hiperimmunizacja

Hiperimmunizacja to proces, w którym organizm jest wielokrotnie eksponowany na określony antygen, prowadząc do wytworzenia wysokiego miana przeciwciał. W medycynie jest to procedura celowego wywoływania zwiększonej odpowiedzi immunologicznej, najczęściej stosowana w kontekście produkcji surowic odpornościowych oraz przygotowania dawców do przeszczepów.

W transplantologii hiperimmunizacja stanowi istotny problem kliniczny, gdyż pacjenci z wysokim mianem przeciwciał przeciwko antygenom HLA (human leukocyte antigens) mają zwiększone ryzyko odrzucenia przeszczepu. Stan ten może być wynikiem wcześniejszych transfuzji krwi, przeszczepów, ciąż lub przewlekłych infekcji. U takich pacjentów konieczne jest stosowanie specjalnych protokołów doboru narządów oraz zmodyfikowanych schematów immunosupresji.

W przypadku produkcji surowic terapeutycznych, hiperimmunizacja jest procesem celowym – zwierzęta laboratoryjne (najczęściej konie lub owce) otrzymują wielokrotne dawki antygenu, co prowadzi do wytworzenia wysokiego stężenia swoistych przeciwciał w ich osoczu. Surowice takie znajdują zastosowanie w leczeniu niektórych chorób zakaźnych oraz zatruć toksynami.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Toksoid błoniczy – Działania niepożądane

Toksoid błoniczy, będący kluczowym składnikiem szczepionek przeciw błonicy (zarówno monowalentnych, jak i skojarzonych), wykazuje zróżnicowaną zawartość antygenu: od ≥2 j.m. w preparatach dla młodzieży i dorosłych do ≥30 j.m. w szczepionkach dla dzieci. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe, takie jak ból (21-82,3%), zaczerwienienie (9-80,6%), obrzęk i stwardnienie, pojawiające się w ciągu 24-48 godzin i ustępujące w ciągu 1-5 dni. Szczególną uwagę zwraca rozległy obrzęk kończyny, który może rozciągać się poza stawy i ustępuje samoistnie w 3-5 dni. Reakcje ogólnoustrojowe obejmują gorączkę (≥38°C bardzo często, ≥39,5°C często, >40°C rzadko), ból głowy, zmęczenie, drażliwość, nudności, wymioty i biegunkę, które zwykle ustępują w ciągu 24-48 godzin. Rzadkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, oraz zaburzenia neurologiczne, takie jak drgawki czy zespół Guillain-Barré, wymagają szczególnej uwagi.
adiuwant szczepionkowy, aseptyczny ropień, bezdech, ból w miejscu wstrzyknięcia, drgawki, epizod hipotensyjno-hiporeaktywny, hiperimmunizacja, nadwrażliwość na glin, neuropatia splotu barkowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezje, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, profilaktyka błonicy, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, reakcja ogólnoustrojowa, rozległy obrzęk kończyny, rumień, szczepionka monowalentna, szczepionka skojarzona, toksoid błoniczy, trombocytopenia, wodorotlenek glinu, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie neurologiczne, zapalenie oskrzeli, zespół Guillain-Barrè, ziarniniak
Leksykon leków
Działania niepożądane – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)

Szczepionka DULTAVAX, inaktywowana przeciw błonicy, tężcowi i poliomyelitis, charakteryzuje się wysoką częstością występowania reakcji miejscowych w miejscu iniekcji, obejmujących ból, zaczerwienienie, stwardnienie i obrzęk u 65-80% pacjentów, pojawiających się zwykle w ciągu 48 godzin i utrzymujących się 1-2 dni. Duże reakcje miejscowe (>50 mm), w tym rozległy obrzęk kończyny sięgający sąsiednich stawów, występują z nieznaną częstością i ustępują samoistnie w ciągu 3-5 dni. Reakcje ogólnoustrojowe, takie jak gorączka (≥1/100 do <1/10), bóle głowy, nudności i wymioty, są częste, natomiast poważne powikłania neurologiczne (np. zespół Guillain-Barré, drgawki, neuropatia splotu barkowego) oraz reakcje anafilaktyczne występują z nieznaną częstością i wymagają natychmiastowej interwencji. Częstość i nasilenie działań niepożądanych zależą od miejsca i drogi podania, liczby poprzednich dawek oraz stanu hiperimmunizacji pacjenta, szczególnie u osób otrzymujących zbyt często dawki przypominające.
astenia, drgawki, hiperimmunizacja, hipotonia, miejscowe odczyny poszczepienne, monitorowanie działań niepożądanych, neuropatia splotu barkowego, niedoczulica, objawy grypopodobne, obrzęk kończyny, obrzęk Quinckego, omdlenie wazowagalne, parestezja, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, ropień aseptyczny, rumień, szczepionka adsorbowana, szczepionka inaktywowana, szczepionka przeciw błonicy tężcowi i poliomyelitis, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zespół Guillain-Barrè
Leksykon substancji czynnych
Toksoid tężcowy – Działania niepożądane

Toksoid tężcowy, stosowany zarówno w szczepionkach monowalentnych, jak i skojarzonych (przeciw błonicy, krztuścowi, polio, Hib), charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, choć może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu. Najczęstsze reakcje miejscowe to ból (21-82,3%, bardzo często), zaczerwienienie, obrzęk i stwardnienie w miejscu podania, pojawiające się zwykle w ciągu 48 godzin i ustępujące w 24-72 godziny. Rzadziej obserwuje się duże reakcje (>50 mm), rozległy obrzęk kończyny czy podskórne guzki (1:100 000). Działania ogólnoustrojowe obejmują gorączkę ≥38°C (często), ból głowy, zmęczenie, drażliwość, nudności i wymioty, które zwykle ustępują samoistnie w ciągu 24-48 godzin. Ciężkie reakcje, takie jak drgawki, zespół Guillain-Barré (bardzo rzadko <1/10 000), zapalenie nerwu barkowego czy reakcje anafilaktyczne, wymagają natychmiastowej interwencji.
ból w miejscu wstrzyknięcia, dawka przypominająca, drgawka, działanie niepożądane, epizod hipotensyjno-hiporeaktywny, Haemophilus influenzae typu B, hiperimmunizacja, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja miejscowa, ropień aseptyczny, rumień, stwardnienie, szczepionka skojarzona, toksoid tężcowy, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie nerwu barkowego, zespół Guillain-Barrè, ziarniniak

hiperimmunizacja

Powiązane wpisy

Toksoid błoniczy – Działania niepożądane

Działania niepożądane – Dultavax nie mniej niż 2 j.m. + nie mniej niż 20 j.m. + 40 jednostek antygenu D + 8 jednostek antygenu D + 32 jednostki antygenu D/0,5 ml, 1 dawka (0,5 ml)

Toksoid tężcowy – Działania niepożądane