TUR
TUR (Transurethral Resection) to endoskopowa procedura chirurgiczna, wykonywana najczęściej w urologii. Zabieg polega na usunięciu tkanki przez cewkę moczową bez konieczności wykonywania zewnętrznych nacięć. Najczęściej stosowany jest w przypadku łagodnego rozrostu prostaty (TUR-P) oraz nowotworów pęcherza moczowego (TUR-BT).
W przypadku TUR-P (przezcewkowa resekcja prostaty) zabieg polega na usunięciu przerośniętej tkanki gruczołu krokowego, która blokuje odpływ moczu. Procedura wykorzystuje resektoskop wprowadzany przez cewkę moczową, wyposażony w pętlę elektryczną, która wycina i koaguluje tkankę. Zabieg skutecznie zmniejsza objawy dolnych dróg moczowych u pacjentów z BPH.
TUR-BT (przezcewkowa resekcja guza pęcherza moczowego) służy zarówno celom diagnostycznym, jak i terapeutycznym w przypadku nowotworów pęcherza. Podczas zabiegu chirurg usuwa guz oraz pobiera próbki do badania histopatologicznego, co umożliwia określenie stopnia zaawansowania nowotworu. Kompletna resekcja jest kluczowa dla zmniejszenia ryzyka nawrotu choroby.
Do możliwych powikłań po zabiegu TUR należą: krwawienie, zespół TUR (dilucyjne zaburzenia elektrolitowe), infekcje dróg moczowych, zwężenie cewki moczowej oraz przejściowe problemy z kontrolą oddawania moczu. Mimo to, ze względu na małą inwazyjność i wysoką skuteczność, TUR pozostaje złotym standardem w leczeniu wielu schorzeń urologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Onko BCG 100 100 mg (nie mniej niż 300 mln i nie więcej niż 1,2 mld żywych prątków BCG)/ml
Lek Onko BCG 100 zawiera żywe, atenuowane prątki BCG (podszczep brazylijski Moreau) w dawce 100 mg, co odpowiada 300 milionom do 1,2 miliarda żywych prątków. Preparat podaje się dopęcherzowo w formie zawiesiny, rekonstytuowanej w 1 ml jałowego izotonicznego roztworu chlorku sodu, a następnie rozcieńczanej do 50 ml. Standardowy schemat leczenia obejmuje fazę indukcyjną (6 wlewek, 1 raz w tygodniu) oraz fazę podtrzymującą (3 wlewki podawane w tygodniu, powtarzane w określonych odstępach do 36 miesięcy). W przypadku nawrotu guza in situ (Tis) lub wysokiego ryzyka Ta i T1 (HG) zaleca się ponowne pełne leczenie odpowiednio po 12 i 6 miesiącach od ostatniej ekspozycji na BCG.
aseptyka, Bacillus Calmette-Guérin, cewka moczowa, faza indukcyjna, faza podtrzymująca, guz in situ, mikcja, nawrót guza, pęcherz moczowy, podszczep brazylijski Moreau, prątki BCG, preparat dezynfekcyjny, roztwór chlorku sodu, schemat leczenia podtrzymującego, śluzówka pęcherza, TUR, wlewka dopęcherzowa, wycinek z guza, zaleganie moczu, zawiesina dopęcherzowa - Leksykon substancji czynnych
Prątki BCG – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoterapia dopęcherzowa prątkami BCG stanowi standard leczenia powierzchownego raka pęcherza moczowego, z dawkowaniem i schematem podawania dostosowanym do konkretnego preparatu. Preparaty OncoTICE zawierają 2-8 x 10⁸ CFU/fiolkę (po rekonstytucji 0,4–1,6 x 10⁷ CFU/ml), natomiast Onko BCG 100 i 50 zawierają odpowiednio 3,0-12,0 x 10⁸ i 1,5-6,0 x 10⁸ żywych prątków BCG w ampułce. Standardowa terapia indukcyjna polega na podaniu 1 wlewki tygodniowo przez 6 tygodni, rozpoczynając 10-15 dni po TUR, po całkowitym wygojeniu błony śluzowej. Leczenie podtrzymujące różni się w zależności od preparatu: OncoTICE stosuje się przez 3 tygodnie w 3., 6. i 12. miesiącu, z dalszą oceną po roku, natomiast Onko BCG wymaga podawania co 3 miesiące przez 3 lata. W przypadku nawrotów pełną kurację powtarza się po 12 miesiącach dla Tis i 6 miesiącach dla Ta i T1 wysokiego ryzyka.
atenuowany prątek BCG, Bacillus Calmette-Guérin, faza indukcyjna, guz Ta i T1 wysokiego ryzyka, izotoniczny roztwór chlorku sodu, jednostka tworząca kolonię, keloid, leczenie podtrzymujące, naciek, nawrót guza, owrzodzenie, pęcherz moczowy, płyn surowiczy, podszczep Moreau, powierzchowny rak pęcherza moczowego, pozycja siedząca, prątek BCG, preparat dezynfekcyjny, profilaktyka gruźlicy, przezcewkowa resekcja guza, szczepienie przeciwgruźlicze, szczepionka BCG, terapia dopęcherzowa, TUR, zawiesina prątków BCG