszego przejścia przez wątrobę.
Postać parenteralna oznacza drogę podania leku z pominięciem przewodu pokarmowego, najczęściej poprzez iniekcje lub infuzje. Obejmuje podanie dożylne, domięśniowe, podskórne, dostawowe, dokanałowe i inne. Charakteryzuje się szybkim początkiem działania, precyzyjnym dawkowaniem i stuprocentową biodostępnością w przypadku podania dożylnego. Jest stosowana w sytuacjach nagłych, gdy pacjent nie może przyjmować leków doustnie lub gdy lek ulega rozkładowi w przewodzie pokarmowym.
Wybór między postacią doustną a parenteralną zależy od stanu klinicznego pacjenta, właściwości fizykochemicznych substancji leczniczej, pożądanej szybkości działania oraz możliwości stosowania leku przez pacjenta. Postać parenteralna wymaga zachowania aseptyki i jest obarczona większym ryzykiem powikłań, w tym infekcji i reakcji miejscowych, dlatego jej stosowanie powinno być uzasadnione klinicznie.